I SA/Gd 523/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Gdańsku sprawy ze skargi J. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia 16 stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 16 stycznia 2017 r. w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki J. J. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że zapłata wynikającego z decyzji zobowiązana narazi skarżącego na niepowetowaną stratę. Dochody skarżącego oraz zgromadzony majątek nie pozwalają bowiem na zapłatę zobowiązania w orzeczonej przez organy wysokości bez trudnych do przewidzenia i odwrócenia negatywnych skutków. Wykonanie decyzji narazi skarżącego m.in na wszczęcie postępowania egzekucyjnego i poniesienie jego znaczonych kosztów, a także utratę płynności finansowej. Skarżący oświadczył, że toczą się wobec niego postępowania egzekucyjne, uzyskuje on obecnie dochody na poziomie minimalnego wynagrodzenia, a w celu wykonania zobowiązania musiałby zaciągnąć kredyt bądź pożyczkę, których oprocentowania - w razie korzystnego dla siebie rozstrzygnięcia - nie byłby w stanie odzyskać. Skarżący powołał się ponadto na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w postanowieniu z dnia 11 lipca 2013 r. I GSK 1499/12, zgodnie z którym egzekwowanie kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji może niewątpliwie wpłynąć na utratę płynności finansowej działalności gospodarczej strony, zwłaszcza gdy posiada ona liczne zobowiązania podatkowe i kredytowe związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718) – powoływanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę, majątkową, bądź niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. GZ 138/2004, wszystkie przywołane w postanowieniu orzeczenia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: "http://orzeczenia.nsa.gov.pl"). Przywołany przepis wskazuje, że wstrzymanie wykonania aktu dopuszczalne jest, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że w okolicznościach konkretnej sprawy można zakładać, spodziewać się zaistnienia takiej sytuacji, o jakiej mowa w przepisie. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ocena możliwości wystąpienia tego niebezpieczeństwa nie może być przez Sąd dokonywana bez odwołania się do konkretnych okoliczności sprawy. Jeżeli bowiem podatnik twierdzi, że wykonanie decyzji polegającej na obowiązku zapłaty kwoty pieniężnej skutkować będzie powstaniem szkody, to rzeczą wnioskodawcy jest wykazanie tego, że środki pieniężne niezbędne do zapłaty należności publicznoprawnej przekraczają możliwości płatnicze podatnika i doprowadzą np. do utraty możliwości zaspakajania potrzeb podatnika i jego rodziny bądź utraty płynności finansowej. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak przy tym podstaw, aby żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę (por. postanowienie NSA z 15 stycznia 2015 r. I OZ 1236/14). Wykazanie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienia NSA z dnia 22 listopada 2004 r. FZ 474/04, z dnia 31 sierpnia 2004 r. FZ 267/04, z dnia 28 listopada 2012 r. I FSK 1263/12). W postanowieniu z 29 maja 2009 r. I FZ 148/09 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Sąd powinien mieć wiedzę o okolicznościach przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji i możliwość ich zweryfikowania, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę skarżącą. Zdaniem Sądu, skarżący nie wykazał, że w niniejszej sprawie zaistniały okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wskazując okoliczności dotyczące wysokości jego dochodów, toczących się postępowań egzekucyjnych nie uprawdopodobnił w żaden sposób twierdzeń w tym zakresie, nie przedstawił także składników swojego majątku. Trudna sytuacja finansowa, na którą powołano się we wniosku nie została uprawdopodobniona załączonymi dowodami. Sąd nie dysponuje aktualnymi danymi o stanie majątkowym strony, nie jest więc w stanie ocenić jej możliwości płatniczych, ani poddać twierdzeń w tym przedmiocie niezbędnej weryfikacji. Zauważyć także należy, że każda decyzja administracyjna określająca lub ustalająca zobowiązanie podatkowe, pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Obowiązek o charakterze pieniężnym, a takiego dotyczy niniejsza sprawa, ma z natury odwracalny charakter. Oznacza to, że w razie jego zrealizowania, a następnie uwzględnienia skargi, objęta zaskarżoną decyzją kwota pieniężna będzie podlegała zwrotowi (por. postanowienie NSA z dnia 23 sierpnia 2011 r. II GSK 1562/11). Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.