I SA/Gd 496/08

PostanowienieWSA w Gdańsku2009-02-24

Skład orzekający: Irena Wesołowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna powinna zostać odrzucona z powodu nieuiszczenia należnej opłaty od skargi lub wniesienia jej z uchybieniem terminu?
Ratio decidendi
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu, jeśli nie zostanie uiszczona należna opłata od skargi, nawet jeśli wpłacona kwota jest zbliżona do wymaganej. Dodatkowo, skarga kasacyjna wniesiona bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zamiast do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, a która wpłynęła do właściwego sądu wojewódzkiego po upływie terminu, również podlega odrzuceniu z powodu uchybienia terminu.
Stan faktyczny
Dyrektor Izby Celnej wniósł skargę kasacyjną od wyroku WSA w Gdańsku uchylającego decyzję organu w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym. Skarga została wniesiona bezpośrednio do NSA, który przekazał ją do WSA w Gdańsku. WSA wezwał do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, jednak wpłacona kwota była niższa od należnej. Ponadto, skarga wpłynęła do WSA po upływie terminu do jej wniesienia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę kasacyjną.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 24 lutego 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną Wyrokiem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana oraz zasądził od organu podatkowego na rzecz M.S. zwrot kosztów postępowania. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony Dyrektorowi Izby Celnej w dniu 12 listopada 2008 r. (vide zpo k. 33). Pismem z dnia 8 grudnia 2008 r. Dyrektor Izby Celnej reprezentowany przez radcę prawnego wniósł skargę kasacyjną bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny przekazał skargę kasacyjną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Przesyłka zawierająca skargę kasacyjną została nadana przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 12 grudnia 2008 r. i wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 16 grudnia 2008 r. Zarządzeniem z 18 grudnia 2008 r. Dyrektor Izby Celnej został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 154 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem jej odrzucenia. Przesyłka zawierająca przedmiotowe wezwanie została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 30 grudnia 2008 r. W dniu 31 grudnia 2008 r. na rachunek sądu tytułem wpisu wpłynęła kwota 153 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej w dalszej części "p.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Z kolei art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie natomiast z § 3 cytowanego przepisu skarga kasacyjna, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Powoływany wyżej przepis art. 220 § 1 p.p.s.a. wymaga, aby przy wnoszeniu pisma uiszczona została opłata należna. Sformułowanie "należna" rozumieć należy jako obowiązek uiszczenia opłaty we właściwej wysokości, ustalonej zgodnie z przepisami z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozporządzenia (Dz.U. z 2003 r., nr 221, poz. 2193 z późn. zm.) – zwanego dalej Rozporządzeniem. Zgodnie z § 3 Rozporządzenia wpis od skargi kasacyjnej oraz od skargi o wznowienie postępowania wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. W przedmiotowej sprawie wpis od skargi wynosił 308 zł, a więc należny wpis od skargi kasacyjnej stanowi kwota 154 zł. W związku z powyższym, uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej przez Dyrektora Izby Celnej w wysokości 153 zł uznać należy za wniesienie opłaty w wysokości nienależnej, co uzasadnia odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Nadto należy zauważyć, że skarga kasacyjna podlega odrzuceniu z uwagi na wniesienie jej z uchybieniem terminu. Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Adresatem skargi kasacyjnej jest wprawdzie Naczelny Sąd Administracyjny, jednakże dla zachowania wymaganego prawem terminu do jej złożenia konieczne jest wniesienie jej do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Jak wynika z akt sprawy skarga kasacyjna została przesłana przez Dyrektora Izby Celnej bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który niezwłocznie przekazał ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W takiej sytuacji skargę kasacyjną uznać należałoby za wniesioną w terminie, gdyby przed upływem trzydziestodniowego terminu o jakim mowa w art. 177 § 1 p.p.s.a., który kończył się z dniem 12 grudnia 2008 r. wpłynęła ona do tutejszego sądu, jako właściwego do jej wniesienia. Tymczasem skarga ta wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku dopiero w dniu 16 grudnia 2008 r. W związku z powyższym stwierdzić należy, że skarga kasacyjna została przez stronę wniesiona z uchybieniem przewidzianego prawem terminu, co w myśl art. 178 p.p.s.a. powoduje konieczność jej odrzucenia. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 220 § 3 i art. 178 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło