I SA/Gd 569/12
PostanowienieWSA w Gdańsku2012-10-18
Skład orzekający: Sędzia NSA Zbigniew Romała
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług, biorąc pod uwagę trudną sytuację materialną strony i prowadzone postępowania egzekucyjne?Ratio decidendi
Wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować znaczne szkody lub trudne do odwrócenia skutki, co uzasadnia jej wstrzymanie. Przemawia za tym wysoka kwota egzekwowanego zobowiązania podatkowego, trudna sytuacja materialna strony, prowadzone postępowanie egzekucyjne, zajęcia rachunków bankowych oraz ustanowienie hipotek przymusowych na nieruchomościach.Stan faktyczny
A. S. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą podatku VAT za kwartały I-IV 2008 r. Wniósł również o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że prowadzone postępowania egzekucyjne na podstawie innych decyzji podatkowych doprowadziły do zajęcia jego majątku, uniemożliwiając prowadzenie działalności gospodarczej i stanowiąc jedyne źródło utrzymania. Skarżący wskazał na swoją trudną sytuację materialną i wysokie kwoty egzekwowanych należności.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowił wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 18 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 5 marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne kwartały I–IV 2008 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.
A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 5 marca 2012 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne kwartały I–IV 2008 r.
W piśmie procesowym z dnia 10 października 2012 r. skarżący wniósł
o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podając m.in. że niezależnie od postępowania egzekucyjnego w niniejszej sprawie Naczelnik Urzędu Skarbowego
prowadzi wobec niego postępowania egzekucyjne na podstawie innych ostatecznych decyzji, których przedmiotem są zobowiązania w podatku od towarów i usług za poszczególne kwartały 2006, 2007, 2009 i 2010 r.
A. S. podał, że wskutek prowadzenia wobec niego postępowania egzekucyjnego został zmuszony do zawieszenia prowadzonej działalności gospodarczej
z dniem 31 grudnia 2011 r., która to działalność stanowiła jedyne źródło utrzymania skarżącego i jego córki, albowiem zajęte zostały wszystkie należące do niego składniki majątkowe, a na nieruchomościach, w tym służących do wykonywania działalności gospodarczej, w kwietniu 2011 r. dokonano zabezpieczenia należności publicznoprawnych poprzez m.in. wpis hipoteki przymusowej na nieruchomościach na kwotę 1.638.583 zł, zajęcie rachunków bankowych związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz jednego rachunku osobistego (do kwoty 1.373.342,32 zł) oraz zajęcie samochodu osobowego o wartości około 18.000 zł. W związku z wydaniem decyzji ostatecznych określających wysokość należności publicznoprawnych zajęcia zabezpieczające przekształciły się w zajęcia egzekucyjne.
Wnioskodawca podał, że nie posiada oszczędności, utrzymuje się wyłącznie
z udzielanej przez żonę (z którą od 1993 r. pozostaje w ustroju rozdzielności majątkowej) pomocy, z osiąganych przez nią dochodów ze stosunku pracy w wysokości 2.076,70 zł netto miesięcznie.
Reasumując A. S. podniósł, że w sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podał, że łączna kwota należności, które na podstawie zaskarżonej decyzji egzekwuje organ egzekucyjny zamyka się sumą 44.591 zł plus odsetki, a łącznie z postępowaniami prowadzonymi na podstawie pozostałych decyzji sumą 1.465.798 zł, nie licząc odsetek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – dalej jako "P.p.s.a.",
po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie
o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).
Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.).
W pierwszej kolejności należy wskazać, że inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącego, bowiem jego rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W ocenie Sądu strona skarżąca wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa, a potwierdzeniem tego są również okoliczności i charakter sprawy.
W niniejszym przypadku za uwzględnieniem wniosku przemawia wysoka kwota egzekwowanego zobowiązania podatkowego (za poszczególne kwartały 2008 r. kwota ta wynosi 165.904 zł, natomiast za poszczególne kwartały 2006, 2007, 2009 i 2010 r. kwota ta wynosi 1.028.909 zł) oraz trudna sytuacja materialna A. S., znajdująca potwierdzenie chociażby w postanowieniu tutejszego Sądu z dnia 17 września 2012 r. sygn. akt I SA/Gd 569/12 o przyznaniu skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu od skargi ponad kwotę 500 zł. Należy również wskazać, że do majątku skarżącego prowadzone jest postępowanie egzekucyjne, co bez wątpienia
w sposób niekorzystny wpływa na jego sytuację finansową, chociażby z uwagi na dokonane zajęcia rachunków bankowych i związany z tym brak możliwości dysponowania określonymi składnikami majątku oraz ustanowienie hipotek przymusowych na nieruchomościach stanowiących własność skarżącego, co bez wątpienia obniża ich wartość rynkową.
Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowił jak
w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło