I SA/Gd 528/09
PostanowienieWSA w Gdańsku2009-09-02
Skład orzekający: Monika Hennig
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy może zostać uwzględniony, jeśli strona skarżąca nie przedłożyła wymaganych dokumentów potwierdzających jej sytuację finansową, mimo wezwania sądu?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie może zostać uwzględniony, jeśli strona skarżąca, mimo wezwania sądu, nie przedłożyła wymaganych dokumentów potwierdzających jej sytuację finansową i możliwości płatnicze. Ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy, a jego bierność w tym zakresie skutkuje niewykazaniem przesłanek do przyznania prawa pomocy.Stan faktyczny
Skarżący M. L.-M. i A. M. złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w celu zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą podatku od nieruchomości. Mimo wezwania sądu do przedłożenia dokumentów potwierdzających ich sytuację finansową, skarżący nie dostarczyli ich, wyjaśniając, że postanowili uiścić wpis sądowy. Sąd uznał, że skarżący nie wykazali przesłanek do przyznania prawa pomocy.Rozstrzygnięcie
Odmówiono skarżącym przyznania prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 2 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. L.-M. i A. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 rok postanawia odmówić skarżącym przyznania prawa pomocy.
M. L.-M. i A. M. wnioskiem z dnia 4 sierpnia 2009 r. (data stempla pocztowego) zwrócili się o zwolnienie od kosztów sądowych w całości bądź w części, w tym wpisu od skargi określonego w kwocie 500 zł.
Ze złożonego przez skarżących oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że na ich utrzymaniu pozostaje dwóch małoletnich synów, osiągają oni stałe dochody ze stosunku pracy w łącznej wysokości 5 300 zł brutto miesięcznie oraz nieregularne dochody z umów o dzieło i umów o pracę na czas określony w łącznej wysokości około 1 700 zł brutto miesięcznie, posiadają nieruchomość o powierzchni 1 564 m2 zabudowaną domem o powierzchni 89 m2, nieruchomość rolną o obszarze 0.09 ha oraz samochód osobowy marki Ford Mondeo, rok produkcji 2004 o wartości około 25 000 zł. Podnieśli, że w związku z urodzeniem dziecka w kwietniu br. ich wydatki ponoszone na bieżące miesięczne koszty utrzymania uległy zwiększeniu. Nadto ponoszą oni znaczne koszty związane z dojazdem do pracy w kwocie około 1 500 zł miesięcznie.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie
i rodziny.
Na podstawie art. 255 p.p.s.a., jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona ma obowiązek złożyć na wezwanie dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczących jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.
W związku z powyższym zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 10 sierpnia 2009 r. (doręczonym stronie w dniu 18 sierpnia 2009 r.) skarżący zobowiązani zostali do przedłożenia w terminie 7 dni następujących dokumentów: (1) odpisu zeznania podatkowego złożonego za rok 2008, bądź też stosownego zaświadczenia o dochodach uzyskanych za ten rok z właściwego urzędu skarbowego, (2) wyciągów ze wszystkich posiadanych rachunków i lokat, na których gromadzone są środki pieniężne, w tym kont i lokat dewizowych, z ostatnich trzech miesięcy wraz z historią dokonanych na rachunkach operacji, a w przypadku ich nieposiadania złożenia przez każdego z małżonków stosownego oświadczenia w tym przedmiocie, (3) dokumentów potwierdzających wysokość osiąganych miesięcznych dochodów ze stosunku pracy i innych zadeklarowanych we wniosku źródeł (zaświadczenia od pracodawców, zleceniodawców), (4) dokumentów obrazujących wysokość ponoszonych przez małżonków miesięcznych kosztów związanych z utrzymaniem (opłaty za gaz, energię elektryczną, wodę, telefon, dojazdy do pracy, inne).
Skarżący żadnego z wymaganych dokumentów źródłowych nie przedłożyli. W piśmie z dnia 21 sierpnia 2009 r. wyjaśnili, że z uwagi na niemożność skompletowania żądanych dokumentów (okres wakacyjny) postanowili uiścić wpis sądowy w niniejszej sprawie. Podnieśli przy tym, że uiszczenie wpisów sądowych w dwóch sprawach stanowiłoby zbytnie obciążenie dla ich budżetu domowego. Jednocześnie wskazali, że wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie nie wskazywali na trudną sytuację finansową a na ochronę interesu publicznego.
W dniu 21 sierpnia 2009 r. (polecenie przelewu) skarżący uiścili należny wpis od skargi w niniejszej sprawie.
Przede wszystkim wyjaśnić należy skarżącym, że powołane przepisy regulujące instytucję prawa pomocy warunkują zwolnienie od kosztów sądowych wyłącznie od sytuacji finansowej i możliwości płatniczych wnioskodawcy. Okoliczności inne aniżeli odnoszące się do stanu rodzinnego i materialnego wnioskodawcy pozostają bez wpływu na rozstrzygnięcie w tym przedmiocie. W związku z tym rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy nie prowadzi się bowiem dochodzenia, w sytuacji, gdy dokładne dane umożliwiające pełną ocenę stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych wnioskodawcy nie są znane, gdyż uchyla się on od złożenia stosownych dokumentów.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, iż niewykonanie wezwania do złożenia dodatkowych oświadczeń lub dokumentów uniemożliwia dokonanie rzetelnej analizy sytuacji finansowej strony (por. postanowienie NSA z dnia 1 marca 2006 r., sygn. akt II OZ 235/06, niepubl.). Bierność wnioskodawcy w tym zakresie należy potraktować jako niewykazanie przesłanek, o których mowa w art. 246 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 24 marca 2005 r., sygn. akt OZ 128/05, niepubl.).
W związku z powyższym uznano, że skarżący nie wykazali, że spełniają ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy, gdyż nie wyjaśnili istotnych wątpliwości dotyczących ich rzeczywistych możliwości płatniczych. Tym samym uniemożliwili dokonanie pełnej ich oceny.
Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło