I SA/Gd 560/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.), Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Dorota Pellowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 września 2011 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 4 kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego oddala skargę. PAN A. M. PROWADZĄCY AUTOHANDEL "A "W S., ZŁOŻYŁ W DNIU 22 LUTEGO 2010 R., DEKLARACJĘ UPROSZCZONĄ NABYCIA WEWNĄTRZWSPÓLNOTOWEGO SAMOCHODU OSOBOWEGO MARKI OPEL VECTRA, ROK PRODUKCJI 2007 O POJEMNOŚCI SILNIKA 1910 CM3. W TREŚCI DEKLARACJI AKC-U ZADEKLAROWANO NALEŻNY PODATEK AKCYZOWY W WYSOKOŚCI 752 ZŁ PRZY ZASTOSOWANIU STAWKI 3,1%. DO DEKLARACJI ZAŁĄCZONO WNIOSEK O WYDANIE DOKUMENTU POTWIERDZAJĄCEGO ZAPŁATĘ PODATKU AKCYZOWEGO ORAZ DOKUMENTY POTWIERDZAJĄCE FAKT NABYCIA WEWNĄTRZWSPÓLNOTOWEGO PRZEDMIOTOWEGO POJAZDU. DECYZJĄ Z DNIA 2 KWIETNIA 2010 R. NACZELNIK URZĘDU CELNEGO OKREŚLIŁ PANU A. M. WYSOKOŚĆ PODSTAWY OPODATKOWANIA Z TYTUŁU NABYCIA WEWNĄTRZWSPÓLNOTOWEGO W/W SAMOCHODU OSOBOWEGO MARKI OPEL VECTRA NA KWOTĘ 33.010 ZŁ ORAZ OKREŚLIŁ WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZANIA W PODATKU AKCYZOWYM NA KWOTĘ 1.023 ZŁ. DYREKTOR IZBY CELNEJ, PO ROZPOZNANIU ODWOŁANIA, DECYZJĄ Z DNIA 24 CZERWCA 2010 R., UTRZYMAŁ W MOCY ROZSTRZYGNIĘCIE ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI. W UZASADNIENIU, PRZYWOŁUJĄC M.IN. TREŚĆ PRZEPISU ART. 100 UST. 4, ART. 101 UST. 2 PKT 1, ART. 104 UST. 7-11 USTAWY Z DNIA 6 GRUDNIA 2008 R., O PODATKU AKCYZOWYM (DZ. U. Z 2009 R. NR 3, POZ. 11 ZE ZM.) WSKAZAŁ, ŻE ORGANY PODATKOWE DOKONUJĄC WYCEN WARTOŚCI SAMOCHODÓW KORZYSTAJĄ ZE SPECJALISTYCZNYCH KATALOGÓW DLA RYNKU MOTORYZACYJNEGO (INFO-EXPERT, EUROTAX GLASSE'S) BĘDĄCYCH ŹRÓDŁEM INFORMACJI O WARTOŚCIACH UŻYWANYCH SAMOCHODÓW, STOSOWANYCH PRZY WYCENIE POJAZDÓW PRZEZ RZECZOZNAWCÓW TECHNIKI SAMOCHODOWEJ Z UWZGLĘDNIENIEM ZEBRANYCH INFORMACJI NA TEMAT POJAZDU STRONY. UZNAJĄC, ŻE ZADEKLAROWANA W UMOWIE SPRZEDAŻY KWOTA 5.900 EURO (24.270 ZŁ) JEST KWOTĄ ZNACZNIE ODBIEGAJĄCĄ OD ŚREDNIEJ WARTOŚCI RYNKOWEJ SAMOCHODU PODOBNEGO NA RYNKU KRAJOWYM, ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI DOKONAŁ WERYFIKACJI NA PODSTAWIE PROFESJONALNEGO I OGÓLNODOSTĘPNEGO KATALOGU WYCENY WARTOŚCI POJAZDÓW - "POJAZDY SAMOCHODOWE - WARTOŚCI RYNKOWE H-2010" Z SYSTEMU INFO-EKSPERT, WYDAWNICTWO STOWARZYSZENIA RZECZOZNAWCÓW SAMOCHODOWYCH - EKSPERTMOT