I SA/Gd 554/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej I.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 grudnia 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 554/24 w sprawie ze skargi I.K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 29 kwietnia 2024 r., nr 910/2024 w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek od zaległych składek postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2024 r. (sygn. akt I SA/Gd 554/24), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.K. (dalej jako "Skarżąca", "Strona"), na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 29 kwietnia 2024 r. nr 910/2024 w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek od zaległych składek, uchylił zaskarżoną decyzję. Doręczenie Stronie skarżącej odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem nastąpiło w dniu 31 stycznia 2025 r. W terminie ustawowym, Skarżąca wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, w dniu 13 marca 2025 r. przesłano do Strony wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez jej podpisanie bądź nadesłanie jednego podpisanego jej egzemplarza, w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Jednocześnie poinformowano, że nadesłana skarga kasacyjna zawiera jedną stronę, z treści której wynika, iż stron tych powinno być więcej. Przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie przesłano na prawidłowy adres Skarżącej. Przesyłka została dwukrotnie awizowana tj. w dniu 25 marca 2025 r. oraz w dniu 2 kwietnia 2025 r. Wobec niepodjęcia przez Adresata przesyłki, dwukrotnie awizowanej, została ona zwrócona w dniu 10 kwietnia 2025 r. do nadawcy. Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 15 kwietnia 2025 r. ww. przesyłkę uznano za doręczoną z dniem 8 kwietnia 2025 r. Termin wyznaczony do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej upłynął bezskutecznie. Do dnia sporządzenia niniejszego postanowienia w sprawie, Strona nie udzieliła jakiejkolwiek odpowiedzi, nie nadesłała żadnej korespondencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skargę kasacyjną Skarżącej należało odrzucić. Zgodnie z treścią art. 173 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie do art. 175 § 1 p.p.s.a, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2). Przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (§ 2a). Skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami; oraz przez rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej (§ 3). Z kolei według treści art. 176 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna również zawierać: 1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; 3) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna też czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy (§ 2). W pierwszej kolejności należy wskazać, iż skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma w postępowaniu sądowym, wymienionym w art. 46 oraz art. 47 p.p.s.a.. Jednym z podstawowych elementów które ustawodawca wymienia jest, że każde pismo powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4). Zgodnie z kolei z art. 178 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W tym miejscu tut. Sąd wyjaśnia, iż przed przekazaniem skargi kasacyjnej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu wojewódzki sąd administracyjny zobowiązany jest dokonać badania tego pisma pod względem spełnienia ustawowych wymagań formalnych i w razie stwierdzenia braków, wzywa do ich usunięcia w zakreślonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Przepisy p.p.s.a. obligują zatem sąd do wezwania o usunięcie braków skargi kasacyjnej, która nie spełnia wymagań określonych w art. 176 p.p.s.a., innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia (art. 177a p.p.s.a.). W niniejszej sprawie w dniu 31 stycznia 2025 r. Stronie skarżącej został doręczony odpis wyroku Sądu wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej. W terminie zakreślonym ustawowo, Skarżąca wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Z akt sprawy wynika, iż nadesłana przez Skarżącą przesyłka w postaci skargi kasacyjnej nie zawierała podpisu. Składała się z jednej strony, a z jej treści wynika, że stron skargi kasacyjnej powinno być więcej. Tekst pierwszej strony został przerwany w sformułowaniu treści pierwszego zarzutu. Wobec powyższego, skarga kasacyjna nie spełniała wymagań przewidzianych w art. 176 § 2 p.p.s.a. W tej sytuacji Strona prawidłowo została wezwana do usunięcia braków skargi kasacyjnej poprzez jej podpisanie bądź nadesłanie jednego podpisanego jej egzemplarza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Jak już wcześniej wskazano, przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie przesłano na prawidłowy adres Skarżącej. Przesyłka została dwukrotnie awizowana tj. w dniu 25 marca 2025 r. oraz w dniu 2 kwietnia 2025 r. Wobec niepodjęcia przez Adresata przesyłki dwukrotnie awizowanej, została ona zwrócona w dniu 10 kwietnia 2025 r. do nadawcy. Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy przedmiotową przesyłkę uznano za doręczoną w trybie art. 73 p.p.s.a., ze skutkiem wypływającym § 4 tego artykułu tj. z dniem 8 kwietnia 2025 r. Zatem, termin wyznaczony do usunięcia powyższych braków formalnych skargi kasacyjnej upłynął Skarżącej bezskutecznie. Strona ani nie udzieliła jakiejkolwiek odpowiedzi, ani też nie nadesłała żadnej korespondencji. W tych okolicznościach stwierdzić należało, że Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi kasacyjnej, co skutkuje jej odrzuceniem. Zauważenia wymaga również, iż wniesiona przez Skarżącą skarga kasacyjna nie odpowiada wymogom sporządzenia jej zgodnie z przymusem adwokacko – radcowskim, przewidzianym w art. 175 § 1 p.p.s.a. Z okoliczności sprawy nie wynika też, by Skarżąca należała do kręgu osób wskazanych w art. 175 § 2-3 p.p.s.a., tj. uprawnionych do osobistego sporządzenia tego środka zaskarżenia. Powyższe oznacza zatem, że skargę kasacyjną sporządzono wbrew wymogom art. 175 § 1 p.p.s.a. Treść pouczenia natomiast, które zostało Stronie doręczone wraz z odpisem wyroku z uzasadnieniem wprost wskazuje na powyższy wymóg, wynikający z przytoczonych w tym zakresie przepisów prawa. Tym samym stwierdzenia wymagało, iż w niniejszej sprawie ziściły się przesłanki do odrzucenia wniesionej przez Skarżącą skargi kasacyjnej. Mając zatem na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 176 § 2 oraz art. 175 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.