I SA/Gd 51/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 16 listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 rok postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia 16 listopada 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania pani I. R., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 17 sierpnia 2010 r. w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2004 w kwocie 3.430 zł. Powyższa decyzja, wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie jej zaskarżenia, została doręczona stronie w dniu 19 listopada 2010 r. W dniu 15 grudnia 2010 r. pani I. R. nadała w urzędzie pocztowym przesyłkę zawierającą skargę na opisaną powyżej decyzję. Przesyłkę skierowała bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Po wpłynięciu skargi do Sądu w dniu 20 grudnia 2010 r. Przewodniczący Wydziału I zarządził w dniu 21 grudnia 2010 r. zarejestrowanie jej w Dzienniku Korespondencji Ogólnej pod nr I/017/61/2010 i przekazanie wraz z odpisem do organu, celem nadania biegu. Skarga została wysłana do organu w dniu 22 grudnia 2010 r. i wpłynęła do Dyrektora Izby Skarbowej w dniu 23 grudnia 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej przekazując skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym – zgodnie z art. 54 § 1 cyt. powyżej ustawy – skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w tym przypadku za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej. W doktrynie oraz orzecznictwie dominujący jest pogląd, że jeśli skarga została wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego, to o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data przekazania skargi przez sąd właściwemu organowi. W takim przypadku ryzyko przekroczenia terminu do wniesienia skargi obciąża tylko i wyłącznie stronę skarżącą (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 178; postanowienie WSA w Opolu z dnia 6 czerwca 2005 r., sygn. akt II SA/Wr 379/01, nie publ.; postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 21 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Sz 1144/10, nie publ.) . Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy decyzja organu odwoławczego została doręczona w dniu 19 listopada 2010 r. Ustawowy termin do wniesienia skargi na ww. decyzję upływał zatem w dniu 20 grudnia 2010 r. Pani I. R. skargę nadała w wymaganym terminie 30 dni, lecz zamiast skierować ją do Sądu za pośrednictwem organu, zaadresowała ją bezpośrednio do Sądu, czyli wbrew postanowieniom art. 54 § 1 ustawy. Skargę złożoną bezpośrednio do Sądu przekazano organowi właściwemu w dniu 22 grudnia 2010 r., co przy przyjęciu tego dnia jako faktycznego dnia nadania skargi czyni ją niedopuszczalną jako wniesioną po upływie 30-dniowego terminu określonego w 53 § 1 ustawy. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę .