I SA/Gd 557/08

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 20 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego K. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej postanawia: przyznać wnioskodawcy od Skarbu Państwa wynagrodzenie w kwocie 120 zł (sto dwadzieścia złotych) za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Prawomocnym postanowieniem z dnia 23 października 2008 r. referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznano S. K. prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu doradcę podatkowego K. K., której skarżący w dniu 4 grudnia 2008 r. udzielił pełnomocnictwa do reprezentowania go w sprawie. Wyrokiem z dnia 29 stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę S. K. na wyżej określoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] oraz przyznał wyznaczonemu w sprawie doradcy podatkowemu wynagrodzenie w kwocie 292,80 zł za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy przed sądem pierwszej instancji. Pełnomocnik skarżącego z urzędu sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku, a następnie wnioskiem z dnia 17 września 2009 r. zwróciła się o przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej, jednocześnie oświadczając, że nie zostały one zapłacone w całości lub w części. Przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 2 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 212, poz. 2075), wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy w drugiej instancji – 75% kwoty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Ponieważ w niniejszej sprawie wynagrodzenie określone w § 2 ust. 1 pkt 2 powołanego rozporządzenia wynosi 240 zł, to należne wnioskodawczyni wynagrodzenie za dokonaną czynność (sporządzenie opinii) ze względu na to, że prowadziła sprawę w pierwszej instancji przysługuje w wysokości 120 zł. Z tych względów, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzeczono jak w sentencji postanowienia.