I SA/Gd 544/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K.i M. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 30 kwietnia 2026 r. nr 2201-IOD-1.4102.70.2025.21 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2022 rok postanawia: odrzucić skargę w stosunku do A. K. A. K. i M. K., reprezentowalni przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 30 kwietnia 2026 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2022 rok. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 13 lipca 2026 r. wezwano pełnomocnika Stron do złożenia pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie profesjonalny pełnomocnik przesłał pełnomocnictwa udzielone przez Skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga wniesiona przez A. K. podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego, a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie, elementy. Przepis art. 46 § 3 p.p.s.a. wskazuje, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przy czym, zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym, doradcą podatkowym lub radcą Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej. Stosownie do treści art. 37 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Według art. 46 § 3 p.p.s.a., brak pełnomocnictwa jest jednocześnie brakiem formalnym pisma strony, w tym konkretnym przypadku skargi. W sytuacji dostrzeżenia braków formalnych skargi przewodniczący wzywa stronę (pełnomocnika) do ich usunięcia w terminie 7 dni (art. 49 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Z kolei art. 58 § 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W rozpatrywanej sprawie, pełnomocnik Stron został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania Skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz pouczony o skutkach niezastosowania się do wezwania. W odpowiedzi na powyższe, w zakreślonym terminie przesłano pełnomocnictwo udzielone przez A. K. do działania w imieniu Skarżącej przed organami administracyjnymi w ramach postępowania administracyjnego. Złożone do akt sądowych pełnomocnictwo udzielone przez A. K. nie obejmowało swoim zakresem umocowania do działania w imieniu Skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Biorąc pod uwagę powyższe, mimo skutecznego doręczenia przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, które nastąpiło w dniu 16 lipca 2026 r. (vide zwrotne potwierdzenie odbioru k. 22 akt sądowych), pełnomocnik Stron nie wykonał nałożonego na niego obowiązku i nie uzupełnił braków formalnych skargi złożonej przez A. K. Zakreślony w wezwaniu termin upłynął bezskutecznie w dniu 23 lipca 2026 r. i skargę należało odrzucić. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w podjętej w dniu 2 lutego 2026 r. uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. akt III OPS 2/25. W uchwale tej NSA stwierdził, że podpisanie skargi przez osobę, która nie przedstawiła dokumentu pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi podlegający usunięciu, na podstawie art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 i w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., przez jej wezwanie do dołączenia dokumentu pełnomocnictwa; nieusunięcie braku formalnego skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a w związku z art. 49 § 1 i w związku z art. 46 § 3 p.p.s.a. NSA stwierdził, że zaniechanie wykonania przez pełnomocnika wezwania Sądu do uzupełnienia braku formalnego skargi przez dołączenie do akt pełnomocnictwa, będzie rodziło ten sam skutek w stosunku do strony. Artykuł 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu odrzucenia skargi ("sąd odrzuca skargę") w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd nie ma kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi (jakim jest brak pełnomocnictwa) może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu. Jednocześnie Sąd wyjaśnia, że profesjonalny pełnomocnik w zakreślonym terminie uzupełnił brak formalny skargi poprzez nadesłanie prawidłowego pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania M. K. przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi (k. 24 akt sądowych) i skardze tej zostanie nadany dalszy bieg. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.