ORAZ SPÓŁKI AKCYJNEJ EKSPERCI TECHNICZNO - MOTORYZACYJNI "RZECZOZNAWCY - PZM" - PROFESJONALNEGO KATALOGU NA RYNKU MOTORYZACYJNYM, STANOWIĄCEGO ŹRÓDŁO INFORMACJI O WARTOŚCIACH UŻYWANYCH SAMOCHODÓW, STOSOWANYCH PRZY WYCENIE POJAZDÓW PRZEZ RZECZOZNAWCÓW TECHNIKI SAMOCHODOWEJ. WARTOŚĆ POJAZDU USTALONO W KWOCIE 33.010 ZŁ. ZGODNIE Z ART. 105 USTAWY O PODATKU AKCYZOWYM STAWKA AKCYZY NA SAMOCHODY OSOBOWE WYNOSI: • 18,6% PODSTAWY OPODATKOWANIA - DLA SAMOCHODÓW OSOBOWYCH O POJEMNOŚCI SILNIKA POWYŻEJ 2.000 CM3; • 3,1% PODSTAWY OPODATKOWANIA - DLA POZOSTAŁYCH SAMOCHODÓW OSOBOWYCH. DYREKTOR IZBY CELNEJ WSKAZAŁ, ŻE ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI NIE ZAKWESTIONOWAŁ STANOWISKA MINISTRA FINANSÓW ZAWARTEGO W INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 19 STYCZNIA 2010 R. UZNANE ZA PRAWIDŁOWE STANOWISKO PODATNIKA ZAWARTE WE WNIOSKU BRZMIAŁO (ZGODNIE Z OBOWIĄZUJĄCYMI PRZEPISAMI), ŻE PODSTAWĄ OPODATKOWANIA, W PRZYPADKU NABYCIA WEWNĄTRZWSPÓLNOTOWEGO, BĘDZIE KWOTA JAKĄ PODATNIK JEST OBOWIĄZANY ZAPŁACIĆ ZA SAMOCHÓD, UDOKUMENTOWANA FAKTURĄ VAT I POTWIERDZONA PRZELEWEM. ZATEM PODSTAWĄ OPODATKOWANIA W PRZYPADKU SAMOCHODU OSOBOWEGO JEST SUMA PIENIĘŻNA JAKĄ PODATNIK UIŚCIŁ ZA SAMOCHÓD ZA GRANICĄ. ORGAN NIE ZGADZA SIĘ ZE STANOWISKIEM STRONY, ZGODNIE Z KTÓRYM DO USTALENIA PODSTAWY OPODATKOWANIA NABYTEGO WEWNĄTRZWSPÓLNOTOWO SAMOCHODU OSOBOWEGO POWINNA ZOSTAĆ PRZYJĘTA KWOTA UISZCZONA ZA SAMOCHÓD ZA GRANICĄ, A NIE ŚREDNIA WARTOŚĆ RYNKOWA POJAZDU. W OCENIE ORGANU PRZEPISY ART. 104 UST. 7-11 USTAWY O PODATKU AKCYZOWYM OKREŚLAJĄ ZASADY I SPOSÓB OKREŚLANIA PODSTAWY OPODATKOWANIA W OPARCIU O ŚREDNIĄ WARTOŚĆ RYNKOWĄ SAMOCHODU OSOBOWEGO PRZEZ UPRAWNIONE ORGANY W SYTUACJACH, GDY USTALONA W OPARCIU O ART. 104 UST. 1 PKT 1 I PKT 2 USTAWY, PODSTAWA OPODATKOWANIA BEZ UZASADNIONEJ PRZYCZYNY ZNACZNIE ODBIEGA OD ŚREDNIEJ WARTOŚCI RYNKOWEJ TEGO SAMOCHODU OSOBOWEGO. ZDANIEM ORGANU Z UWAGI NA ZNACZNE RÓŻNICE POMIĘDZY WARTOŚCIĄ RYNKOWĄ POJAZDU, A WARTOŚCIĄ DEKLAROWANĄ WYNIKAJĄCĄ Z UMOWY KUPNA SPRZEDAŻY NACZELNIK URZĘDU CELNEGO ZASADNIE OKREŚLIŁ WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO W PODATKU AKCYZOWYM. ORGAN ODWOŁAWCZY NIE ZGODZIŁ SIĘ ZE STANOWISKIEM STRONY, ŻE UZASADNIONYM POWODEM USPRAWIEDLIWIAJĄCYM DEKLAROWANĄ PODSTAWĘ OPODATKOWANIA NABYWANYCH WEWNĄTRZWSPÓLNOTOWO POJAZDÓW JEST FAKT, IŻ PODMIOT ZAWODOWO ZAJMUJE SIĘ HANDLEM SAMOCHODAMI I STANOWI TO TZW. UZASADNIONĄ PRZYCZYNĘ ZANIŻANIA CEN SPROWADZANYCH POJAZDÓW OKREŚLONĄ PRZEZ USTAWODAWCĘ W ART. 104 PRZEDMIOTOWEJ USTAWY. DYREKTOR PODKREŚLIŁ, ŻE NA ŻADNYM ETAPIE POSTĘPOWANIA NIE BYŁA KWESTIONOWANA WIARYGODNOŚĆ PRZEDSTAWIONEJ FAKTURY KUPNA - SPRZEDAŻY PRZEDMIOTOWEGO POJAZDU, JEDNAKŻE DZIAŁAJĄC W OPARCIU O OBOWIĄZUJĄCE PRZEPISY USTAWY O PODATKU AKCYZOWYM ORGANY DOKONAŁY WERYFIKACJI WARTOŚCI POJAZDU W ZESTAWIENIU ZE ŚREDNIĄ WARTOŚCIĄ RYNKOWĄ SAMOCHODU OSOBOWEGO NA TERYTORIUM KRAJU I NIE ZNAJDUJĄC RACJONALNYCH PRZYCZYN UZASADNIAJĄCYCH DEKLAROWANĄ KWOTĘ, OKREŚLIŁY ZOBOWIĄZANIE PODATKOWE W PODATKU AKCYZOWYM. WYSOKOŚĆ PODSTAWY OPODATKOWANIA PRZEDMIOTOWEGO SAMOCHODU OKREŚLONO W OPARCIU O PRZEPIS ART. 104 UST. 9 USTAWY O PODATKU AKCYZOWYM. Z UWAGI NA FAKT, ŻE WYCENA DOTYCZY MODELOWEGO SAMOCHODU SPRZEDAWANEGO NA RYNKU KRAJOWYM JEGO WARTOŚĆ BRUTTO NALEŻAŁO POMNIEJSZYĆ O PODATEK VAT A TAKŻE ODPOWIEDNI DO POJEMNOŚCI SILNIKA PODATEK AKCYZOWY, TJ. W TYM PRZYPADKU O PODATEK W WYSOKOŚCI 3,1%. W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM JAKO WARTOŚĆ BAZOWĄ BRUTTO SAMOCHODU PRZYJĘTO KWOTĘ 51.900 ZŁ (PRZY UWZGLĘDNIENIU 20% KOREKTY Z TYTUŁU PONADNORMATYWNEGO PRZEBIEGU 51.900 ZŁ - 20% = 41.520 ZŁ). CENA RYNKOWA SAMOCHODU OSOBOWEGO OPEL WYNOSI 41.520 ZŁ. WARTOŚĆ POJAZDU PO ODLICZENIU VAT-U WYNIOSŁA 34.033 ZŁ (41.520 ZŁ: 1,22). WARTOŚĆ POJAZDU PO ODLICZENIU VAT-U I AKCYZY WYNIOSŁA 33.010 ZŁ (34.033 ZŁ: 1,031). TAK OBLICZONA CENA RYNKOWA SAMOCHODU OSOBOWEGO STANOWI PODSTAWĘ DO OBLICZENIA KWOTY PODATKU AKCYZOWEGO NALEŻNEGO Z TYTUŁU NABYCIA WEWNĄTRZWSPÓLNOTOWEGO, OBLICZANEGO WEDŁUG STAWKI PROCENTOWEJ 3,1% (33.010.00 ZŁ X 3,1% = 1.023 ZŁ). W SKARDZE DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU PAN A. M. WNIÓSŁ O UCHYLENIE DECYZJI ORGANU PIERWSZEJ I DRUGIEJ INSTANCJI W CZĘŚCI DOTYCZĄCEJ OKREŚLENIA WYSOKOŚCI PODSTAWY OPODATKOWANIA Z TYTUŁU NABYCIA WEWNĄTRZWSPÓLNOTOWEGO SAMOCHODU OSOBOWEGO MARKI OPEL VECTRA PRZEKRACZAJĄCEJ KWOTĘ 24.270 ZŁ ORAZ WYSOKOŚCI ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO W PODATKU AKCYZOWYM PRZEKRACZAJĄCEJ KWOTĘ 752 ZŁ A TAKŻE O ZASĄDZENIE OD DYREKTORA IZBY CELNEJ KOSZTÓW POSTĘPOWANIA WEDŁUG NORM PRZEPISANYCH. ZASKARŻONYM DECYZJOM ZARZUCONO NARUSZENIE PRZEPISU ART. 104 UST. 1 PKT 2 USTAWY O PODATKU AKCYZOWYM POPRZEZ PRZYJĘCIE, ŻE PODSTAWY OPODATKOWANIA NIE STANOWI KWOTA JAKĄ PODATNIK ZAPŁACIŁ ZA SAMOCHÓD OSOBOWY ZOSTAŁ NABYTY (WYNIKAJĄCA Z FAKTURY DOKUMENTUJĄCEJ JEGO NABYCIE) LECZ ŚREDNIA WARTOŚĆ RYNKOWA SAMOCHODU OSOBOWEGO. ZARZUCONO NADTO NARUSZENIE PRZEPISU ART. 122, ART. 180 § 1, ART. 187 § 1 I ART. 