I SA/Gd 492/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. O. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 30 maja 2014 r. (data stempla pocztowego), skarżąca G. O. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na podstawie przedmiotowego oświadczenia wnioskodawczyni o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów przedłożonych na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 4 czerwca 2014 r. (zeznania podatkowego za rok 2013 PIT-37, rocznego obliczenia podatku przez ZUS PIT-40A, odpisu decyzji ZUS z dnia 21 marca 2014 r. o waloryzacji emerytury, wyciągu z rachunku bankowego za okres od 1 kwietnia do 26 czerwca 2014 r., dodatkowego oświadczenia z dnia 2 lipca 2014 r.), ustalono, że prowadzi ona sama gospodarstwo domowe, jej jedyny majątek stanowi udział w nieruchomości (20 m2), na którym ustanowiono hipoteki przymusowe na rzecz ZUS do kwoty 11.839,36 zł oraz Skarbu Państwa do kwoty 53.075,50 zł, posiada kredyt odnawialny w rachunku bieżącym do kwoty 4.600 zł, utrzymuje się z emerytury, która po uwzględnieniu potrąceń dokonywanych w ramach prowadzonej egzekucji wypłacana jest w kwocie 1.350,43 zł oraz korzysta z pomocy udzielanej jej przez członków rodziny w formie zakupu żywności (co miesiąc) i odzieży (w zależności od aktualnych potrzeb wnioskodawczyni), w związku z eksploatacją lokalu ponosi jedynie wydatki z tytułu opłat za energię elektryczną (pozostałe koszty uiszcza za nią właścicielka domu B. O.), inne zaś wydatki ponoszone przez wnioskodawczynię to opłata za telefon (prepaid) oraz zakup leków. W tak ustalonym stanie faktycznym referendarz sądowy stwierdził, że wnioskodawczyni obecnie nie ma realnych możliwości poniesienia pełnych kosztów sądowych. Wnioskodawczyni korzysta z pomocy udzielanej jej przez członków rodziny oraz kredytu odnawialnego w rachunku bankowym, co pozwala przyjąć, że wysokość jej miesięcznych dochodów nie pozwala na zaspokojenie wszystkich jej podstawowych potrzeb. Wnioskodawczyni wykazała także brak oszczędności, które mogłaby przeznaczyć na pokrycie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Okoliczność ta została ustalona na podstawie przedłożonej historii operacji dokonanych na jej rachunku, którego saldo na dzień 25 czerwca 2014 r. było ujemne i wynosiło 4.229,97 zł. Z tych względów uznano, że wnioskodawczyni wykazała, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.