I SA/Gd 585/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 10 czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 rok postanawia odrzucić skargę kasacyjną Wyrokiem z dnia 22 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę C. K. na opisaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. W dniu 28 grudnia 2009 r. wpłynęła do tutejszego sądu skarga kasacyjna podpisana przez skarżącego. Zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W myśl art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wedle zaś paragrafu trzeciego tego przepisu w sprawach dotyczących obowiązków podatkowych skargę może sporządzić doradca podatkowy, zaś w sprawach z zakresu własności przemysłowej – rzecznik patentowy. Wedle art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W art. 175 p.p.s.a. ustawodawca ustanowił wymóg, aby skarga kasacyjna została sporządzona przez jeden z wymienionych w tym przepisie podmiotów, legitymujących się określonymi uprawnieniami. W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez skarżącego, nie będącego profesjonalnym pełnomocnikiem legitymującym się uprawnieniem do sporządzenia skargi kasacyjnej. Wprawdzie w nagłówku pisma skarżący wskazał, że jest reprezentowany przez Kancelarię Radcy Prawnego W. S., jednak ww. pełnomocnik nie podpisała skargi. Okoliczność zaś, że do skargi nie zostało dołączone pełnomocnictwo, ani nie dołączono odpisu skargi, dała Sądowi podstawę do uznania, że skargę sporządził sam skarżący. Podkreślić też należy, że wadliwość tego rodzaju jest błędem, który nie może zostać naprawiony, czy uzupełniony w trybie art. 49 p.p.s.a. (tj. gdy pismo strony zawiera braki formalne możliwe do uzupełnienia, czy poprawienia). W związku z tym skargę kasacyjną należało uznać za niedopuszczalną. Tym samym, zgodnie z art. 178 p.p.s.a., skarga kasacyjna podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym, o czym Sąd rozstrzygnął w sentencji.