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ Z UWAGI NA BRAK WYCZERPUJĄCEGO ROZPATRZENIA SPRAWY POD WZGLĘDEM FAKTYCZNYM I MERYTORYCZNYM, NIE ZEBRANIU CAŁEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO I NIEROZPATRZENIU GO W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY. ZDANIEM SKARŻĄCEGO ORGAN NIEPRAWIDŁOWO USTALIŁ I OCENIŁ STAN FAKTYCZNY A TAKŻE PRZEKROCZYŁ GRANICE SWOBODNEJ OCENY DOWODÓW POMIJAJĄC JAKO DOWÓD W SPRAWIE FAKTURY DOKUMENTUJĄCE NABYCIE POJAZDU. ZASKARŻONYM DECYZJOM ZARZUCONO TAKŻE NARUSZENIE ART. 14 M § 3 ORDYNACJI PODATKOWEJ PRZEZ JEGO NIEZASTOSOWANIE PRZEJAWIAJĄCE SIĘ BRAKIEM OKREŚLENIA W DECYZJI ORGANU DRUGIEJ INSTANCJI WYSOKOŚCI PODATKU OBJĘTEGO ZWOLNIENIEM POMIMO ISTNIENIA TAKIEGO OBOWIĄZKU. KOŃCOWO ZARZUCONO NARUSZENIE PRZEPISU ART. 124 ORDYNACJI PODATKOWEJ PRZEZ NIEWSKAZANIE ZASADNOŚCI PRZESŁANEK I LAKONICZNOŚCI TWIERDZEŃ ORGANÓW STANOWIĄCYCH PODSTAWĘ ICH ROZSTRZYGNIĘĆ. W UZASADNIENIU SKARGI SKARŻĄCY WSKAZAŁ, ŻE STOSOWNIE DO PRZEPISU ART. 104 UST. 1 PKT 2 USTAWY O PODATKU AKCYZOWYM ORGANY PODATKOWE WINNY BYŁY ALBO ZAKWESTIONOWAĆ PRAWDZIWOŚĆ FAKTURY DOKUMENTUJĄCEJ NABYCIE SAMOCHODU ALBO UZNAĆ ZADEKLAROWANĄ KWOTĘ ZA PODSTAWĘ OPODATKOWANIA. SKORO ORGANY NIE ZAKWESTIONOWAŁY WIARYGODNOŚCI FAKTURY, TO WINNY UZNAĆ ZADEKLAROWANĄ KWOTĘ ZA PODSTAWĘ OPODATKOWANIA PRZEDMIOTOWEGO POJAZDU. ZDANIEM SKARŻĄCEGO WYSTARCZAJĄCO WYJAŚNIŁ ON PRZYCZYNY WSKAZANIA PODSTAWY OPODATKOWANIA W KWOCIE OKREŚLONEJ W DEKLARACJI, JEDNAKŻE ORGAN WYJAŚNIENIA STRONY POTRAKTOWAŁ JAKO FORMĘ ANALIZY PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO. ZDANIEM SKARŻĄCEGO PODANIE PRAWDZIWEJ CENY ZAKUPU POJAZDU NABYTEGO ZA GRANICĄ NIE STANOWI ZANIŻENIA PODSTAWY OPODATKOWANIA. NA POTWIERDZENIE SWOJEGO STANOWISKA SKARŻĄCY PRZYTOCZYŁ STANOWISKO ZAWARTE W KOMENTARZU DO ART. 104 USTAWY O PODATKU AKCYZOWYM AUTORSTWA S. PARULSKIEGO. W OCENIE SKARŻĄCEGO USTALENIA DOKONANE PRZEZ ORGANY PODATKOWE W OPARCIU O KATALOG INFO-EKSPERT BYŁY NIEUZASADNIONE, PO PIERWSZE Z UWAGI NA FAKT, ŻE NIE ZOSTAŁA ZAKWESTIONOWANA FAKTURA DOKUMENTUJĄCA ZAKUP PRZEDMIOTOWEGO POJAZDU W KWOCIE W NIEJ WSKAZANEJ, PO DRUGIE ORGANY PODATKOWE NIE PRZEPROWADZIŁY STOSOWNEGO POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO NA OKOLICZNOŚĆ USTALENIA, ŻE ZAKUPU DOKONANO NA KWOTĘ INNA NIŻ ZADEKLAROWANA W FAKTURZE. KOŃCOWO SKARŻĄCY PODNIÓSŁ, ŻE KATALOG INFO-EKSPERT JEST PRYWATNYM ZBIOREM DANYCH, NIE MAJĄCYM MOCY DOKUMENTU URZĘDOWEGO I NA TEJ PODSTAWY NIE MOŻNA ODMÓWIĆ WIARYGODNOŚCI FAKTURZE ZAKUPU POJAZDU. W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ DYREKTOR IZBY CELNEJ WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE PODTRZYMUJĄC ARGUMENTACJĘ I STANOWISKO JAK W ZASKARŻONEJ DECYZJI. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU WYROKIEM Z DNIA 23 LISTOPADA 2010 R., W SPRAWIE O SYGN. AKT I SA/GD 775/10 UCHYLIŁ ZASKARŻONĄ DECYZJĘ. W UZASADNIENIU SĄD WYRAZIŁ POGLĄD, ŻE ZASADĄ WYRAŻONĄ W ART. 104 UST. 1 PKT 2 USTAWY O PODATKU AKCYZOWYM JEST USTALENIE PODSTAWY OPODATKOWANIA Z TYTUŁU WEWNĄTRZWSPÓLNOTOWEGO NABYCIA SAMOCHODU OSOBOWEGO NA POZIOMIE KWOTY, JAKĄ PODATNIK JEST OBOWIĄZANY ZAPŁACIĆ. Z TREŚCI PRZEPISU ART. 104 UST. 8 USTAWY O PODATKU AKCYZOWYM NATOMIAST WYNIKA, ŻE PODSTAWA OPODATKOWANIA MOŻE BYĆ USTALONA NA POZIOMIE NIŻSZYM NIŻ ŚREDNIA WYSOKOŚĆ RYNKOWA SAMOCHODU OSOBOWEGO JEDYNIE W SYTUACJI WYKAZANIA UZASADNIONYCH PRZYCZYN, DLA KTÓRYCH WARTOŚĆ POJAZDU JEST NIŻSZA. W OCENIE SĄDU DECYDUJĄCE JEST KRYTERIUM WARTOŚCI POJAZDU A NIE JEGO CENY. PROPONOWANA PRZEZ SKARŻĄCEGO METODA WERYFIKACJI ODNOSI SIĘ DO PARAMETRÓW KSZTAŁTUJĄCYCH INDYWIDUALNĄ CENĘ W ZALEŻNOŚCI OD MIEJSCA NABYCIA, PODCZAS GDY ORGANY PODJĘŁY DZIAŁANIA W CELU PORÓWNANIA CENY UISZCZONEJ I WARTOŚCI POJAZDU. WARTOŚĆ JEST POJĘCIEM EKONOMICZNYM ODNOSZĄCYM SIĘ DO SAMOCHODU OSOBOWEGO O OKREŚLONYCH CECHACH TECHNICZNYCH. W OCENIE SĄDU NIE JEST UPRAWNIONE JEDNAKŻE DOKONYWANIE OCENY WYŁĄCZNIE NA POZIOMIE PROCENTOWYM, KONIECZNE JEST USTALENIE KWOTY RÓŻNICY. Z TEJ PRZYCZYNY SĄD NIE PODZIELIŁ SUGESTII, ABY OKREŚLENIE PODSTAWY OPODATKOWANIA PRZEZ ORGAN BYŁO MOŻLIWE JEDYNIE W SYTUACJACH, KIEDY CENA TAKA JEST NIŻSZA O CO NAJMNIEJ 30% OD ŚREDNIEJ WARTOŚCI RYNKOWEJ (TAK SZYMON PAKULSKI "AKCYZA. KOMENTARZ", LEX2010 - ART. 104). POJĘCIE NIEOSTRE, NIEDEFINIOWANE W USTAWIE WYMAGA PODJĘCIA ZABIEGÓW INTERPRETACYJNYCH UWZGLĘDNIAJĄCYCH STAN KONKRETNEJ SPRAWY. SĄD PRZYZNAŁ, ŻE WYSTĘPUJĄ W PRAKTYCE OBROTU SAMOCHODAMI UŻYWANYMI RÓŻNICE ZE WZGLĘDU NA REJON SPRZEDAŻY LUB STAN TECHNICZNY, KTÓRE NIE SĄ ZNACZNE, ZATEM NIE UZASADNIAJĄ OKREŚLENIA PODSTAWY OPODATKOWANIA NA POZIOMIE