I SA/Gd 581/15
PostanowienieWSA w Gdańsku2015-07-03
Skład orzekający: Małgorzata Gorzeń
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji ustalającej kwotę nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowych, gdy jej wykonanie może wyrządzić znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki?Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji ustalającej kwotę nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowych jest zasadny, gdy skarżący wykaże, że wykonanie tej decyzji może wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. W niniejszej sprawie wysoka kwota należności, brak wolnych środków u skarżącej oraz możliwość egzekucji do nieruchomości uzasadniały wstrzymanie wykonania decyzji.Stan faktyczny
Skarżąca L.P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 26 stycznia 2015 r. ustalającą kwotę nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowych w wysokości 95.670 zł. Skarżąca wniosła również o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że jej wykonanie może wyrządzić znaczną szkodę i wywołać trudne do odwrócenia skutki, ponieważ nie posiada środków na zapłatę tej kwoty, która została wydatkowana na rozwój gospodarstwa.Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 26 stycznia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowych postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku L.P. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wskazano, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić znaczną szkodę i wywołać trudne od odwrócenia skutki. Organ określił obowiązek zwrotu z tytułu nienależnie pobranych płatności kwoty 95.670 zł. Jest to kwota bardzo wysoka, jej wyegzekwowanie wiąże się dla strony za znacznymi stratami finansowymi i majątkowymi, które nie będą mogły zostać wynagrodzone przez zwrot świadczenia. Należność objęta decyzją została wydatkowana w całości na rozwój i modernizację gospodarstwa rolnego. Koszty prowadzonej działalności rolniczej, obejmujące zakup sprzętu, nasion, nawozów, środków ochrony roślin, są znaczne. Skarżąca nie posiada środków, które mogłaby przeznaczyć na zapłatę ww. zobowiązania. Ponadto strona wskazała, że utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę na poziomie 5500 zł, jest właścicielką mieszkania, jej koszty utrzymania wynoszą 2700 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270– zwanej dalej "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).
Inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącego, bowiem jego rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W ocenie Sądu wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadny. Za uwzględnieniem wniosku przemawiała wysoka kwota należności, do zwrotu której skarżąca została zobowiązana, której uiszczenie mogłoby mieć negatywny wpływ na możliwość kontynuowania przez nią działalności rolniczej. Skarżąca nie posiada wolnych środków pozwalających na uiszczenie tej należności, a skierowanie egzekucji do nieruchomości mogłoby skutkować znaczną szkodą, która w razie uchylenia zaskarżonej decyzji nie mogłaby zostać wynagrodzona przez zwrot wyegzekwowanego świadczenia.
Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło