I SA/Gd 587/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Kraus, Sędziowie Sędzia NSA Alicja Stępień /spr./, Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 5 listopada 2024 r. sprawy ze skargi T.B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 7 maja 2024 r., nr 2201-IEW.4123.42.2024/UP w przedmiocie niedopuszczalności odwołania oddala skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego w Wejherowie decyzją z 22 grudnia 2020 r. nr 2220-SEW.4123.16.2020 orzekł o odpowiedzialności podatkowej T.B. jako członka zarządu T. Sp. z o.o. solidarnej ze Spółką oraz drugim członkiem zarządu M.B. za zaległości tej Spółki z tytułu podatku od towarów i usług za czerwiec, październik, listopad i grudzień 2015 r., styczeń i luty 2016 r., wraz z odsetkami za zwłokę od ww. zaległości i kosztami egzekucyjnymi. Przesyłka zawierająca powyższą decyzję została wysłana na adres zawieszonej od 1 grudnia 2019 r. działalności gospodarczej T.B., tj. G., [...], zgłoszony także w CEIDG jako adres do korespondencji. Po dwukrotnym awizowaniu (28 grudnia 2020 r. i 5 stycznia 2021 r.) przesyłka - z uwagi na jej niepodjęcie w terminie - została zwrócona do nadawcy. Organ pierwszej instancji uznał, że ww. decyzja została doręczona 11 stycznia 2021 r. w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej. Pismem z 18 maja 2021 r. T.B. zwrócił się z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wejherowie z 22 grudnia 2020 r. nr 2220-SEW.4123.16.2020. Jednocześnie wniósł odwołanie od ww. decyzji. Postanowieniem z 25 czerwca 2021 r. nr 2201-IEW-1.4123.61.2021/UP Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od ww. decyzji. Powyższe postanowienie T.B. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z 21 grudnia 2021 r. sygn. akt I SA/Gd 1257/21 oddalił skargę. Na powyższy wyrok T.B. wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z 26 maja 2023 r. sygn. akt III FSK 657/22 uchylił wyrok WSA z 21 grudnia 2021 r. oraz postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 25 czerwca 2021 r. nr 2201-IEW-l.4123.61.2021/UP. Sąd ten w uzasadnieniu stwierdził, że decyzja z dnia 22 grudnia 2020 r. nie została doręczona skutecznie. Rozpoznając ponownie sprawę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku postanowieniem z 7 maja 2024 r. nr 220 IEW.4123.42.2024/UP stwierdził niedopuszczalność odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wejherowie z 22 grudnia 2020 r. nr 2220-SEW.4123.16.2020. W uzasadnieniu stwierdzono, że organ nieprawidłowo wyekspediował decyzję z 22 grudnia 2020 r., nr 2220-SEW.4123.16.2020 na adres działalności gospodarczej skarżącego. Stwierdzono więc, że nie doszło do skutecznego doręczenia ww. decyzji. Tym samym w sprawie nie doszło do doręczenia zastępczego w trybie art. 150 § 4 Ordynacji podatkowej, a więc ww. decyzja organu pierwszej instancji nie weszła do obrotu prawnego. Implikuje to z kolei stwierdzenie, że nie rozpoczął biegu 14-dniowy termin na wniesienie odwołania. Zauważono, że jeżeli decyzja pierwszoinstancyjna nie znajduje się w obrocie prawnym, to strona nie jest nią związana i nie ma przedmiotu zaskarżenia, co powoduje, że strona nie może skorzystać z uprawnienia zawartego w art. 220 Ordynacji podatkowej i złożyć skutecznie odwołania od tej decyzji. Z uwagi zatem na brak skutecznego doręczenia kwestionowanej decyzji organu pierwszej instancji z 22 grudnia 2020 r. nr 2220-SEW.4123.16.2020 i związaną z tym okoliczność, iż nie weszła ona do obrotu prawnego, zaistniały podstawy do stwierdzenia niedopuszczalności wniesionego odwołania z 18 maja 2021 r.. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 228 § 1 pkt 1 w zw. z art. 220 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa poprzez niezasadne uznanie, że wniesione przez skarżącego odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wejherowie jest niedopuszczalne z uwagi na nieskuteczne doręczenie tej decyzji i niezasadne uznanie, że decyzja ta nie funkcjonuje w obrocie prawnym, podczas gdy decyzja ta jest decyzją wydaną przez organ podatkowy, a tym samym podlega zaskarżeniu w drodze odwołania. Mając na względzie powyższy zarzut wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 228 Ordynacji płatkowej organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia niedopuszczalność odwołania. Nie ulega wątpliwości, że przyczyną niedopuszczalności odwołania jest sytuacja, w której nie doszło do skutecznego doręczenia stronie decyzji. W konsekwencji, w tej sytuacji, nie może rozpocząć biegu termin przewidziany na wniesienie odwołania. Tym samym odwołanie wniesione w takich okolicznościach jest niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych. Brak jest bowiem przedmiotu zaskarżenia (wydana decyzja nie weszła skutecznie do obrotu prawnego). Nie można też uruchomić środka zaskarżenia od decyzji wydanej, a nie doręczonej. W tej sytuacji zdaniem Sądu należy uznać, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Jak bowiem wynika ze stanu sprawy przesyłka zawierająca decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wejherowie z 22 grudnia 2020 r. nr 2220-SEW.4123.16.2020 została nadana listem poleconym 22 grudnia 2020 r. na adres zawieszonej od 12 grudnia 2019 r. działalności gospodarczej strony tj. G., [...], zgłoszony także w CEIDG jako adres do korespondencji. Mając na uwadze treść wyroku w sprawie III FSK 657/22 uznać należy, że organ nieprawidłowo wyekspediował decyzję z 22 grudnia 2020 r. nr 2220-SEW.4123.16.2020 na adres działalności gospodarczej skarżącego, w związku z czym nie doszło do skutecznego doręczenia ww. decyzji. W konsekwencji ww. decyzja organu pierwszej instancji nie weszła do obrotu prawnego, zatem nie rozpoczął biegu 14-dniowy termin na wniesienie odwołania. W kontekście zarzutów skargi Sąd podziela pogląd, że jeżeli decyzja pierwszoinstancyjna nie znajduje się w obrocie prawnym, to strona nie jest nią związana i nie ma przedmiotu zaskarżenia, co powoduje, że strona nie może skorzystać z uprawnienia zawartego w art. 220 Ordynacji podatkowej i złożyć skutecznie odwołania od tej decyzji. Wbrew zarzutom skargi w niniejszej sprawie z uwagi na brak skutecznego doręczenia decyzji organu pierwszej instancji z 22 grudnia 2020 r. nr 2220-SEW.4123.16.2020 i związaną z tym okoliczność, iż nie weszła ona do obrotu prawnego, zaistniały podstawy do stwierdzenia niedopuszczalności wniesionego przez skarżącego odwołania z 18 maja 2021 r.. Mając to na uwadze Sąd uznał, że skarga jako niezasadna na podstawie art. 151 p.p.s.a. podlega oddaleniu.