I SA/Gd 543/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania decyzji określającej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia. Wyrokiem z dnia 13 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę A Sp. z o.o. (dalej jako spółka A). Jak wynika z protokołu rozprawy, za prawidłowo powiadomioną o terminie rozprawy spółkę, nikt się nie stawił. Wnioskiem z dnia 21 listopada 2008 r., dołączając pochodzące od spółki pełnomocnictwo procesowe, radca prawny W.R. wystąpił o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Pełnomocnik strony wskazał, że współpracuje ze spółką A w formie zleceń zgłaszanych przez nią w ramach powstających na bieżąco potrzeb. Argumentując zasadność wniosku o przywrócenie terminu, pełnomocnik wskazał, że spółka nie mogła mu zlecić obsługi prawnej przeprowadzonej w dniu 13 listopada 2008 r. rozprawy, ponieważ w okresie od dnia 5 listopada do dnia 20 listopada 2008 r. przebywał na urlopie wypoczynkowym w Meksyku. Strona skarżąca, pomimo stosownej treści doręczonego jej zawiadomienia, nie miała jednocześnie świadomości, że jej nieobecność na rozprawie nie będzie stanowiła przeszkody dla zakończenia sprawy przez wydanie orzeczenia, a tym samym przeszkody dla ewentualnego rozpoczęcia biegu terminu do wystąpienia z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia Pierwszy kontakt z klientem po zakończeniu urlopu wypoczynkowego został zatem spożytkowany przez radcę prawnego na wyprowadzenie strony z błędu, przyjęcie pełnomocnictwa i niezwłoczne wystąpienie do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art., 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270; dalej jako p.p.s.a.) uchybiony termin można przywrócić jeżeli spełnione zostaną następujące przesłanki: 1. strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; 2. ww. wniosek zostanie wniesiony w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; 3. równocześnie ze złożeniem wniosku, strona dokona czynności, dla której określony był termin; 4. we wniosku uprawdopodobnione zostaną okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; 5. powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sadowego; Podkreślenia wymaga, ze konieczne jest aby wskazane przesłanki zostały spełnione łącznie. Jak wskazano wyżej przywrócenie terminu następuje wtedy, gdy strona uprawdopodobni, że nie dokonała czynności bez własnej winy. Natomiast zgodnie z orzecznictwem NSA, o braku winy można mówić wyłącznie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a więc jeżeli dochowała ona należytej staranności. W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie do uchybienia terminu doszło z przyczyn zawinionych przez stronę skarżącą. Spóźnienia w złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia nie można bowiem uznać za niezawinione w sytuacji, gdy strona wiedziała lub mogła się dowiedzieć o wydaniu wyroku. Jak wynika natomiast z akt sprawy spółka A była prawidłowo powiadomiona o terminie rozprawy i mając jednocześnie na uwadze treść przepisów regulujących zasady sporządzania uzasadnień wyroków, niezależnie od własnych przypuszczeń, co do załatwienia sprawy przez Sąd, powinna, a z całą pewnością miała możliwość, uzyskania w stosownym terminie informacji o zapadłym w sprawie rozstrzygnięciu. Innymi słowy powziąwszy wiadomość o rozprawie, skarżący winien uświadamiać sobie możliwość oddalenia skargi i wykazując należytą w tej sytuacji staranność, podjąć działania mające na celu zabezpieczenie własnych interesów, biorąc w szczególności pod uwagę to, iż niewystępując z wnioskiem o uzasadnienie wyroku spowoduje niemożność złożenia skargi kasacyjnej, na co wprost wskazuje treść art. 177 § 1 ww. ustawy, zgodnie z którym skargę kasacyjną wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Tym samym w ocenie Sądu, z okoliczności przytoczonych przez pełnomocnika strony wynika, że brak było jakichkolwiek przeszkód uniemożliwiających spółce skorzystanie z przysługującego jej uprawnienia. Nie kwestionując faktu odbycia przez W.R. dalekiej podróży zagranicznej, Sąd wskazuje, że czynność wystąpienia z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku jest nieskomplikowaną czynnością procesową, która z powodzeniem mogła być dokonana bez konieczności korzystania z profesjonalnej pomocy prawnej. Jeśli jednak skarżąca spółka z takich usług skorzystać chciała, to dochowując należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw, mogła zachować termin do złożenia wniosku, udzielając pełnomocnictwa jakiemukolwiek, innemu niż przebywający na urlopie wypoczynkowym, profesjonalnemu pełnomocnikowi. Wobec powyższego Sąd na mocy art. 86 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.