I SA/Gd 544/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska /spr./, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia WSA Marek Kraus, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 17 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi W. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 13 maja 2024 r., nr 2201-IEE.7192.2.103.2024.DW w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia skargi na czynność egzekucyjną oddala skargę. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Gdyni wszczął postępowanie egzekucyjne do z majątku pana W. P. i jego żony pani M. P. na podstawie tytułu wykonawczego z 12 grudnia 2023 roku wystawionego przez wierzyciela - Wójta Gminy Szemud, obejmującego zaległość z tytułu nieuiszczonego podatku od nieruchomości za okres od 1 stycznia 2023 roku do 31 grudnia 2023 roku. Na podstawie tytułu wykonawczego Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Gdyni zawiadomieniem z 17 stycznia 2024 roku dokonał zajęcia świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych w Oddziale w Gdańsku. Odpis zawiadomienia o zajęciu wraz z odpisem tytułu wykonawczego doręczono panu W. P. w dniu 5 lutego 2024 roku. W dniu z 13 lutego 2024 roku pan W. P. wniósł zarzuty w sprawie prowadzonej egzekucji administracyjnej. Wójt Gminy Szemud postanowieniem z 28 lutego 2024 roku oddalił zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej. W piśmie z 7 lutego 2024 roku (nadanym w placówce pocztowej w dniu 13 lutego 2024 roku) pan W. P. złożył skargę na czynność egzekucyjną zajęcia świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej. W uzasadnieniu Skarżący wskazał, że kwestionuje zadłużenie co do zasadności, jak i wysokości. Postanowieniem z 13 marca 2024 roku Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Gdyni stwierdził uchybienie terminu do wniesienia skargi na czynność egzekucyjną. W zażaleniu z 27 marca 2024 roku pan W. P. stwierdził, że wadliwie ustalono uchybienie terminowi na wniesienie skargi. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku postanowieniem z 13 maja 2024 roku utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia skargi na czynność egzekucyjną. W uzasadnieniu wskazano, że na podstawie art. 54 § 5 u.p.e.a. w związku art. 17 § 1 u.p.e.a. termin do wniesienia skargi wynosił 7 dni od dnia doręczenia odpisu zawiadomienia z 17 stycznia 2024 roku. Pouczenie o prawie i terminie do złożenia skargi znajdowało się w treści zawiadomienia o zajęciu świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej. Skarga na czynność egzekucyjną została nadana w placówce operatora w dniu 13 lutego 2024 roku. Datę wniesienia środka zaskarżenia potwierdza stempel pocztowy znajdujący się na kopercie. Skarga została złożona po upływie ustawowego terminu upływającego w dniu 12 lutego 2024 r. Skarżący uchybił terminowi przewidzianemu dla tej czynności. W skardze kierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pan W. P. zarzucił naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 2 i art. 144 k.p.a. oraz art. 54 § 5 w związku z art. 17 § 1 i art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2023 roku, poz. 2505 ze zm.).W uzasadnieniu wskazał, że zastosowany środek egzekucyjny jest zbyt uciążliwy, a egzekucja pozbawia skarżącego srodków utrzymania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Sąd administracyjny w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżonych decyzji z prawem. Sąd w niniejszej sprawie ocenia wyłącznie procesowe postanowienie organu stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia skargi na czynność egzekucyjną. Zastosowanie w rozpoznawanej sprawie ma przepis art. 54 § 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2505 z późn. zm., dalej u.p.e.a.), który stanowi, że skargę na czynność egzekucyjną wnosi się do organu egzekucyjnego, który dokonał tej czynności, nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu odpisu dokumentu stanowiącego podstawę dokonania zaskarżonej czynności egzekucyjnej. W niniejszej sprawie czynnością egzekucyjną było zajęcie świadczeń zaopatrzenia emerytalnego skarżącego. Zajęcie następuje z chwilą doręczenia organowi rentowemu zawiadomienia o zajęciu (art. 79 § 2 u.p.e.a). Data zajęcia wynikająca z art. 79 § 2 u.p.e.a., nie wpływa na bieg terminu do wniesienia skargi na czynność egzekucyjną. Termin ten zaczyna bieg w dniu doręczenia zobowiązanemu odpisu dokumentu stanowiącego podstawę dokonania czynności egzekucyjnej. Zobowiązanym, zgodnie z art. 1a pkt 20 u.p.e.a., jest osoba prawna albo jednostka organizacyjna nieposiadającą osobowości prawnej, albo osoba fizyczna, która nie wykonała w terminie obowiązku o charakterze pieniężnym lub obowiązku o charakterze niepieniężnym. W ocenie Sądu, zgodnie z art. 67 § 1 u.p.e.a., dokumentem stanowiącym podstawę dokonania zaskarżonej czynności egzekucyjnej, o których mowa w art. 1a pkt 12 lit. a, jest zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego wystawione przez organ egzekucyjny. Zawiadomienie o zajęciu z 17 stycznia 2024 r. doręczono skarżącemu 5 lutego 2024 r. Zawierało ono pouczenie o prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi na czynność egzekucyjną. Organ prawidłowo przyjął, że siedmiodniowy termin do wniesienia przez skarżącego skargi na czynność egzekucyjną upłynął w dniu 12 lutego 2024 r.. Uchybienie temu terminowi skutkuje brakiem kognicji Sądu do kontrolowania prawidłowości dokonanej czynności zajęcia świadczenia emerytalnego skarżącego. Mając na uwadze powyższe, Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935).