I SA/Gd 61/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtynowska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski, Protokolant Starszy Sekretarz sądowy Agnieszka Rupińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 22 lutego 2017 r. sprawy ze skargi Z.S. na informację Zarządu Województwa Pomorskiego z dnia 27 grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie skargi na informację o nieuwzględnieniu protestu oddala skargę. Skarżący – "A" Z. S. – złożył wniosek o dofinansowanie projektu w ramach konkursu dla Poddziałania 2.2.1. pt. "Wzrost konkurencyjności i ekspansji na rynki zagraniczne firmy "A" poprzez wdrożenie innowacyjnych rozwiązań w zakładzie produkcji podłoży mikrobiologicznych w miejscowości O.". Pismem z dnia 10 czerwca 2016 r. skarżący został poinformowany, że w wyniku przeprowadzonej weryfikacji wymogów formalnych przedmiotowy wniosek o dofinansowanie projektu został zweryfikowany pozytywnie i zakwalifikowany do oceny wykonalności. Kolejno pismem z dnia 13 października 2016 r. skarżący został poinformowany, że w wyniku przeprowadzonej oceny wykonalności przedmiotowy wniosek o dofinansowanie projektu uzyskał negatywną ocenę wykonalności i nie został zakwalifikowany do oceny strategicznej I stopnia. W uzasadnieniu podano, że wniosek nie spełnił następujących kryteriów wykonalności: A.2 Zakres rzeczowy projektu, B. 1 Nakłady na realizację projektu, B.2 Założenia do analiz, B.3 Analiza finansowa projektu. Po rozpatrzeniu protestu od powyższej negatywnej oceny wykonalności organ po ponownej analizie dokumentacji aplikacyjnej oraz po zapoznaniu się z argumentacją wnioskodawcy nie uwzględnił protestu. W uzasadnieniu wyjaśniono odnośnie poszczególnych kryteriów: Kryterium – A.2. Zakres rzeczowy projektu: W piśmie informującym o negatywnej ocenie wykonalności wskazano wnioskodawcy, że większość wydatków w projekcie nie jest zgodna z wybranym typem 2 projektu tj. "Inwestycje w przedsiębiorstwach służące poprawie efektywności, dzięki wykorzystaniu technologii informacyjno-komunikacyjnych". Ponadto z dokumentacji aplikacyjnej wynika, że głównym celem projektu jest wzrost konkurencyjności i ekspansja przedsiębiorstwa na rynki zagraniczne poprzez wdrożenie innowacyjnej technologii pod postacią nowoczesnej linii do produkcji podłoży mikrobiologicznych. Członkowie Komisji Oceniającej Projekt uznali, że związane z zakresem rzeczowym wydatki nie mogą być kwalifikowane w projekcie, ponieważ zdecydowana większość wydatków nie wpisuje się w wybrany typ projektu tj. typ 2. Ww. wydatki tj. 1.950.000 zł wydatków ogółem, w przedmiotowym projekcie związane są z zakupem nowoczesnych maszyn, urządzeń oraz wyposażenia, które mają na celu, poprzez wdrożenie nowej linii produkcyjnej, produkcję nowych, innowacyjnych oraz udoskonalonych podłoży mikrobiologicznych. Ponadto tylko niewielka część wydatków ogółem w projekcie tj. 50.000 zł związana jest z zastosowaniem w projekcie technologii informacyjno-komunikacyjnych i jest zgodna z typem 2 projektu. Na tej podstawie podtrzymano stanowisko członków KOP, że realizacja przedmiotowego projektu w tak znacznie okrojonym zakresie, jest bezzasadna w kontekście zidentyfikowanych problemów oraz założonych celów i zaplanowanych do osiągnięcia wskaźników. Mając powyższe na uwadze, podtrzymano negatywną ocenę przedmiotowego kryterium a protest uznano za nieuwzględniony. Kryterium - B.1 Nakłady na realizację projektu: Z uwagi na wybrany błędny typ projektu, uznano, że większość zaplanowanych do realizacji nakładów finansowych nie może stanowić kosztów kwalifikowanych. W związku z tym podtrzymano negatywną ocenę przedmiotowego kryterium. Kryterium - B.2 Założenia do analiz: Z uwagi na to, że większa część wydatków zaplanowanych w projekcie została uznana za niekwalifikowane w ramach typu 2 projektu, przyjęte założenia do sporządzonej analizy finansowej uznano za nierealne i niemożliwe do osiągnięcia. Mając na uwadze powyższe, podtrzymano negatywną ocenę przedmiotowego kryterium. Kryterium - B.3 Analiza finansowa projektu: W piśmie informującym o negatywnej ocenie przedmiotowego kryterium wskazano wnioskodawcy, że z uwagi na fakt, że większość wydatków jest niekwalifikowana w ramach wybranego typu 2 projektu, założenia przyjęte w analizie finansowej są nierealne. W ramach tego kryterium zarzucono również wnioskodawcy, że nie wskazał przesłanki, przez którą projekt spełnia zapisy "inwestycji początkowej". W odniesieniu do pierwszego zarzutu, z uwagi na podtrzymanie negatywnej oceny w kryteriach A.2, B.1 i B.2 podtrzymano stanowisko członków KOP. W odniesieniu do drugiego zarzutu, po ponownej analizie dokumentacji aplikacyjnej oraz po zapoznaniu się z zapisami protestu, przyznano rację wnioskodawcy. Podsumowując, podtrzymana została negatywna ocena przedmiotowego kryterium. Ponadto wskazano, że zgodnie z pkt 9.3 Regulaminu konkursu dla działania 2.2. Inwestycje profilowane, Poddziałania 2.2.1. Inwestycje profilowane - wsparcie dotacyjne w ramach osi priorytetowej 2. Przedsiębiorstwa Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Pomorskiego na lata 2014-2020: "W przypadku stwierdzenia braków lub niejasności w informacjach zamieszczonych we wniosku, członkowie KOP mogą zwrócić się pisemnie do wnioskodawcy o dodatkowe wyjaśnienia i/lub zaproponować korektę budżetu i/lub wskaźnika." Jednakże ww. wyjaśnienia nie są obligatoryjne dla każdego ocenianego przez członków KOP wniosku o dofinansowanie projektu. Członkowie KOP, każdorazowo, na podstawie zapisów dokumentacji aplikacyjnej stwierdzają, czy informacje w niej zawarte są wystarczające do oceny projektu czy też wymagane są dodatkowe wyjaśnienia Wnioskodawcy. Na powyższą informację o nieuwzględnieniu protestu strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wnosząc o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Instytucję Pośredniczącą oraz zasądzenie kosztów postępowania, zarzucając: 1) błędne ustalenie okoliczności stanu faktycznego poprzez przyjęcie, że projekt skarżącego polegający na wdrożeniu innowacyjnej technologii pod postacią nowoczesnej linii do produkcji podłoży mikrobiologicznych, bazującej na unikalnych rozwiązaniach opartych o najwyższe obecnie dostępne technologie informacyjno-komunikacyjne - optymalizujący w ten sposób maksymalnie proces produkcji, nie jest zgodny z zapisami Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych, w części dotyczącej osi priorytetowej 2. Działanie 2.2. Poddziałanie 2.2.1. w którym wskazuje się na typy projektów m.in.: na inwestycje, które służą poprawie efektywności, dzięki wykorzystaniu technologii informacyjno-komunikacyjnych, 2) naruszenie prawa materialnego: - art. 125 ust. 3 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 roku ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006, poprzez naruszenie przewidzianej w tym przepisie zasady przejrzystości w stosownej dokumentacji konkursowej, art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 roku o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (dalej: ustawa wdrożeniowa), poprzez naruszenie przez organ przewidzianej w ww. przepisie zasady przejrzystości, rzetelności i bezstronności w przeprowadzonym wyborze projektów do dofinansowania oraz naruszeniu zasady zapewnienia wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania, art. 58 ust. 1 pkt. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez brak zawarcia szczegółowego uzasadnienia w pisemnej informacji o nieuwzględnieniu protestu, art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez stosowanie w przyjętym regulaminie konkursu fakultatywnych procedur związanych z wzywaniem wnioskodawcy do uzupełnienia wniosku lub poprawienia w nim oczywistej omyłki w sytuacji kiedy ww. przepis ustawy nakłada w tym zakresie na właściwe instytucje obowiązek przeprowadzenia tego typu procedur, art. 60 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. poprzez wydanie i podpisanie informacji o nieuwzględnieniu protestu z dnia 27 grudnia 