I SA/Gd 579/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik i listopad 2003 r. oraz styczeń, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec 2004 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. J. S. w dniu 25 października 2007 r. (data stempla pocztowego) złożył ponownie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]. Strona skarżąca uzasadniając wniosek wskazała, że prowadzi samodzielnie działalność w zakresie usług ogólnobudowlanych. Na skutek wypadku, któremu uległa w roku 2000, musiała początkowo zawiesić działalność, później ją wznowiła ale w ograniczonym zakresie. Wnioskodawca podniósł, że prowadzona działalność gospodarcza przynosi stratę, zmuszony był już zwolnić 4 pracowników. Z osiąganych przychodów utrzymuje rodzinę (ok. 2.000 zł miesięcznie), opłaca pracowników (3 osoby), spłaca 3 kredyty inwestycyjne na zakup maszyn, bez których nie mógłby prowadzić działalności (ok. 7.000 zł). Jednocześnie prowadzone są wobec niego postępowania egzekucyjne zmierzające do odzyskania podatku od towarów i usług, podatku dochodowego oraz składek ZUS. Skarżący oświadczył, że w miarę możliwości stara się spłacać zadłużenie, jednakże jego możliwości finansowe są ograniczone. Obecnie poborca skarbowy przygotowuje się do licytacji sprzętu budowlanego. Jego sprzedaż spowoduje nieodwracalne dla strony skutki, albowiem pozbawi go urządzeń, dzięki którym jest w stanie osiągać przychód, a co za tym idzie obsługiwać zadłużenie. W konsekwencji doprowadzi to do zachwiania płynnością finansową co może doprowadzić do wypowiedzenia umów kredytowych i postawienia kredytów w stan natychmiastowej wykonalności. Na potwierdzenie przedstawionych argumentów strona skarżąca przedłożyła stosowne dokumenty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, zważył co następuje. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Sąd może na wniosek skarżącego orzec o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu, strona skarżąca wykazała istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zwrócić, bowiem należy uwagę, że użycie w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004r. Sygn. akt GZ 138/04 (niepubl. za: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005) Sąd stwierdził, między innymi że chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Sąd uwzględniając, zatem powyższą uwagę jak i okoliczności przedstawione we wniosku strony skarżącej, w szczególności, że wykonanie decyzji mogłoby wpłynąć na płynność finansową strony skarżącej i doprowadzić do zaprzestania wykonywania przez nią działalności uznał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wobec powyższego Sąd, na podstawie przepisu art. art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.