I SA/Gd 553/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi H.B. na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 28 lutego 2022 r., nr WOP.7722.14.2022.KK w przedmiocie zarzutów dotyczących postepowania egzekucyjnego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 28 lutego 2022 r. Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie P. oddalające zarzuty wniesione przez H. B. w przedmiocie prowadzenia postępowania egzekucyjnego w administracji. Postanowienie z dnia 28 lutego 2022 r. doręczono Stronie w dniu 3 marca 2022 r. wraz z pouczeniem o trybie i terminie jego zaskarżenia. Skarżący w dniu 12 kwietnia złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. W uzasadnieniu wniosku Skarżący wskazał, że 30 dniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 4 kwietnia 2022 r. Skarga została nadana w placówce pocztowej w dniu 4 kwietnia 2022 r., przy czym 11 kwietnia 2022 r. Skarżący otrzymał zwrot przesyłki z adnotacją "adresat wyprowadził się". Przesyłka została zaadresowana na nieaktualny adres organu. Skarżący wskazał, że poprzedni adres organu pojawia się w internecie i był aktualnym adresem organu jeszcze w 2021 r. Z racji tego, że informację o błędnym adresie Skarżący powziął dopiero po otrzymaniu zwrotu korespondencji, nie był w stanie złożyć ponownie skargi w terminie. Podniesiono, że omyłka dotyczyła jedynie adresu organu, który w toku wieloletniego postępowania uległ zmianie, na co Skarżący nie zwrócił uwagi. Do wniosku załączono zwróconą przez urząd pocztowy korespondencję, wydruk z biuletynu informacji publicznej, potwierdzenie nadania przesyłki oraz wydruk ze strony Poczty Polskiej S.A. dotyczący śledzenia przesyłki. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do treści art. 87 § 1 ww. ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie, w przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu bądź też - w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego - odrzuceniu (art. 88 p.p.s.a.). W sprawie Sąd ustalił, że Strona stosowny wniosek złożyła w przewidzianym terminie, dokonując jednocześnie czynności do dokonania której terminowi uchybiła. Pozostało zatem zbadanie, czy przyczyny uchybienia terminu wskazane przez Stronę uprawdopodobniają brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy, który jest warunkiem sine qua non zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dołożeniu szczególnej oraz należytej staranności przy dokonywaniu czynności, do której strona jest zobowiązana i można o nim mówić jedynie wówczas, gdy przeszkody powstałej w jego dochowaniu nie można było przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy ocenie zawinienia, bądź też jego braku, sąd bierze pod uwagę czynnik obiektywny, rozpatrując czy strona dołożyła staranności, jakiej wymagać można od osoby dbającej w sposób należyty o swój interes prawny, czy też – przeciwnie – wykazała się niedostateczną dbałością. W niniejszej sprawie Skarżący wskazuje, że skarga została wysłana w terminie określonym w przepisach prawa, lecz koperta zawierająca pismo została przez niego błędnie zaadresowana, co skutkowało zwrotem przesyłki do nadawcy. Jak wynika z przedłożonych dokumentów, jako adresata przesyłki wskazano Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a jako adres podano ul. [...], [...] G. Doręczyciel na kopercie umieścił adnotację "Adresat wyprowadził się", a przesyłkę zwrócono do nadawcy. Skarżący uważa, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, gdyż omyłkowo wpisał nieaktualną siedzibę organu i wysłał skargę na ten sam adres, którego wcześniej używał do kontaktu z organem. W ocenie Sądu, przedstawiona przez Skarżącego okoliczność błędnego zaadresowania przesyłki nie świadczy o braku winy w uchybieniu terminu. Charakter popełnionej omyłki, a mianowicie wpisanie niewłaściwego adresu nie świadczy o braku winy Strony w uchybieniu terminu. Zgodnie z jednolitym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazanie przez skarżącego na kopercie listu zawierającego skargę błędnego adresu organu odwoławczego bądź błędne oznaczenie adresata, nie uzasadnia braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi, zwłaszcza gdy skarżący był prawidłowo pouczony o właściwym adresie tego organu i stanowi przejaw niedbalstwa, a ponadto nie może być uznane za przeszkodę nie do przezwyciężenia we wniesieniu skargi w terminie (zob. postanowienia NSA: z 21 kwietnia 2011 r., II FZ 153/11, z 19 września 2012 r., I FZ 341/12, z 20 lutego 2014 r., II FZ 229/14, z 30 sierpnia 2016 r., II GZ 784/16, z 21 marca 2017 r., II GZ 194/17; dostępne https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Do obowiązków odbiorcy korespondencji należy zapoznanie się z treścią pisma kierowanego do niego, jak również zapoznanie się pouczeniem w nim zawartym. Natomiast nadawca korespondencji obowiązany jest do wskazania pełnego, prawidłowego adresu i adresata przesyłki. Podkreślenia wymaga, że doręczone Skarżącemu postanowienie, które stało się przedmiotem zaskarżenia, zawierało prawidłowe pouczenie o terminie oraz trybie wniesienia środka zaskarżenia. Wskazano w nim, że skarga przysługuje do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku za pośrednictwem Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego: ul. [...], [...] G., w terminie 30 dni od daty jego doręczenia. Należy zauważyć, że w świetle art. 124 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz.U. z 2021 r. poz. 735) pouczenie jest integralną częścią postanowienia, a zatem na stronie należycie dbającej o swoje interesy spoczywa obowiązek uważnego prześledzenia treści całego postanowienia, nie wyłączając informacji skierowanych do strony umieszczonych w końcowej jego części. Skoro w pouczeniu uwzględniono nowy adres organu, a dodatkowo został on uwidoczniony na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, to należało przyjąć, że Skarżący kwitując odbiór korespondencji oraz zapoznając się z treścią postanowienia powinien był wiedzieć o zmianie adresu organu. W tej sytuacji bez znaczenia jest okoliczność, że na stronie internetowej widniał nieaktualny adres organu, skoro Skarżący miał zastosować się do treści pouczenia zawartego w postanowieniu. Wskazana w sprawie przyczyna uchybienia terminu, a mianowicie wpisanie błędnego adresu, jest w orzecznictwie sądowoadministracyjnym jednoznacznie oceniana jako zawinione, przynajmniej pod postacią niedbalstwa działanie. W ocenie Sądu niezapoznanie się z treścią pouczenia, czy też niestaranne adresowanie przesyłki, nie mogą w żadnym razie kwalifikować się jako okoliczności wyłączające brak winy Strony. Od osoby należycie dbającej o swoje interesy należy oczekiwać, że dokonując nawet technicznej czynności jaką jest zaadresowanie koperty, wykaże się dostateczną starannością, która zapewni skuteczność tej czynności (por. cyt. postanowienie NSA z dnia 14 lipca 2014 r. sygn. akt II FZ 1046/14). Błąd w adresie skutkujący niemożnością doręczenia korespondencji należy uznać za niedbalstwo nadawcy, co wyłącza możliwość przywrócenia terminu. Od osoby pełnoletniej, mającej pełną zdolność do czynności prawnych wymaga się aby czytała ze zrozumieniem kierowane do niej pisma. Gdyby wnoszący pismo dołożył należytej staranności wymaganej w tej sytuacji i przeczytał uważnie pouczenie (czego nie zrobił), nie doszłoby do pomyłki, a w konsekwencji skarga zostałaby wniesiona w terminie. Ponadto mylne zaadresowanie pisma nie jest zdarzeniem nagłym czy zdarzeniem od strony niezależnym. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.