2016 roku oraz poprzedzającej ją informacji o wyniku oceny wykonalności wniosku o dofinansowanie projektu z dnia 13 października 2016 roku przez tą samą osobę - tj. Pana J. Z., Dyrektora Regionalnej Instytucji Finansującej. W odpowiedzi na skargę, Instytucja Pośrednicząca, podtrzymując stanowisko w sprawie, wniosła o jej oddalenie. Ponadto w wykonaniu zobowiązania Sądu Instytucja w piśmie z dnia 24 lutego 2017 r. złożyła wyjaśnienia i przedłożyła Regulamin pracy Komisji Oceny Projektów oceniającej projekty dotacyjne realizowane w trybie konkursowym w ramach Poddziałania 2.2.1 Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Pomorskiego na lata 2014-2020 współfinansowane z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej: P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Na podstawie art. 3 § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takimi przepisami szczególnymi są m.in. przepisy ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 217) - dalej: u.z.r.p.s., które określają m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy P.p.s.a., z wyłączeniami, o których mowa w art. 64 u.z.r.p.s. Skarga jest niezasadna. Spór w sprawie dotyczy negatywnej oceny, złożonego przez skarżącego wniosku o dofinansowanie. Sąd rozpatrujący sprawę podziela stanowisko Instytucji Pośredniczącej, że projekt strony nie spełnił warunków dopuszczalności udzielenia pomocy publicznej. W pierwszej kolejności odnosząc się do najdalej idącego zarzutu naruszenia art. 60 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. poprzez wydanie i podpisanie informacji o nieuwzględnieniu protestu z dnia 27 grudnia 2016 roku oraz poprzedzającej ją informacji o wyniku oceny wykonalności wniosku o dofinansowanie projektu z dnia 13 października 2016 roku przez tą samą osobę - tj. Pana J. Z., Dyrektora Regionalnej Instytucji Finansującej, Sąd uznał go za niezasadny. Wskazania wymaga, że zgodnie z Wytycznymi w zakresie procesu desygnacji na lata 2014-2020, do których stosowania IZ RPO WP jest zobowiązana na mocy Kontraktu Terytorialnego zawartego pomiędzy Ministrem Infrastruktury i Rozwoju a Województwem Pomorskim, system zarządzania i kontroli RPO WP powinien funkcjonować w oparciu o ustalone i wdrożone, ujęte w formie instrukcji wykonawczej, odpowiednie procedury, które zawierają w szczególności opisy czynności związanych z wykonywaniem wszystkich zadań danej instytucji, wskazujące niezbędne czynności, komórki i stanowiska odpowiedzialne za ich wykonanie oraz terminy ich realizacji, a także listy kontrolne określające szczegółowy tryb weryfikacji stanu faktycznego z pożądanym. Procedury te mają gwarantować m.in. przeprowadzenie wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny zgodnie z treścią art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z zapisami Instrukcji Wykonawczej Instytucji Pośredniczącej Agencji Rozwoju Pomorza S.A. [proces 20. Ocena wniosków o dofinansowanie projektów realizowanych w trybie konkursowym w ramach OP 1 (Poddziałanie 1.1.1 i Działanie 1.2), OP 2 (Poddziałanie 2.2.1) RPO WP] Dyrektor RIF (Pan J. Z.) nie bierze udziału w ocenie projektu i nie jest Członkiem KOP (lista członków KOP dostępna jest na stronie internetowej oraz została załączona do akt sprawy). Zgodnie z zapisami pkt 9 i 22 tego procesu to Członkowie KOP przeprowadzają ocenę wykonalności w oparciu o Kartę Oceny Wykonalności zaś wynik tej oceny zatwierdzany jest przez Kierownika Sekcji Sikr lub Zastępcę Dyrektora RIF ds. Kontraktowania. Potwierdza to brak podpisu Dyrektora RIF na Karcie Oceny Wykonalności. Dyrektor RIF dokonał zatem jedynie technicznej czynności polegającej na podpisaniu i przesłaniu informacji o wyniku oceny wykonalności do strony skarżącej. Dyrektor RIF z kolei - stosownie do zapisów Instrukcji Wykonawczej Instytucji Pośredniczącej Agencji Rozwoju Pomorza S.A. [proces 22. Procedura Odwoławcza w ramach OP] - zatwierdza odpowiedź na złożony protest i jedynie w tym zakresie jego udział w rozstrzygnięciu protestu