WYŻSZYM NIŻ PODANA PRZEZ PODATNIKA PODSTAWA OPODATKOWANIA. W OCENIE SĄDU ORGAN PODATKOWY NIE DOKONAŁ OCENY WIELKOŚCI RÓŻNICY WYRAŻONEJ W PROCENTACH, JAK I WYLICZONEJ KWOTOWO W ODNIESIENIU DO ŚREDNIEJ WARTOŚCI RYNKOWEJ, USTALONEJ ZGODNIE Z ART.104 UST. 11 USTAWY O PODATKU AKCYZOWYM W CELU UZASADNIENIA TWIERDZENIA O ZNACZNYM ODBIEGANIU TYCH WIELKOŚCI. RZECZĄ ORGANU PONOWNIE ROZPOZNAJĄCEGO SPRAWĘ BĘDZIE USTALENIE, CZY ISTNIEJĄ PRZESŁANKI DO USTALENIA, ŻE WYSOKOŚĆ PODSTAWY OPODATKOWANIA ZNACZNIE ODBIEGA OD ŚREDNIEJ WARTOŚCI RYNKOWEJ, CO WARUNKUJE UPRAWNIENIE ORGANU DO OKREŚLENIA PODSTAWY OPODATKOWANIA W TRYBIE ART. 104 UST. 9, 10 I 11 USTAWY O PODATKU AKCYZOWYM. PO PONOWNYM ROZPOZNANIU SPRAWY DYREKTOR IZBY CELNEJ DECYZJĄ Z DNIA 4 KWIETNIA 2011 R., UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ NACZELNIKA URZĘDU CELNEGO Z DNIA 2 KWIETNIA 2010 R., OKREŚLAJĄCĄ PANU A. M. WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZANIA W PODATKU AKCYZOWYM W KWOCIE 1.023,- ZŁ, WOBEC OKREŚLENIA WYSOKOŚCI PODSTAWY OPODATKOWANIA Z TYTUŁU NABYCIA PRZEDMIOTOWEGO SAMOCHODU OSOBOWEGO MARKI OPEL VECTRA NA KWOTĘ 33.000,- ZŁ. W UZASADNIENIU ORGAN WSKAZAŁ MAJĄC NA WZGLĘDZIE WYTYCZNE WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU, ŻE RÓŻNICA 9 TYSIĘCY ZŁ NA WARTOŚCI PRZEDMIOTOWEGO POJAZDU (PODATNIK ZADEKLAROWAŁ JAKO PODSTAWĘ OPODATKOWANIA KWOTĘ 24.270,- ZŁ - ZAŚ ŚREDNIA WARTOŚĆ RYNKOWA TEGOŻ SAMOCHODU WG KATALOGU INFO-EKSPERT WYNOSI 33.010,- ZŁ) JEST ZNACZNA. ZDANIEM ORGANU, WBREW TWIERDZENIOM STRONY, UZASADNIONYM POWODEM USPRAWIEDLIWIAJĄCYM DEKLAROWANĄ PODSTAWĘ OPODATKOWANIA NABYWANYCH WEWNĄTRZWSPÓLNOTOWO POJAZDÓW NIE MOŻE BYĆ FAKT, ŻE PODATNIK ZAWODOWO ZAJMUJE SIĘ HANDLEM SAMOCHODAMI, CO ZNALAZŁO ZRESZTĄ WYRAZ W UZASADNIENIU WYROKU SĄDU. W SKARDZE NA POWYŻSZĄ DECYZJĘ SKARŻĄCY WNOSZĄC O JEJ UCHYLENIE, PONOWNIE PRZEDMIOTOWYM DECYZJOM ZARZUCIŁ NARUSZENIE: 1. PRZEPISU URT. 104 UST. 1 PKT 2 USTAWY Z DNIA 6 GRUDNIA 2008 R., O PODATKU AKCYZOWYM (DZ. U. Z 2009 R. NR 3, POZ. 11 Z PÓŹNIEJSZYMI ZMIANAMI) POPRZEZ JEGO NIEZASTOSOWANIE, KTÓRE POLEGAŁO NA PRZYJĘCIU, ŻE PODSTAWĄ OPODATKOWANIA NIE JEST KWOTA JAKĄ PODATNIK ZAPŁACIŁ ZA SAMOCHÓD OSOBOWY W PRZYPADKU JEGO NABYCIA WEWNĄTRZWSPÓLNOLOWEGO, 2. PRZEPISU ART. 122, ART. 180 § 1, ART. 187 § 1 I ART. 