I SA/Gd 585/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Sędzia WSA Irena Wesołowska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 marca 2019 r. sprawy ze skargi W. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w z dnia 12 kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2018 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez zobowiązanego W.N. na postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: Dyrektor Oddziału ZUS) z dnia 12 lutego 2018 r. o nieuwzględnieniu zarzutu zgłoszonego w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Podstawą rozstrzygnięcia był następujący stan faktyczny. Organ egzekucyjny Dyrektor Oddziału ZUS wszczął postępowanie egzekucyjne do majątku zobowiązanego na podstawie wystawionego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych [...]tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 12 grudnia 2017 r. obejmującego należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne za okresy: lipiec, sierpień i wrzesień 2017 r. w kwotach należności głównej po 297,30 zł za każdy miesiąc (podstawa prawna: deklaracja). Odpis tytułu wykonawczego wraz z odpisem zawiadomienia o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej w [...] Urzędzie Skarbowym w G. z dnia 20 grudnia 2017 r. doręczono zobowiązanemu w dniu 5 stycznia 2018r. Pismem z dnia 11 stycznia 2018 r. zobowiązany zgłosił zarzut w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego, podnosząc, że obowiązek objęty ww. tytułem wykonawczym został w całości wykonany. Zapłata należności wraz z odsetkami i kosztami upomnienia miała miejsce w dniach 28-29 grudnia 2017r., tj. przed datą doręczenia mu zawiadomienia o zajęciu egzekucyjnym. Na tej podstawie zobowiązany wniósł o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Dyrektor Oddziału ZUS uznał zarzut za niezasadny, czemu dał wyraz w postanowieniu z dnia 12 lutego 2018 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, po rozpatrzeniu zażalenia skarżącego, ocenę tę podzielił. Organ wskazał, że wprawdzie zawiadomienie o zajęciu doręczone zostało zobowiązanemu w dniu 5 stycznia 2018 r., jednakże wszczęcie egzekucji w badanej sprawie nastąpiło wcześniej, z dniem doręczenia tego zawiadomienia dłużnikowi zajętej wierzytelności (art. 26 § 5 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, tekst jednolity Dz.U. z 2018 r., poz. 1314 ze zm. – dalej jako "u.p.e.a."), tj. z dniem 20 grudnia 2017 r., co dokumentuje znajdujące się w aktach sprawy urzędowe poświadczenie przedłożenia. Wpłaty zobowiązanego nastąpiły w dniu 28-29 grudnia 2017 r., zatem po dniu wszczęcia egzekucji. Tymczasem zarzut oparty na art. 33 § 1 pkt 1 u.p.e.a. byłby uzasadniony wyłącznie wówczas, gdyby wpłata dokonana została przed wszczęciem tego postępowania. Nie zgadzając się z postanowieniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, W.N. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wnosząc o jego uchylenie wraz z postanowieniem je poprzedzającym. Skarżący zarzucił, że zaskarżone postanowienie narusza konstytucyjny porządek prawny przez ignorowanie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 czerwca 2016r. w sprawie o sygn. akt SK 31/14. Organ nie odpowiedział na pytanie zadane przez skarżącego, czy przedstawione w zawiadomieniach ZUS o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej wysokości należnych kosztów egzekucyjnych zostały obliczone z uwzględnieniem treści wspomnianego wyroku TK. Skarżący zarzucił też, że Dyrektor Izby Administracji Skarbowej powołuje się na fakt przedłożenia przez ZUS potwierdzenia wykonania zawiadomienia o zajęciu skierowanego do dłużnika za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, jednakże nie dołączył kopii tegoż zawiadomienia. W związku z brakiem potwierdzenia wykonanej przez ZUS czynności, za datę wszczęcia postępowania egzekucyjnego należałoby w tej sytuacji uznać dzień 5 stycznia 2018r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 1066) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. dalej jako "p.p.s.a."), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W wyniku takiej kontroli postanowienie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c) p.p.s.a.). Przeprowadzając taką kontrolę stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Należy również wskazać, że w myśl art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Przenosząc określone w przepisach p.p.s.a. kryteria oceny zaskarżonego aktu administracyjnego na grunt przedmiotowej sprawy, Sąd uznał, iż zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa, w stopniu dającym podstawę do jego uchylenia. W rozpatrywanej sprawie skarżący wniósł zarzut wykonania obowiązku oparty na art. 33 § 1 pkt 1 u.p.e.a. W sprawie nie jest sporne, że o zasadności zarzutu opartego na tej podstawie może być mowa wówczas, jeżeli obowiązek wykonany zostanie przed dniem wszczęcia egzekucji administracyjnej. Nie jest również sporne, że zgodnie z art. 26 § 5 u.p.e.a., wszczęcie egzekucji administracyjnej następuje z chwilą: 1) doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego lub 2) doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu wierzytelności lub innego prawa majątkowego, jeżeli to doręczenie nastąpiło przed doręczeniem zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego. Decyduje tu zatem reguła wyprzedzenia - która z czynności została dokonana wcześniej. W rozpatrywanej sprawie odpis tytułu wykonawczego doręczony został skarżącemu w dniu 5 stycznia 2018r., niemniej jednak wcześniej, bo w dniu 20 grudnia 2017r., doręczono dłużnikowi zajętej wierzytelności, tj. Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w G., zawiadomienie o zajęciu wierzytelności. W aktach sprawy na k. 15 znajduje się Urzędowe Poświadczenie Przedłożenia, które faktu tego dowodzi. Organ nie był zobowiązany doręczyć zobowiązanemu kopii tego dokumentu, żaden bowiem przepis prawa takiego obowiązku na niego nie nakłada. Skarżącemu przysługuje natomiast prawo zapoznania się z aktami sprawy, w tym także z ww. dowodem doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu za pośrednictwem systemu teleinformatycznego. W tej sytuacji zasadnie organ uznał, że wykonanie przez skarżącego obowiązku w dniach 28-29 grudnia 2017 r. nastąpiło po dacie wszczęcia egzekucji, co miało miejsce w dniu 20 grudnia 2017 r., w związku z czym zarzut wykonania obowiązku oparty na art. 33 § 1 pkt 1 u.p.e.a. nie mógł zostać uwzględniony. Jak już bowiem wcześniej wskazano, wpłata dokonana po wszczęciu egzekucji administracyjnej nie uzasadnia zarzutu wykonania obowiązku, o którym mowa w tym przepisie. Kwestia prawidłowości naliczenia kosztów egzekucyjnych nie mieści się w zamkniętym katalogu przesłanek stanowiących podstawę zgłoszenia zarzutów, o których mowa w art. 33 § 1 u.p.e.a., stąd też zarzut dotyczący tej kwestii pozostaje poza granicami tej sprawy. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na mocy art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.