ma charakter wskazywany przez stronę skarżącą z powołaniem się na stosowne orzeczenia sądów administracyjnych. Jak wynika z powyższego "Pisemne informacje o wyniku oceny wykonalności sporządzane są przez Sekretarza na bieżąco po zakończeniu oceny poszczególnych wniosków, weryfikowane przez Przewodniczącego, zatwierdzane przez Z-cę Dyrektora RIF ds. Kontraktowania lub Kierownika Sekcji Sikr i przesyłane do wnioskodawców przy pomocy poczty elektronicznej oraz, w przypadku projektów ocenionych negatywnie, listownie". W związku z tym, że ocenie wykonalności podlegało łącznie 365 wniosków o dofinansowanie zaś - jak wyżej wskazano - za przygotowanie pisemnych informacji o wyniku oceny wykonalności odpowiada jedna osoba tj. sekretarz Komisji Oceny Projektów (dalej: KOP) naturalną konsekwencją jest odstęp czasowy pomiędzy dokonaniem oceny przez członków KOP przy wykorzystaniu Karty OW a datą wysłania pisma z informacją o wyniku oceny wykonalności sporządzonego na podstawie tejże karty. Ponadto - jak już również wspomniano – wniosek podlega weryfikacji formalnej. W szczególności przed przygotowaniem pisma o wyniku oceny wykonalności sprawdzeniu podlega czy członkowie KOP prawidłowo wypełnili kartę oceny (tj. ocenili wszystkie kryteria, podpisali się, wpisali datę itp.). Ponadto sekretarz KOP - zgodnie z załączonym regulaminem - przygotowuje również pisma do wnioskodawców z prośbą o wyjaśnienia (zapytania członków KOP do wnioskodawców dotyczące braków lub niejasności we wniosku o dofinansowanie), które są traktowane priorytetowo z uwagi na konieczność zakończenia oceny wszystkich projektów w terminie przewidzianym w ustawie wdrożeniowej. Należy również podkreślić, że opisana rozbieżność czasowa (wynikająca z przyczyn natury obiektywnej) w żaden sposób nie wpływa na sytuację prawną wnioskodawcy bowiem termin na wniesienie protestu liczony jest od daty doręczenia mu informacji o wyniku oceny wykonalności - zgodnie z zawartym w piśmie pouczeniem. Z kolei Karta OW jest jedynie swego rodzaju dokumentem wewnętrznym o charakterze technicznym, wykorzystywanym na potrzeby dokonania oceny projektu na etapie oceny wykonalności i przygotowania informacji o wyniku tejże oceny. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że Dyrektor RIF (Pan J. Z.) nie brał udziału w merytorycznej ocenie przedmiotowego projektu, co czyni zarzuty skarżącego w tym zakresie niezasadnymi. Kolejno wyjaśnienia wymaga, że skoro przedmiotem postępowania regulowanego przywołaną ustawą wdrożeniową jest ocena projektu, to za uzasadnione uznać należy twierdzenie, że właściwa instytucja jest związana konkretnym wnioskiem o dofinansowanie konkretnego projektu, co oznacza związanie treścią wniosku o dofinansowanie oraz załączoną do niego przez wnioskodawcę i wymaganą w danym postępowaniu konkursowym dokumentacją. Poza zakres zawartych w nich oświadczeń woli i wiedzy wnioskodawcy kształtujących - w kontekście wymogów określonych regulaminem konkursu - przedmiotowo istotne elementy projektu instytucja ta nie może więc wykraczać, poprzez uczynienie przedmiotem oceny elementów nie wynikających z wniosku o dofinansowanie projektu oraz dołączonej do niego dokumentacji. W konsekwencji nie jest również zobowiązana do dokonywania ustaleń, czy też poszukiwania innych, niż wskazane przez wnioskodawcę argumentów, twierdzeń, czy też danych, z punktu widzenia których projekt mógłby być oceniony jako spełniający kryteria wyboru do dofinansowania. Byłoby to nie do pogodzenia z istotą oraz logiką omawianego postępowania, które jest postępowaniem konkursowym. Skoro więc warunkiem koniecznym przyznania dofinansowania jest spełnianie przez projekt określonych regulaminem konkursu i wynikających z przepisów prawa kryteriów wyboru projektów, to w świetle przedstawionych argumentów za uzasadnione uznać należy twierdzenie, że to podmiot wnioskujący o przyznanie wsparcia - a nie instytucja odpowiedzialna za zarządzanie i realizację programu wsparcia - jest zobowiązany wykazać, że