I SA/Gd 601/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 9 lipca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia odrzucić zażalenie. Wyrokiem z dnia 12 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę J. S. na opisaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Postanowieniem z dnia 12 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną, uznając ją za niedopuszczalną z uwagi na sporządzenie i podpisanie jej przez skarżącego nie będącego profesjonalnym pełnomocnikiem legitymującym się uprawnieniem do sporządzenia skargi kasacyjnej, to jest z naruszeniem art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Postanowieniem z dnia 12 marca 2010 r. tut. Sąd odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika. Odpisy postanowień doręczono w dniu 26 marca 2010 r. pełnomocnikowi skarżącego – adwokatowi A. M. Pismem z dnia 29 marca 2010 r. skarżący wniósł sporządzone i podpisane przez siebie zażalenie, nie precyzując, którego postanowienia ono dotyczy. Zarządzeniem z dnia 8 kwietnia 2010 r. tut. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych zażalenia oraz do wskazania, którego postanowienia zażalenie dotyczy. Pomimo wezwania pełnomocnika, skarżący osobiście pismem z dnia 19 kwietnia 2010 r. wyjaśnił, że podtrzymuje skargę kasacyjną, a zatem tut. Sąd przyjął, iż pismo z dnia 29 marca 2010 r. stanowi zażalenie na postanowienie z dnia 12 marca 2010 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zwanej w dalszej części "p.p.s.a.", zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. W niniejszej sprawie skarżący J.S. osobiście sporządził i wniósł zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego odrzucające skargę kasacyjną, natomiast z akt sprawy nie wynika, aby był on podmiotem uprawnionym do osobistego jej sporządzenia, wymienionym w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 p.p.s.a.). Sporządzenie zażalenia przez stronę z naruszeniem art. 194 § 4 p.p.s.a. powoduje, że zażalenie jest niedopuszczalne, co w konsekwencji uzasadnia jego odrzucenie. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w postanowieniu.