I SA/Gd 55/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. S. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 21 listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. T. S. wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 21 listopada 2013 r., złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (w petitum skargi podano błędną datę i numer decyzji) do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia przedmiotowej skargi. Uzasadniając złożony wniosek jako przesłankę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wnioskodawca wskazał na możliwość powstania znaczącej szkody materialnej w jego majątku, w tym m. in. w postaci wymagalnego zobowiązania opłaty należności podatku akcyzowego. Zdaniem skarżącego, charakter przytoczonych w petitum skargi przepisów jednoznacznie kwalifikuje sprowadzony przez niego pojazd jako samochód ciężarowy. Szkoda majątkowa wynikająca z przedmiotowej decyzji obejmuje nienależny podatek akcyzowy wraz z odsetkami od zobowiązań podatkowych i może spowodować utratę płynności finansowej przedsiębiorstwa skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej jako "P.p.s.a.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 roku, FZ 496/2004). To wnioskujący ma więc obowiązek dokładnego przytoczenia okoliczności, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu. Zdaniem Sądu skarżący nie wykazał, że istotnie zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania decyzji. Poza lakonicznym stwierdzeniem, że obowiązek zapłaty podatku może spowodować utratę płynności finansowej przedsiębiorstwa skarżącego, wnioskodawca nie przywołał żadnych okoliczności mogących przemawiać za uwzględnieniem wniosku. W szczególności skarżący nie przedstawił żadnych danych dotyczących jego majątku ruchomego i nieruchomego, wysokości środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych, czy posiadanych wierzytelności. Dysponowanie takim danymi jest natomiast niezbędne, aby dokonać weryfikacji tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku wnioskodawcy, prowadząc do powstania znacznej szkody bądź powodując trudne do odwrócenia skutki. Sąd stwierdził jednocześnie, że brak jest w aktach sprawy innych danych odnoszących się do sytuacji majątkowej skarżącego, co tym samym uniemożliwiło Sądowi ustalenie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia wniosku z urzędu (zgodnie z tezą orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 roku, wydanego w sprawie II OZ 155/2005). W niniejszym przypadku za uwzględnieniem wniosku mogłaby przemawiać wysoka kwota egzekwowanego zobowiązania podatkowego (27.668 zł), jednakże Sąd nie mógł odnieść tej kwoty do rzeczywistej sytuacji majątkowej skarżącego. Jak już wyżej podkreślono nie dołączył on do wniosku żadnych dokumentów, uniemożliwiając tym samym Sądowi dokonanie oceny faktycznego wpływu wykonania przedmiotowej decyzji na możliwość wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dodatkowo Sąd pragnie zwrócić uwagę na fakt, iż wskazany w art. 61 § 3 p.p.s.a. katalog przesłanek decydujących o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu ma charakter zamknięty. Tym samym podstawę orzeczenia Sądu nie może stanowić – jak na to wskazuje strona skarżąca – przekonanie o wadliwości decyzji z uwagi na wydanie jej z naruszeniem przepisów prawa (por. postanowienie NSA z dnia 9 września 2004 r., sygn. akt FZ 358/04). Podkreślić jednocześnie należy, że przedmiotem decyzji, której dotyczył wniosek o wstrzymanie wykonania, było określenie zobowiązania podatkowego, a więc świadczenia pieniężnego, które ze swej natury mają charakter odwracalny. Zgodnie z powyższym, nawet w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji (czego na obecnym etapie sprawy Sąd nie przesądza), skarżący nie poniesie szkody albowiem wówczas nastąpi zwrot egzekwowanej należności wraz z odsetkami. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.