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ ICH NIEZASTOSOWANIE POLEGAJĄCE NA BRAKU WYCZERPUJĄCEGO ROZPATRZENIA SPRAWY POD WZGLĘDEM FAKTYCZNYM I MERYTORYCZNYM, NIEZEBRANIU CAŁEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO I NIEROZPATRZENIU GO W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY, NIEPRAWIDŁOWYM USTALENIU I OCENIE STANU FAKTYCZNEGO ORAZ PRZEKROCZENIU GRANIC SWOBODNEJ OCENY DOWODÓW, POLEGAJĄCYM W SZCZEGÓLNOŚCI NA POMINIĘCIU DOWODU W SPRAWIE FAKTURY DOKUMENTUJĄCEJ NABYCIE POJAZDU, 3. ART. 14M § 3 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA POPRZEZ JEGO NIEZASTOSOWANIE POLEGAJĄCE NA NIEOKREŚLENIU W DECYZJI ORGANU DRUGIEJ INSTANCJI WYSOKOŚCI PODATKU OBJĘTEGO ZWOLNIENIEM POMIMO ISTNIENIA TAKIEGO OBOWIĄZKU, 4. PRZEPISU ART. 124 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA POPRZEZ JEGO NIEZASTOSOWANIE POLEGAJĄCE NA NIEWSKAZANIU ZASADNOŚCI PRZESŁANEK I LAKONICZNOŚCI TWIERDZEŃ ORGANU STANOWIĄCYCH PODSTAWĘ JEGO ROZSTRZYGNIĘCIA. W UZASADNIENIU SKARGI SKARŻĄCY W PEŁNI POWTÓRZYŁ ARGUMENTACJĘ ZAWARTĄ W ODWOŁANIU JAK I W PIERWOTNEJ SKARDZE DO WSA. DYREKTOR IZBY CELNEJ W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE, PODTRZYMUJĄC DOTYCHCZASOWE STANOWISKO W SPRAWIE. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: SKARGA NIE ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE. W KONTEKŚCIE ZARZUTÓW SKARGI NALEŻY NA WSTĘPIE ZAUWAŻYĆ, ŻE STOSOWNIE DO TREŚCI ART. 153 PRAWA O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI WYTYCZNE ZAWARTE W WYROKU WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU Z DNIA 23 LISTOPADA 2010 R., SYGN. AKT I SA/GD 775/10 SĄ WIĄŻĄCE ZARÓWNO DLA SKARŻĄCEGO, ORGANÓW PODATKOWYCH JAK I SĄDU PONOWNIE ROZPOZNAJĄCEGO SPRAWĘ. Z TREŚCI WYROKU WYNIKA, IŻ SĄD UZNAŁ ZA BEZPODSTAWNE ZARZUTY SKARŻĄCEGO POWIELANE W TOKU POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO, (W TYM NA ETAPIE SKARGI ZŁOŻONEJ W POSTĘPOWANIU PO WYROKU SĄDU), DOTYCZĄCE NARUSZENIA ART. 104 UST. 1 PKT 2 USTAWY Z DNIA 6 GRUDNIA 2008 R., O PODATKU AKCYZOWYM: ART. 122, ART. 124, ART. 180 § 1, ART. 187 § 1 I ART. 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ ORAZ ART. 14M § 3 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA. PODSTAWOWYM ZALECENIEM SĄDU BYŁ OBOWIĄZEK DOKONANIA PRZEZ ORGAN "OCENY PODANYCH PRZEZ STRONĘ PRZYCZYN UZASADNIAJĄCYCH PODANIE CENY ZNACZNIE ODBIEGAJĄCEJ OD ŚREDNIEJ WARTOŚCI RYNKOWEJ ORAZ OCENY CZY RÓŻNICA JEST ZNACZNA", PRZY CZYM WSKAZANO W WYROKU, IŻ ORGAN UPRAWNIONY JEST DO