I SA/Gd 524/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wnioskiem złożonym na formularzu PPF w dniu 17 maja 2016 r., skarżący H. G. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Zgodnie z brzmieniem 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Referendarz sądowy stwierdził, że skarżący wykazał zasadność wniesionego żądania. Obciążenie skarżącego kosztami niniejszego postępowania w jakiejkolwiek części doprowadziłoby do pozbawienia go środków na zaspokojenie jego podstawowych, niezbędnych potrzeb życiowych. Ocena taka została podjęta na podstawie oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącego, złożonego przez niego pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.). Skarżący jedyny majątek, jaki posiada to samochód osobowy marki [...] z 2002 r., zajmuje pokój z kuchnią w domu stanowiącym własność jego syna, utrzymuje się z emerytury w wysokości około 1.600 zł netto miesięcznie, stałe wydatki, jakie ponosi to opłaty za mieszkanie, koszty leczenia i rehabilitacji – po usunięciu strun głosowych jest inwalidą I grupy i wymaga pomocy innych osób. Mając na uwadze, że skarżący dnia 4 maja 2016 r. skarżący uiścił już koszty sądowe powstałe na tym etapie postępowania, tj. wpis od skargi w kwocie 100 zł, nie posiada żadnych oszczędności, zaś osiągane dochody bez wątpienia w całości przeznacza na zaspokojenie swoich bieżących potrzeb, referendarz uznał, że skarżący nie jest w stanie zgromadzić środków, które mógłby przeznaczyć na pozostałe koszty niniejszego postępowania. W tym stanie sprawy referendarz sądowy, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.