I SA/Gd 53/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. Z. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w sprawie prowadzenia egzekucji postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. L. Z. w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Braki formalne wniosku poprzez złożenie go na urzędowym formularzu PPF skarżący uzupełnił w dniu 3 stycznia 2011 r. (data stempla pocztowego). Zgodnie z brzmieniem 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z przywołanych przepisów wynika, że sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach ustalono, że prowadzi on wspólne gospodarstwo domowe z żoną oraz małoletnim synem, małżonkowie są rodziną zastępczą dla dwóch małoletnich chłopców, wnioskodawca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, źródłem utrzymania rodziny jest wypłacany wnioskodawczyni zasiłek chorobowy w kwocie około 900 zł miesięcznie (który podlega zajęciu komorniczemu) oraz renta rodzinna przyznana dzieciom, dla których małżonkowie ustanowieni zostali rodzicami zastępczymi w łącznej kwocie 2.521,68 zł, natomiast wypłata otrzymywanej dotychczas przez małżonków pomocy pieniężnej, którą objęte są rodziny zastępcze z Centrum Pomocy Rodzinie w związku z powstałą nadpłatą została wstrzymana do lutego 2011 r., majątek małżonków stanowi nieruchomość o powierzchni 774 m2 zabudowana domem o powierzchni 150 m2, na której ustanowiono hipoteki na rzecz Skarbu Państwa, ZUS i banku oraz wierzytelności pieniężne o wartości 1.000.000 zł. Według złożonego oświadczenia wnioskodawca poza kosztami utrzymania takimi jak opłaty za wodę i ścieki (120 zł), wywóz śmieci (35 zł), telefon stacjonarny (80 zł), abonament RTV (20 zł), zakup opału (560 zł za tonę węgla) i podatek od nieruchomości (90 zł), ponosi także wydatki związane z dojazdem syna do szkoły, przedszkolem (200-250 zł), komitetem rodzicielskim, spłatą zaciągniętych kredytów oraz używaniem samochodu niebędącego jego własnością (100-200 zł). Nadmienił przy tym, że korzysta z pomocy, także finansowej udzielanej przez członków najbliższej rodziny. Przedstawiony we wniosku stan dochodów i majątku skarżącego i jego rodziny nie budzi wątpliwości, gdyż został udokumentowany w sprawach o sygn. akt I SA/Gd 874/08 oraz I SA/Gd 16/09 i na dzień wydania niniejszego postanowienia nie uległ on poprawie. Wnioskodawca nadal pozostaje bez pracy, zaś jego żona przebywa na zwolnieniu lekarskim. Nadto, wypłata świadczeń przyznanych dotychczas małżonkom z tytułu ustanowienia ich rodziną zastępczą dla dwójki małoletnich dzieci została wstrzymana, zaś jak wynika z oświadczenia skarżącego z chwilą wznowienia ich wypłaty kwoty z tego tytułu będą niższe. Powyższe okoliczności pozwalają uznać, iż wnioskodawca wykazał, że poniesienie przez niego kosztów sądowych spowoduje skutki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Za taką oceną przemawia wysokość miesięcznych dochodów pięcioosobowej rodziny, które pozwalają na zaspokojenie podstawowych potrzeb jej członków, konieczność korzystania z pomocy innych osób oraz okoliczność nieposiadania zasobów pieniężnych. Wpływ na dokonaną ocenę miała także znana referendarzowi sądowemu z urzędu okoliczność, że zarówno wnioskodawca, jak i jego żona od roku 2008 korzystali ze zwolnienia od kosztów sądowych tak w sprawach toczących się przed sądem administracyjnym, jak i powszechnym. Z tych względów uznano, że skarżący spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.