zgłaszany przezeń projekt kryteria te spełnia. Natomiast środki odwoławcze na etapie oceny wykonalności, dotyczyć mogą kwestii proceduralnych, przy czym za takie należy uznać niedotrzymanie zasad przeprowadzania oceny i jej dokonanie niezgodnie z kryteriami wyboru projektów. W ocenie Sądu argumenty przedstawione przez stronę skarżącą w złożonym proteście od oceny wykonalności i skardze sprowadzały się de facto do polemiki z dokonaną oceną i nie odnosiły się do wskazania naruszenia zasad przeprowadzania oceny czy dokonania jej niezgodnie z wymienionymi powyżej dokumentami. Słusznie zatem Instytucja uznała zarzuty wnioskodawcy za niezasadne, bowiem w każdym z kryteriów ocena została właściwie uzasadniona przez Członków KOP, a uzasadnienie to odpowiada informacjom zawartym nie tylko we wniosku o dofinansowanie projektu, ale także w jego załącznikach. W okolicznościach sprawy brak jest zatem podstaw do uznania, że organ naruszył art. 125 ust. 3 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. oraz art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Podkreślić raz jeszcze należy, że to na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego przygotowania wniosku (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt. II GSK 1500/11). Zaznaczyć wypada także, że strona skarżąca przystępując do konkursu winna znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Braki w złożonej dokumentacji czy jej niespójność, skutkujące zakwestionowaniem spełnienia przez wniosek różnych kryteriów dopuszczających, winny zostać ocenione negatywnie, a taki wniosek musi zostać odrzucony (patrz wyrok WSA w Białymstoku z 7 września 2016 r., sygn. akt I SA/Bk 793/16). Z uwagi na wskazaną wyżej specyfikę postępowania konkursowego i stan faktyczny sprawy nie jest zasadny również zarzut dotyczący niewezwania strony do złożenia wyjaśnień/uzupełnień. Należy mieć bowiem na uwadze, że stosownie do zapisów regulaminu konkursu, Zasad Wdrażania oraz zgodnie ze wskazanym wyżej obowiązkiem odnoszącym się do prawidłowego wypełniania wniosków o dofinansowanie, zwracanie się o dodatkowe wyjaśnienia ma charakter nieobowiązkowy i jest zasadne jedynie wówczas, gdy sformułowania wniosku są niezrozumiałe, co w przedmiotowej sprawie nie wystąpiło. Jak wskazano na wstępie procedura składania wyjaśnień nie może prowadzić do modyfikacji treści wniosku o dofinansowanie - stosownie do treści art. 43 ust. 2 ustawy wdrożeniowej. Wobec powyższego zarzut strony skarżącej o nieskierowaniu do niej prośby o wyjaśnienia (art. 43 ust. 1) jest bezzasadny, zwłaszcza że przepis ten stanowi jedynie o brakach formalnych lub oczywistych omyłkach we wniosku o dofinansowanie projektu. Zdaniem Sądu IP w swoim rozstrzygnięciu odniosła się do zarzutów protestu, w sposób prawidłowy uznając, że projekt strony skarżącej nie może zostać skierowany do kolejnego etapu oceny. Organ w żaden sposób nie naruszył przepisów ustawy zobowiązujących do przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnienia wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. W szczególności zaś z pewnością nie doszło do naruszenia art. 58 ust. 1 pkt 1 ustawy wdrożeniowej bowiem uzasadnienie IP zawarte w informacji o wyniku rozpatrzenia protestu sformułowane zostało w sposób jasny, przejrzysty i niepozostawiający wątpliwości co do wyniku oceny oraz prawidłowości i rzetelności jej przeprowadzenia. Przechodząc do meritum wyjaśnienia wymaga, że zasadniczy spór w sprawie dotyczy adekwatności dokonanego przez stronę skarżącą wyboru typu projektu do zakresu rzeczowego i przedmiotu projektu. Wskazać w tym miejscu należy, że w zapisach Instrukcji wypełniania formularza wniosku o dofinansowanie projektu z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Pomorskiego na lata 2014-2020 (Sekcja A, pkt A. 16 "Typ projektu") zawarto informację, że należy wybrać z listy rozwijanej typ projektu odpowiedni dla zakresu projektu a także, że należy mieć na uwadze, że regulamin konkursu może ograniczyć liczbę dostępnych opcji. Jako, że w przedmiotowym konkursie regulamin nie przewidywał wspomnianego ograniczenia niezasadna jest wątpliwość strony odnośnie możliwości zaznaczenia więcej niż jednego typu projektu. