I SA/Gd 558/13

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: styczeń, kwiecień, lipiec, sierpień, wrzesień i październik 2006 r. postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem, złożonym na formularzu PPF w dniu 27 maja 2013 r. (data stempla pocztowego), skarżący A. K. zwrócił się o przyznanie w niniejszej sprawie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach z dnia 26 maja 2013 r. oraz przedłożonych przez niego na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 7 czerwca 2013 r. dodatkowych oświadczeń z dnia 30 czerwca 2013 r. i dokumentów źródłowych (odpisów: zeznań podatkowych PIT-36 z załącznikiem PIT/B i PIT-37 z załącznikiem PIT/O za 2012 r., rocznego obliczenia podatku przez organ rentowy PIT-40A za 2012 r., zgłoszenia zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu VAT-Z, odcinka emerytury za czerwiec 2013 r., decyzji o waloryzacji renty z dnia [...] marca 2013 r., wyciągów z rachunków bankowych, zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego świadczenie z zaopatrzenia emerytalnego oraz z ubezpieczenia społecznego z dnia [...] maja 2013 r., dowodów potwierdzających uiszczenie opłat eksploatacyjnych za mieszkanie, prąd i gaz oraz za usługi telekomunikacyjne) ustalono, że wnioskodawca z dniem [...] lutego 2013 r. zaprzestał prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej (która za ubiegły rok przyniosła mu łączny dochód w wysokości 8.921,52 zł) i aktualnie uzyskuje dochód jedynie z emerytury w wysokości 2.507,54 zł brutto. Jednakże ze świadczenia tego prowadzona jest egzekucja należności podatkowych w wysokości 493.157,80 zł (stan na dzień 23 maja 2013 r.), w następstwie której do dyspozycji wnioskodawcy przekazywana jest kwota 1.443,98 zł. Wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małżonką, która otrzymuje rentę w wysokości 924,77 zł netto. Nadto na rachunek bankowy małżonków co miesiąc wpływa zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153 zł. Małżonkowie nie posiadają żadnych oszczędności (na dzień 31 czerwca 2013 r. na ich rachunkach bankowych znajdowały się środki pieniężne w łącznej wysokości 26,29 zł), papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, ich majątek stanowi mieszkanie o powierzchni 43,5 m2 oraz samochód osobowy (rok produkcji 2004) o wartości 12.500 zł. Tytułem opłat eksploatacyjnych za zajmowane mieszkanie, opłat za usługi telekomunikacyjne i media (gaz i prąd) małżonkowie wydatkują średnio kwotę 632,23 zł miesięcznie. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne, stwierdzić należy, że wnioskodawca wykazał, że nie ma aktualnie realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie, w tym wpisu od skargi w wysokości 1.500 zł. Za taką oceną przemawia wysokość faktycznego łącznego dochodu małżonków, nieposiadanie przez nich żadnych oszczędności oraz rozmiar zaległych zobowiązań finansowych wnioskodawcy. W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.