KWESTIONOWANIA PODSTAWY OPODATKOWANIA DEKLAROWANEJ PRZEZ PODATNIKA. MAJĄC NA UWADZE TREŚĆ UZASADNIENIA ZASKARŻONEJ DECYZJI STWIERDZIĆ NALEŻY, ŻE ORGANY PODATKOWE OBU INSTANCJI W SPOSÓB PRAWIDŁOWY USTALIŁY, IŻ ZAISTNIAŁY W SPRAWIE PRZESŁANKI DO OKREŚLENIA PODSTAWY OPODATKOWANIA PODATKIEM AKCYZOWYM W SPOSÓB ODMIENNY OD ZADEKLAROWANEGO PRZEZ STRONĘ. W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI STWIERDZONE ZOSTAŁO, ŻE WYSOKOŚĆ PODSTAWY OPODATKOWANIA OKREŚLONA PRZEZ PODATNIKA W ZWIĄZKU Z WEWNĄTRZWSPÓLNOTOWYM NABYCIEM SAMOCHODU OSOBOWEGO ODBIEGA OD ŚREDNIEJ WARTOŚCI POJAZDU. USTALENIE DOKŁADNEJ KWOTY RÓŻNICY POMIĘDZY WARTOŚCIĄ SAMOCHODU WSKAZANĄ PRZEZ PODATNIKA, A ŚREDNIĄ WARTOŚCIĄ TEGO TYPU POJAZDU OZNACZONĄ ZGODNIE Z ART. 104 UST. 11 U.P.A., POZWOLIŁO NA ZAKWALIFIKOWANIE JEJ JAKO ZNACZNEJ. W KONSEKWENCJI ISTNIAŁY PODSTAWY DO OKREŚLENIA PODSTAWY OPODATKOWANIA W SPOSÓB ODMIENNY OD ZADEKLAROWANEGO PRZEZ STRONĘ, NA PODSTAWIE ART. 104 UST. 9 U.P A. NALEŻY PRZY TYM ZAUWAŻYĆ, ŻE W ROZLICZENIU UWZGLĘDNIONO PONADNORMATYWNY PRZEBIEG POJAZDU. Sąd za prawidłowy uznaje przy tym sposób określenia podstawy opodatkowania polegający na wykorzystaniu przez organy podatkowe katalogu INFO-EKSPERT. Należy zauważyć, że ustawodawca w art. 104 ust. 11 u.p.a., zawarł jedynie wytyczne, które winny zostać uwzględnione przy ustaleniu średniej wartości pojazdu. Jednocześnie w żaden sposób nie został ograniczony wybór narzędzi do określenia wartości rynkowej samochodu osobowego. Wykorzystanie programów typu INFO-EKSPERT odpowiada wymaganiom tego przepisu. Informatory o rynkowych wartościach pojazdów prowadzone są w sposób profesjonalny, przy wykorzystaniu danych pochodzących z największych giełd samochodowych, auto-komisów, salonów sprzedaży oraz ogłoszeń prasowych z całej Polski. O wartości zawartych w nich danych może świadczyć fakt, iż są one powszechnie wykorzystywane zarówno przez rzeczoznawców samochodowych jak i firmy ubezpieczeniowe. Zaznaczenia wymaga przy tym, że posłużenie się przez organy podatkowe tego rodzaju katalogiem nie prowadzi do kwestionowania zapisów umowy nabycia, lecz służyć ma wyłącznie ustaleniu średniej wartości pojazdu, która w ocenie organu stanowić winna podstawę opodatkowania w miejsce tej, która została określona przez podatnika. Z tych względów, uznając skargę za nieuzasadnioną Sąd na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.