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy należy ponadto podkreślić, że w ocenie przedmiotowego projektu brano pod uwagę kwalifikowalność wydatków zaplanowanych w projekcie w kontekście typu projektu wskazanego przez stronę skarżącą, a jak wyżej wskazano IP jest w tym względzie związana treścią konkretnego wniosku o dofinansowanie projektu. Należy podkreślić, iż fakt, że wydatek znajduje się w katalogu wydatków kwalifikowanych, nie przesądza o jego kwalifikowalności w konkretnym projekcie. Ocena kwalifikowalności wydatków jest również dokonywana w oparciu o m.in. zgodność z celem i typem projektu, racjonalność jego poniesienia oraz efektywność - zgodnie z obowiązującymi w konkursie Wytycznymi dotyczącymi kwalifikowalności wydatków w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Pomorskiego na lata 2014-2020. W ocenie Sądu zatem w przedmiotowej sprawie słusznie Członkowie KOP uznali, że projekt w części związanej z zakupem maszyn, urządzeń do uruchomienia produkcji oraz wyposażenia jest niezgodny z wybranym typem projektu, gdyż wnioskodawca wybrał typ projektu: inwestycje w przedsiębiorstwach służące poprawie efektywności, dzięki wykorzystaniu technologii informacyjno-komunikacyjnych. Z kolei ewentualna zmiana typu projektu spowodowałaby niedopuszczalną modyfikację treści wniosku o dofinansowanie. Trzeba bowiem pamiętać, że w zależności od wybranego typu projektu w punkcie C.6 w Generatorze Wniosków Aplikacyjnych pojawia się inna lista wskaźników produktów i rezultatu do wyboru. Wskaźniki projektu podlegają zarówno ocenie na etapie wyboru projektu do dofinansowania jak i weryfikacji na etapie kontroli realizacji projektu. W ramach konkursu 2.2.1 do wyboru są trzy typy projektu służące: poszerzeniu rynków zbytu lub palety oferowanych produktów/usług albo znaczącej poprawie ich jakości - projekty wpisujące się w obszary inteligentnej specjalizacji, poprawie efektywności, dzięki wykorzystaniu technologii informacyjno -komunikacyjnych, redukcji wodo-, surowco-, materiało-, transporto- i energochłonności procesów produkcyjnych, tj. m.in. oszczędności surowców i energii oraz ograniczaniu emisji szkodliwych substancji do środowiska, Ponadto w przypadku wyboru pierwszego typu projektu konieczne jest aby projekt wpisywał się w obszar przynajmniej jednej z Inteligentnych Specjalizacji Pomorza, natomiast we wniosku o dofinansowanie w punkcie D.1. Wpisywanie się projektu w obszar Inteligentnej Specjalizacji Pomorza skarżący zaznaczył "Nie dotyczy". Podsumowując zdaniem Sądu prawidłowo uznano, że skarżący wybrał niewłaściwy typ projektu, co skutkowało uznaniem przez Członków KOP większości wydatków zaplanowanych w projekcie za niekwalifikowane - w związku z czym został on prawidłowo uznany za niewykonalny. Z kolei zmiana bądź wybór nowego typu projektu prowadziłby do niedozwolonej modyfikacji wniosku i spowodowałby naruszenie zasady bezstronności wyboru projektów oraz równego traktowania wnioskodawców w tym względzie. Wybór określonego typu projektu przez wnioskodawcę winien być bowiem poprzedzony wnikliwą analizą m.in. w zakresie zakładanych wskaźników projektu oraz wydatków, które mogą być uznane za kwalifikowalne w ramach danego typu projektu, gdyż ma to istotny wpływ na sposób realizacji projektu objętego wnioskiem o dofinansowanie, a co za tym idzie także na treść tegoż wniosku. Mając na uwadze powyższe w ocenie Sądu uznać należało, że wniosek skarżącego nie spełnił następujących kryteriów wykonalności: A.2 Zakres rzeczowy projektu, B. 1 Nakłady na realizację projektu i B.2 Założenia do analiz. Z tych względów ocena projektu strony skarżącej została przeprowadzona przez Instytucję Pośredniczącą prawidłowo i Sąd na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 217), orzekł o oddaleniu skargi.