I SA/Gd 51/05

Dnia 19 listopada 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie określenia wysokości odsetek wynikających z niezapłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za1998 r. p o s t a n a w i a: 1) odmówić stwierdzenia prawomocności punktu trzeciego wyroku z dnia 13 października 2006 r., sygn. akt I SA/Gd51/05; 2) zwrócić skarżącemu kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem nienależnie uiszczonej opłaty kancelaryjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu skargi R.J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w punkcie pierwszym wyroku z dnia 13 października 2006 roku, wydanego w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 51/05 uchylił zaskarżoną decyzję, w punkcie drugim określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana, natomiast w punkcie trzecim zasądził na rzecz skarżącego koszty postępowania. Od powyższego rozstrzygnięcia R.J. wniósł skargę kasacyjną, zaskarżając przedmiotowy wyrok w części tj. co do rozstrzygnięcia zawartego w punkcie pierwszym orzeczenia. W piśmie z dnia 25 października 2007 roku skarżący złożył wniosek o stwierdzenie prawomocności powyższego wyroku w części odnoszącej się do rozstrzygnięcia o kosztach postępowania (pkt 3 wyroku). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 169 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawomocność orzeczenia stwierdza na wniosek strony oraz w przypadku, o którym mowa w art. 286 § 1, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym, a dopóki akta sprawy znajdują się w Naczelnym Sądzie Administracyjnym - ten Sąd. R.J. wniósł o stwierdzenie prawomocności wyroku, co do punktu trzeciego zawierającego rozstrzygnięcie o kosztach postępowania uzasadniając swój wniosek tym, że zaskarżenie przez niego wyroku jedynie w części skutkuje jego uprawomocnieniem się w pozostałym zakresie, zgodnie z dyspozycją art. 168 § 3 p.p.s.a. Jakkolwiek przytoczoną przez podatnika argumentację co do zasady uznać należy za prawidłową, to jednak w niniejszej sprawie kwestia prawomocności orzeczenia będzie się kształtować odmiennie z uwagi na to, jakiego rozstrzygnięcia zawartego w wyroku dotyczy wniesiona skarga kasacyjna. Zważyć bowiem należy, że rozstrzygniecie w przedmiocie kosztów pozostaje w ścisłym związku z rozstrzygnięciem Sądu zawartym w punkcie pierwszym wyroku tj. uchyleniem zaskarżonej decyzji. Związek ten wyraża się w tym, że bez rozstrzygnięcia Sądu o uchyleniu zaskarżonej decyzji, Sąd nie może zasądzić kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej (pomijając sytuację o jakiej mowa w art. 201 § 1 p.p.s.a.). Wobec tego, kwestionowanie przez podatnika wyroku w części, w jakiej Sąd orzeka o uchyleniu zaskarżanej decyzji, powoduje, iż wyrok nie uzyskuje waloru prawomocności tak w punkcie pierwszym, jak i w punkcie trzecim, w którym Sąd zasądził na rzecz skarżącego koszty procesu. Mając powyższe na względzie, Sąd na mocy art. 169 p.p.s.a. a contrario orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie opłaty kancelaryjnej orzeczono na podstawie art. 225 p.p.s.a.