I SA/Gd 551/12
PostanowienieWSA w Gdańsku2012-07-02
Skład orzekający: Ewa Kwarcińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym powinien zostać uwzględniony, jeśli skarżący uprawdopodobnił jedynie ogólną utratę konkurencyjności, nie przedstawiając szczegółowych danych o swojej sytuacji majątkowej?Ratio decidendi
Sąd oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, ponieważ skarżący nie wykazał, że jej wykonanie spowoduje znaczna szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Ogólne twierdzenia o utracie konkurencyjności, bez przedstawienia konkretnych danych o sytuacji majątkowej, nie są wystarczające do uwzględnienia wniosku na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.Stan faktyczny
Skarżący A. K. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 20 marca 2012 r. określającą mu zobowiązanie w podatku akcyzowym na kwotę 25.093 zł z tytułu pierwszej sprzedaży samochodu osobowego. Wniósł również o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki, w tym utratę konkurencyjności w działalności polegającej na obrocie używanymi pojazdami sprowadzanymi z UE. Skarżący wskazał, że łączna kwota zobowiązań podatkowych wynosi około 200.000 zł, a wykonanie zaskarżonej decyzji zostało zabezpieczone.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 20 marca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
I SA/Gd 551/12
UZASADNIENIE
A. K. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 20 marca 2012 r. określającą skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu pierwszej sprzedaży na terytorium kraju samochodu osobowego w wysokości 25.093 zł wniósł o wstrzymanie jej wykonania.
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji będzie skutkować niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wyjaśnił, że przedmiotem wykonywanej przez niego działalności jest między innymi obrót na terytorium kraju używanymi pojazdami samochodowymi sprowadzanymi z innych państw Unii Europejskiej. Tego rodzaju działalność charakteryzuje duża konkurencyjność z uwagi na rosnący przywóz pojazdów z państw Unii Europejskiej. Z tego powodu zapłata kwoty podatku akcyzowego określonego zaskarżoną decyzją wpłynie na konkurencyjność skarżącego (zmniejszy jego potencjał w tym zakresie). Podkreślił, że określone decyzjami Dyrektora Izby Celnej zobowiązania podatkowe z tytułu podatku akcyzowego wynoszą łącznie około 200.000 zł, zaś wykonanie zobowiązania określonego zaskarżoną decyzją zostało zabezpieczone decyzją z dnia 4 marca 2011 r.
Stosownie do art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270, dalej P.p.s.a.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać na posiedzeniu niejawnym postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zasadność wstrzymania wykonania aktu uzależniona jest od rozmiarów szkody, w tym szkody majątkowej.
Przede wszystkim wskazać trzeba, że warunkiem wydania postanowienia
o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie (uprawdopodobnienie) przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość spowodowania skutków, o których mowa w przywołanym przepisie. Podkreślić przy tym należy, że inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącego, bowiem jego rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji. Zatem uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione.
Zgodnie z tezą wyrażoną przez Naczelny Sąd Administracyjny (postanowienie
z dnia 14 listopada 2006 r., FZ 585/06) do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne. Twierdzenia te powinny zaś zostać poparte stosownymi dokumentami.
Do oceny zasadności wniosku konieczne jest zatem dysponowanie aktualnymi danymi o stanie majątkowym wnioskodawcy. Danymi tymi (poza wysokością dokonanego przez organ zabezpieczenia wykonania zobowiązania skarżącego w podatku akcyzowym do kwoty 244.765 zł – k. 66-71 akt administracyjnych) Sąd nie dysponuje, gdyż nie zostały one przedstawione w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie, a w aktach niniejszej sprawy brak jest dowodów pozwalających na ustalenie powyższych okoliczności. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku skarżącego, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki, w tym utraty pozycji na rynku obrotu pojazdami samochodowymi musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jego sytuacji majątkowej.
W ocenie Sądu skarżący nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa. Powoływana przez skarżącego okoliczność utraty konkurencyjności, która może mieć miejsce w związku z koniecznością zapłaty podatku akcyzowego, w sytuacji gdy skarżący nie podał jakichkolwiek danych odzwierciedlających jego sytuację ekonomiczną, w tym wielkości osiąganych przychodów, ponoszonych kosztów, posiadanych zobowiązań wobec kontrahentów, pracowników, banków i innych podmiotów, nie przemawia za wstrzymaniem wykonania przedmiotowej decyzji. Skarżący nie podał także, w jakim rozmiarze prowadzi działalność gospodarczą.
Z tych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło