I SA/Gd 518/09

Dnia 31 sierpnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" w G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie kosztów egzekucyjnych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę "A" w G., reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym złożyła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 kwietnia 2009 roku w przedmiocie kosztów egzekucyjnych. Od skargi nie został uiszczony wpis w wysokości 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje. Stosownie do treści art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; w skrócie p.p.s.a.), pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W myśl art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia było postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego o obciążeniu wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193) wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym - 100 zł. W związku z powyższym, mając na względzie fakt, że od skargi wniesionej przez pełnomocnika będącego radcą prawnym nie uiszczono należnego wpisu stałego, skargę na podstawie art. 221 p.p.s.a. należało odrzucić, o czym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.