I SA/Gd 53/13

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji określającej wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2008 r. postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wnioskiem, złożonym na formularzu PPPr w dniu 31 stycznia 2013 r., skarżąca "A" zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika (radcy prawnego lub adwokata). W myśl art. 246 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – osobie prawnej może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do art. 246 § 3 p.p.s.a., adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. W świetle powołanych uregulowań można przyznać osobie prawnej prawo pomocy w zakresie całkowitym tylko w sytuacji, gdy wykaże ona, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, z wyjątkiem ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego oświadczenia o majątku i dochodach spółki z dnia 31 stycznia 2013 r. oraz przedłożonych w dniu 12 kwietnia 2013 r. (data stempla pocztowego) na wezwanie referendarza sądowego dodatkowego oświadczenia i dokumentów źródłowych (odpisów: zaświadczenia z banku z dnia 11 kwietnia 2013 r., nakazu zapłaty z dnia 1 października 2001 r., zawiadomienia o wszczęciu egzekucji z nieruchomości z dnia 22 października 2012 r., pisma naczelnika urzędu skarbowego z dnia 5 października 2012 r. wraz z załączonym wykazem tytułów wykonawczych, zawiadomienia o wszczęciu egzekucji z nieruchomości z dnia 21 lipca 2008 r., wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego z dnia 14 lipca 2008 r., zeznań podatkowych CIT-8 za 2011 r. i za 2012 r., postanowienia sądu okręgowego z dnia 20 maja 2008 r. w przedmiocie nadania nakazowi zapłaty klauzuli wykonalności, pisma ZUS z dnia 12 kwietnia 2013 r. w przedmiocie wysokości zaległości z tytułu składek) ustalono, że skarżąca spółka od 2003 r. faktycznie zaprzestała prowadzenia działalności gospodarczej, od tego czasu nie osiąga przychodów, nie generuje kosztów, nie zatrudnia pracowników i nie ma rachunku bankowego. Spółka nie posiada jakichkolwiek zasobów finansowych ani składników majątku ruchomego, które mogłaby szybko spieniężyć w celu opłacenia kosztów postępowania, posiada natomiast znaczne zadłużenie względem podmiotu prywatnego, które łącznie z odsetkami i kosztami wynosi ponad 12.000.000 zł i dochodzone jest w ramach prowadzonej egzekucji komorniczej, jak również z tytułu należności publicznoprawnych (podatków, składek ZUS) w wysokości około 80.000 zł. Majątek spółki stanowi 5 nieruchomości (działek o obszarze: 894 m2, 350 m2, 4.477 m2, 1445 m2 oraz 578 m2) o łącznej wartości około 2.000.000 zł, jednakże są one obciążone hipotekami, których wartość przewyższa realną wartość rynkową tych nieruchomości. Z tych względów pomimo prowadzonej od 2008 r. egzekucji z tych nieruchomości nie znajdują one nabywców. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem spółka nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. W dodatkowym oświadczeniu z dnia 12 kwietnia 2013 r. skarżąca sprecyzowała, iż ubiega się o ustanowienie dla niej pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata. Biorąc pod uwagę ustalone okoliczności faktyczne, a w szczególności zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej, skutkujące nieosiąganiem przychodów, stan zadłużenia oraz brak zasobów pieniężnych uznano, iż skarżąca spółka wykazała, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.