I SA/Gd 566/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą [...] w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...]. I SA/Gd 566/13 UZASADNIENIE Pełnomocnik skarżącej "A" Sp. z o.o. z siedzibą [...], w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z [...], którą utrzymano w mocy decyzję własną z [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Wójta Gminy [...] z [...], którą określono skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za 2008 r., wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Wójta Gminy [...]. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podniósł, że wykonanie wskazanych decyzji prowadzić może do nieodwracalnych skutków w postaci zajęcia i sprzedaży w ramach egzekucji jedynego majątku spółki, tj. nieruchomości. W konsekwencji, skarżąca, pomimo ewentualnego uchylenia decyzji organów podatkowych w przedmiocie podatku od nieruchomości, utraci te nieruchomości. Stosownie do art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać na posiedzeniu niejawnym postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zasadność wstrzymania wykonania aktu uzależniona jest od rozmiarów szkody, w tym szkody majątkowej. Przede wszystkim wskazać trzeba, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie (uprawdopodobnienie) przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość spowodowania skutków, o których mowa w przywołanym przepisie. Podkreślić przy tym należy, że inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącego, bowiem jego rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji. Zatem uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Zgodnie z tezą wyrażoną przez Naczelny Sąd Administracyjny (postanowienie z dnia 14 listopada 2006 r., FZ 585/06) do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne. Twierdzenia te powinny zaś zostać poparte stosownymi dokumentami. W ocenie Sądu skarżąca nie wykazała dostatecznie, że wykonanie zaskarżonej decyzji oraz ostatecznej decyzji wymiarowej Wójta Gminy [...] mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa. Sąd za chybiony uznał argument, w świetle którego egzekucja należności podatkowych spółki doprowadzi do nieodwracalnych skutków w postaci utraty nieruchomości stanowiących majątek spółki. Zauważyć należy, że referendarz sądowy prawomocnym postanowieniem z 12 czerwca 2013 r. pozytywnie rozpoznał wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Skarżąca wskazała w nim m. in., że nie posiada środków finansowych, jej rachunek bankowy został zamknięty, zaprzestała prowadzenia działalności gospodarczej, od 2011 r. nie osiąga z tego tytułu przychodów, jej jedyny majątek w postaci gruntów został obciążony hipoteką celem zabezpieczenia zaległości podatkowych spółki w podatku od nieruchomości. Tym samym, skoro spółka nie uzyskuje dochodów, gdyż od dłuższego czasu nie wykonuje działalności, jak również względem jej majątku prowadzona jest już egzekucja, to nie sposób przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji oraz ostatecznej decyzji wymiarowej spowoduje skutki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.