I SA/Gd 553/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 24 marca 2014 r., Nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności członka zarządu postanawia: pozostawić wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Wnioskiem złożonym na druku PPF i dołączonym do skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję organu podatkowego, pełnomocnik skarżącego zwrócił się o przyznanie stronie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 28 maja 2014 r. referendarz sądowy wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych przedmiotowego wniosku przez prawidłowe wypełnienie rubryk 6, 8, 9 i 11, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Przedmiotowe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 2 czerwca 2014 r. Termin wyznaczony stronie do usunięcia braków formalnych wniosku upłynął bezskutecznie z dniem 9 czerwca 2014 r. Zarządzeniem z dnia 25 czerwca 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżący złożył sprzeciw od powyższego orzeczenia, w którym podniósł, że skoro wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony na urzędowym formularzu to powinien zostać merytorycznie rozpatrzony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 252 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Natomiast § 2 tego artykułu stanowi, iż wniosek składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Prawidłowe wypełnienie ww. formularza ma na celu przedstawienie Sądowi, w sposób ujednolicony dla wszystkich skarżących, sytuacji majątkowej wnioskodawcy, aby było możliwe podjęcie merytorycznego rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa pomocy. Składając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący nie uczynił zadość wymaganiom stawianym w tym zakresie przez ustawodawcę, albowiem rubryki 6, 8, 9 i 11 formularza pozostały niewypełnione. Skarżący nie złożył zatem oświadczenia co do swojego stanu rodzinnego i stanu majątkowego osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym, co jest istotnym brakiem formalnym wniosku uniemożliwiającym jego merytoryczne rozpatrzenie. W związku z powyższym wezwano skarżącego do uzupełnienia dostrzeżonych braków formalnych wniosku, które to wezwanie pozostało jednak bez odpowiedzi. Skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika nie uzupełnił braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 257 w zw. z art. 260 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 257 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.