I SA/Gd 555/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. Z. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 23 kwietnia 2026 r., 2201-IEW.4123.67.2025/MB w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki postanawia: odrzucić skargę I. Z. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 23 kwietnia 2026 r., 2201-IEW.4123.67.2025/MB w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 lipca 2026 r. wezwano Skarżącą do podpisania skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono Skarżącej w dniu 27 lipca 2026 r. Zatem termin do wykonania zobowiązania sądu upływał w dniu 3 sierpnia 2026 r. Skarżąca nadała na poczcie listem poleconym podpisaną przez siebie skargę w dniu 3 sierpnia 2026 r. na adres Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku. Organ w dniu 12 sierpnia 2026 r. złożył w biurze podawczym sądu swoje pismo przewodnie wraz z załączoną, podpisaną przez Skarżącą skargą Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: "p.p.s.a.") Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Skarga podlega odrzuceniu, bowiem za datę wniesienia pisma zawierającego uzupełnienie braków formalnych skargi należy przyjąć dzień, w którym Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku przekazał je Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku` jako adresatowi korespondencji. Tym samym dniem uzupełnienia braków przez skarżącego jest 12 sierpnia 2026 r. Zaznaczyć przy tym należy, że przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawierają regulacji dotyczącej konsekwencji uzupełnienia braków formalnych skargi za pośrednictwem organu administracji z pominięciem wojewódzkiego sądu administracyjnego, który wystosował do skarżącego w tym względzie wezwanie. Przepisy tej ustawy w art. 54 § 1 p.p.s.a. przewidują bowiem pośredni tryb jedynie do wniesienia skargi. Ustawodawca nie przewidział zatem pośredniego trybu uzupełniania braków formalnych skargi, tym bardziej, że braki te zostały określone w wezwaniu wystosowanym do skarżącej przez Sąd. Dodatkowo skarżąca został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi i pouczona o skutkach niedochowania terminu. Przyjąć zatem należy, że niewykonanie w sposób prawidłowy wezwania w terminie siedmiodniowym powoduje konieczność odrzucenia skargi. W tym miejscu Sąd wskazuje, że podziela poglądy prawne zaprezentowane w postanowieniu NSA z 7 października 2022 r., sygn. akt I FZ 115/22. NSA wywiódł, że jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych i doktrynie w przypadku błędnego skierowania przesyłki do sądu innego aniżeli właściwy sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, datą wniesienia pisma jest data jego przekazania przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 1 grudnia 2021 r., sygn. akt II OZ 838/21; z 20 grudnia 2021 r., sygn. akt III FZ 821/21; z 11 stycznia 2022 r., sygn. akt I FZ 286/21; z 28 stycznia 2022 r., sygn. akt I OZ 599/21; z 17 marca 2022 r., sygn. akt II OZ 134/22; CBOSA oraz A. Wiktorowska, komentarz do art. 177 p.p.s.a. [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo CH Beck, Warszawa 2015, str. 694). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, powyższe będzie miało zastosowanie także w odniesieniu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, dlatego uznać należy, że w przypadku wniesienia pisma procesowego, stanowiącego uzupełnienie braku zażalenia bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, z pominięciem Sądu, który wezwał o usunięcie danego braku, za datę wniesienia pisma uznać należy datę nadania go przez Naczelny Sąd Administracyjny na adres sądu właściwego. Nadto, NSA w postanowieniu z 28.03.2023r., sygn. akt I FZ 86/23 podniósł, że jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, w toku postępowania sądowoadministracyjnego zasadą jest prowadzenie korespondencji bezpośrednio z sądem, przed którym toczy się postępowanie. Przeciwny wniosek nie znajduje racjonalnego usprawiedliwienia, jest sprzeczny z zasadami logiki i ekonomii prowadzenia postępowania sądowego. Ponadto w żaden sposób nie może być wywiedziony z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z całokształtu unormowań powołanej ustawy wynika, że tryb pośredni wnoszenia pism (tj. za pośrednictwem organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy) stanowi ściśle określony w tej ustawie wyjątek, który wiąże się z koniecznością dokonania dodatkowych czynności bądź realizacji określonych uprawnień przez organ pośredniczący w przekazaniu pisma. Właśnie takim przepisem jest art. 54 § 1 p.p.s.a., w którym ustawodawca przewidział pośredni tryb wnoszenia do sądu administracyjnego skargi. Organ jest wówczas zobligowany do przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, może również już na danym etapie skorzystać z uprawnień autokontrolnych, tj. samodzielnie uwzględnić skargę w całości (art. 54 § 2 i § 3 p.p.s.a.). Należy podkreślić, że tryb pośredni stanowi odstępstwo od zasady bezpośredniego kierowania pism do sądu i nie może tym samym znajdować zastosowania w sytuacjach nieprzewidzianych przez ustawodawcę. Brak również jakichkolwiek innych powodów, które uzasadniałyby pośrednictwo organu w przekazywaniu pism stanowiących uzupełnienie braków formalnych skargi (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 20 października 2017 r., sygn. akt I OZ 1597/17; z 28 września 2018 r., sygn. akt I OZ 848/18; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 9 listopada 2022 r., sygn. akt II SA/Łd 823/22; dostępne w Centralnej Bazie Orzecznictwa Sądów Administracyjnych, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). W świetle powyższego, zasadne zdaniem Sądu jest przyjęcie za moment uzupełnienia braków formalnych skargi w rozpoznawanej sprawie datę przekazania korespondencji skarżącej przez organ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, tj. 12 sierpnia 2026 r. W niniejszej sprawie wezwanie do podpisania skargi doręczono Skarżącej w dniu 27 lipca 2026 r., zatem termin do wykonania zobowiązania sądu upływał w dniu 3 sierpnia 2026 r. Do tej daty Skarżąca nie podpisała osobiście złożonej przez siebie skargi w sądzie, ani też nie złożyła osobiście podpisanej skargi, ani też nie przesłała na adres sądu egzemplarza podpisanej skargi. Bez wątpienia zatem dzień ten przypada już po upływie terminu wyznaczonego wezwaniem (3 sierpnia 2026 r.), przez co uzupełnienie przez stronę braków formalnych złożonej skargi nastąpiło z uchybieniem terminu, co stanowi podstawę do odrzucenia skargi określoną w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Ostatnim dniem do uzupełnienia braków był 3 sierpnia 2026 r., a skarżąca prawidłowo została pouczony o brakach formalnych skargi oraz siedmiodniowym terminie do ich uzupełnienia, pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że pismo zawierające uzupełnienie braków formalnych skarżąca skierowała 3 sierpnia 2026 r. do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku, który 12 sierpnia 2026 r. r. przekazał je zgodnie z właściwością na biuro podawcze WSA w Gdańsku, a więc po upływie terminu określonego w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd stwierdza zatem, że skarżąca nie dochowała terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.