I SA/Gd 544/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.Sz. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] podnosząc w uzasadnieniu, że dotyczy ona zobowiązań podatkowych w wysokiej kwocie tj. 110.035 zł. Jednorazowa spłata tak wielkiej sumy przekracza realne możliwości płatnicze skarżącego. Obecnie uzyskiwane dochody nie wystarczają na zapłatę określonej kwoty zobowiązania bez uszczerbku w utrzymaniu podatnika oraz jego rodziny Skarżący stwierdził ponadto, że organy celne mogą doprowadzić do ekonomicznego zniszczenia strony poprzez wszczęcie postępowania egzekucyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z poźn. zm.) Sąd może na wniosek skarżącego orzec o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W pierwszej kolejności należy wskazać, że inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do strony skarżącej, bowiem jej rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministarcyjnego, jest wykazanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu strona skarżąca nie podała chociażby okoliczności, które pozwoliłyby dokonać oceny faktycznego wpływu wykonania przedmiotowej decyzji na sytuację skarżącego. Kwota zobowiązania określona zaskarżoną decyzją jest niewątpliwie wysoka niemniej okoliczność ta, wobec braku możliwości odniesienia do rzeczywistej sytuacji w jakiej znajduje się aktualnie skarżący nie stanowi, iż w rozpatrywanej sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W konsekwencji stwierdzić należy, że strona skarżąca nie uzasadniła, iż wykonanie decyzji mogłoby wyrządzić jej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Z przedłożonych akt sprawy również nie wynika, aby skutek taki, w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji miał nastąpić. Wobec powyższego Sąd na podstawie przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.