I SA/Gd 515/13

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez ustanowienie doradcy podatkowego. Wnioskiem z dnia 10 maja 2013 r., złożonym na formularzu PPF, skarżący A. S. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie doradcy podatkowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do przepisu art. 246 § 3 p.p.s.a., adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy przez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, z wyjątkiem ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach z dnia 10 maja 2013 r. oraz przedłożonych przez niego na wezwanie referendarza sądowego dodatkowego oświadczenia z dnia 10 czerwca 2013 r. i dokumentów źródłowych (zaświadczenia z urzędu pracy z dnia 5 czerwca 2013 r., zaświadczenia z urzędu skarbowego z dnia 5 czerwca 2013 r., wyciągów z rachunku bankowego, odpisów nakazu płatniczego w przedmiocie wymiaru podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości na 2012 r., pisma z KRUS w przedmiocie wysokości składek na ubezpieczenie i dowodu ich opłacenia, faktur za energię elektryczną, wezwania do zapłaty należności z tytułu dostawy energii elektrycznej z dnia 20 maja 2013 r. i potwierdzenia dokonania zaległej wpłaty, potwierdzenia wpłaty z dnia 16 maja 2013 r.) ustalono, że wnioskodawca nie uzyskuje obecnie żadnych dochodów, nie posiada oszczędności (saldo jego rachunku bankowego na dzień 31 maja 2013 r. wynosiło 0,76 zł), papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, jest współwłaścicielem samochodu osobowego (rok produkcji 1994) o wartości 2.500 zł oraz właścicielem nieruchomości rolnych o obszarze 1 ha i 310 m2 oraz domu o powierzchni 240 m2, planuje rozpocząć hodowlę [...] i w tym celu stara się o kredyt, obecnie jednak korzysta z pomocy finansowej matki, która pokrywa koszty jego wyżywienia i uiszcza opłaty za media. Jak oświadczył wnioskodawca, nie zatrudnia on i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Biorąc pod uwagę ustalone okoliczności faktyczne, w tym w szczególności nieuzyskiwanie dochodów oraz brak jakichkolwiek zasobów pieniężnych, uznano, iż wnioskodawca wykazał, że nie ma obecnie realnych możliwości finansowych poniesienia w niniejszej sprawie – bez uszczerbku koniecznego utrzymania – kosztów zastępstwa procesowego z wyboru. Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.