I SA/Gd 527/08

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch po rozpoznaniu w dniu 14 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. Ś. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2001 r. oraz styczeń 2002 r. postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem, złożonym na formularzu PPF w dniu 19 sierpnia 2008 r., R. Ś. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 cyt. ustawy, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonych przez wnioskodawcę oświadczeń o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz nadesłanych do sprawy dokumentów źródłowych ustalono, że wnioskodawca nie uzyskuje żadnych dochodów, pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małżonką, synem oraz córką. Małżonka wnioskodawcy uzyskuje dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w kwocie 1.700,24 zł netto (średnia wysokość za okres od lipca do września br. – dowód: odpis zaświadczenia od pracodawcy małżonki z dnia 18 września 2008 r.), który jest jedynym źródłem utrzymania czteroosobowej rodziny. Małżonkowie nie posiadają żadnych oszczędności, papierów wartościowych, przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro ani pojazdów mechanicznych. Majątek żony wnioskodawcy stanowi mieszkanie o powierzchni 48 m2, dzieci wnioskodawcy są właścicielami domu o powierzchni 155 m2, który jest obciążony hipoteką przymusową. Jak wskazali małżonkowie, w okresie ostatnich trzech miesięcy ze względu na brak środków finansowych nie uiszczali na bieżąco opłat czynszowych i eksploatacyjnych oraz nie dokonywali wpłat na rzecz rady rodziców szkoły, do której uczęszcza ich syn (dowód: oświadczenie z dnia 18 września 2008 r.). Z tego tytułu posiadają zaległości względem dostawców: energii w kwocie 1.060,14 zł (dowód: odpisy wezwań do zapłaty z dnia 28 i 30 czerwca 2008 r.), gazu w kwocie 1.277,13 zł (dowód: odpisy wezwań do zapłaty z dnia 26 czerwca i 3 września 2008 r.), wody w kwocie 275,10 zł (dowód: odpis wezwania do zapłaty z dnia 3 lipca 2008 r.), zadłużenie z tytułu opłat za lokal mieszkalny w kwocie 2.317,86 zł (dowód: odpis wezwania do zapłaty z dnia 26 czerwca 2008 r.) oraz z tytułu wpłat na rzecz rady rodziców w kwocie 4.750 zł (dowód: odpis pisma dyrektora szkoły z dnia 16 września 2008 r.). Nadto wnioskodawca posiada zaległości podatkowe objęte tytułami wykonawczymi na łączną kwotę 24.921.890,80 zł (zawierającą odsetki naliczone na dzień ich wystawienia – dowód: odpisy tytułów wykonawczych z dnia 3 grudnia 2007 r. i 18 lipca 2005 r.). Biorąc pod uwagę ustalone okoliczności faktyczne, takie jak: nieuzyskiwanie dochodów przez wnioskodawcę, wysokość wynagrodzenia jego małżonki przeznaczonego na potrzeby czteroosobowej rodziny, nieposiadanie przez małżonków jakichkolwiek zasobów pieniężnych oraz wysokość ciążących na wnioskodawcy wymagalnych zobowiązań pieniężnych, uznano, iż wnioskodawca wykazał, że nie ma aktualnie realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie, w tym w szczególności wpisu od skargi określonego w kwocie 3.062 zł, bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny. W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.