I SA/Gd 583/09

Dnia 21 lipca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym skargi T.D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 15 czerwca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki p o s t a n a w i a: odrzucić skargę T.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 15 czerwca 2009 r. w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki. W odpowiedzi na zarządzenie wzywające skarżącego do uiszczenia wpisu, T.D. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 5 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Gdańsku odmówił skarżącemu przyznania praw pomocy. Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie T.D. na powyższe postanowienie. Wobec powyższego, zarządzeniem z dnia 31 maja 2010 r. skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu w kwocie 500 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 6 czerwca 2010 r. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; w skrócie p.p.s.a.), skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. W rozpoznawanej sprawie skarżący pomimo wezwania nie uiścił należnego w sprawie wpisu. Jednocześnie postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o odmowie przyznania prawa pomocy stało się prawomocne, wobec oddalenia zażalenia skarżącego przez Naczelny Sąd Administracyjny. Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.