I SA/Gd 503/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 12 kwietnia 2024 r. nr 2201-IOV-3.4103.249-256.2023/10/07, 2201-IOV-3.4103.257-281.2023/10/07 w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia 2015 r. do grudnia 2017 r. postanawia: odrzucić skargę. M. J. (dalej: "Skarżący"), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracyjnej w Gdańsku z dnia 12 kwietnia 2024 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia 2015 r. do grudnia 2017 r. Skarga została podpisana przez adwokata. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 lipca 2024 r. pełnomocnik został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL strony wnoszącej pismu oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Strony Skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym lub przed sadami administracyjnymi, z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi. Powyższe zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 17 lipca 2024 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał w dniu 24 lipca 2024 r. Pismem z dnia 24 lipca 2024 r. (data nadania w placówce operatora pocztowego) pełnomocnik podał numer PESEL Strony wnoszącej skargę oraz poinformował, że pełnomocnictwo zostało wysłane przez Skarżącego na adres Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego, a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie, elementy. Wspomniane wymagania zostały określone w art. 46 p.p.s.a. Przepis art. 46 § 3 p.p.s.a. wyraźnie wskazuje, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przy czym, zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym, doradcą podatkowym lub radcą Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej. Stosownie do treści art. 37 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Według art. 46 § 3 p.p.s.a., brak pełnomocnictwa jest jednocześnie brakiem formalnym pisma strony, w tym konkretnym przypadku skargi. W sytuacji dostrzeżenia braków formalnych skargi przewodniczący wzywa stronę (pełnomocnika) do ich usunięcia w terminie 7 dni (art. 49 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Z kolei art. 58 § 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W rozpatrywanej sprawie, pełnomocnik Strony został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL Skarżącego oraz nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania Skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz pouczony o skutkach niezastosowania się do wezwania. W odpowiedzi na powyższe, pełnomocnik Strony w zakreślonym terminie podał numer PESEL oraz poinformował, że Strona przesłała pełnomocnictwo na adres Sądu. Jak wynika z akt sprawy, nie wpłynęła żadna korespondencja od Skarżącego, w formie papierowej bądź elektronicznej, która zawierałaby pełnomocnictwo procesowe. Zważyć należy, że pełnomocnik Skarżącego do pisma z dnia 24 lipca 2024 r. nie przedłożył dowodów potwierdzających wysłanie pełnomocnictwa. Biorąc pod uwagę powyższe, mimo skutecznego doręczenia przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, które nastąpiło w dniu 17 lipca 2024 r. (vide zwrotne potwierdzenie odbioru k. 42 akt sądowych), pełnomocnik Strony nie wykonał nałożonego na niego obowiązku i nie uzupełnił braków formalnych skargi. Zakreślony w wezwaniu termin upłynął bezskutecznie w dniu 24 lipca 2024 r. W ocenie Sądu, po upływie terminu wyznaczonego do uzupełnienia braku formalnego skargi, podlegała ono odrzuceniu. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.