I SA/Gd 562/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2007 r. postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem złożonym na formularzu PPF w dniu 27 kwietnia 2015 r. (data stempla pocztowego), skarżący K. S. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przed przystąpieniem do oceny zasadności przedmiotowego wniosku należy wskazać, że koszty niniejszego postępowania kształtuje: 1) wpis od skargi określony w kwocie 16.903 zł (§ 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej jako rozporządzenie); 2) ewentualny wpis od skargi kasacyjnej wynoszący połowę wpisu od skargi (§ 3 rozporządzenia); 3) ewentualny wpis od zażalenia na postanowienie wydane przez sąd wynoszący 100 zł (§ 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia) oraz 4) ewentualna opłata kancelaryjna w kwocie 100 zł pobierana za doręczenie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem w sytuacji gdy orzeczenia nie uzasadnia się z urzędu (§ 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych; Dz. U. Nr 221, poz. 2192). Przywołanie rozmiarów kosztów sądowych w niniejszym postępowaniu, zarówno tych które już powstały (wpis sądowy od skargi), jak i tych które mogą powstać w przyszłości, jest istotne z tego względu, że orzeczenie w przedmiocie prawa pomocy winno wynikać ze zrównoważonej i wzajemnej oceny właśnie rozmiaru kosztów, jakie musi ponieść strona wnioskująca o prawo pomocy i aktualnych jej możliwości płatniczych. Referendarz sądowy uznał, że w niniejszej sprawie skarżący wykazał, że poniesienie przez niego kosztów sądowych spowoduje skutki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Ocena taka została podjęta na podstawie danych zawartych w oświadczeniu skarżącego o stanie jego rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów przedłożonych przez niego na zarządzenie z dnia 5 maja 2015 r. (odpisów: zeznań podatkowych małżonki PIT-28 za lata 2013-2014; zaświadczeń naczelnika urzędu skarbowego z dnia 29 maja 2015 r. o niezłożeniu przez skarżącego zeznań podatkowych za lata 2013-2014; pism z dnia 25 maja 2015 r. o nieposiadaniu przez małżonków rachunków w [...]; zaświadczeń [...] z dnia 25 maja 2015 r. o zlikwidowaniu przez każdego z małżonków posiadanych rachunków w roku 2007 i 2012; dokumentów obrazujących wysokość wydatków z tytułu opłat za wywóz odpadów komunalnych, wodę i ścieki, energię elektryczną oraz podatku rolnego; umowy z dnia 10 listopada 1997 r. o wyłączeniu wspólności ustawowej; dodatkowych oświadczeń złożonych przez każdego z małżonków oraz synów skarżącego w dniu 27 maja 2015 r.). Skarżący prowadzi gospodarstwo domowe z żoną i trójką małoletnich dzieci, małżonkowie nie posiadają żadnego majątku, natomiast ich dzieci są właścicielami, bądź współwłaścicielami (w części ½ lub ⅓) następujących nieruchomości: mieszkania o powierzchni 48,20 m2, trzech działek rolnych o powierzchni 0,75 ha, 5,6432 ha i 1,53 ha oraz innych działek o powierzchni 0,04 ha i 0,2317 ha, małżonkowie nie osiągają dochodów (żona skarżącego przebywa na urlopie wychowawczym), jedynym źródłem utrzymania pięcioosobowej rodziny są dochody córki z tytułu najmu mieszkania, które wynoszą 700 zł miesięcznie oraz pomoc finansowa udzielana rodzinie przez synów skarżącego, którzy nie pozostają z małżonkami we wspólnym gospodarstwie domowym. Pomoc ta polega na regulowaniu bieżących opłat za media, zakupie żywności, odzieży, materiałów szkolnych dla dzieci oraz ponoszeniu kosztów odpłatnych wizyt lekarskich, w tym stomatologicznych, i której łączna wartość została określona na poziomie około 800-1.000 zł miesięcznie W tym stanie sprawy należało przyjąć, że skarżący aktualnie nie ma realnych możliwości poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie ani w pełnej ich wysokości ani też w części. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.