I SA/Gd 613/12

Dnia 6 sierpnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 marca 2012 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 czerwca 2012 r. odrzucono skargę D. S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 marca 2012 r. odmawiającą skarżącemu umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne z powodu przekroczenia terminu do jej wniesienia. Odpis przedmiotowego postanowienia z dnia 27 czerwca 2012 r. wysłano skarżącemu za pośrednictwem poczty w dniu 28 czerwca 2012 r. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (karta 31) wynika, że doręczenie przedmiotowego postanowienia nastąpiło 3 lipca 2012 r. W dniu 13 lipca 2012 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który uzasadnił złym stanem zdrowia. Skarżący wskazał, że jest osobą schorowaną, mającą problemy z pamięcią. Pomimo tego sam prowadzi swoje sprawy. Dodatkowo, wnioskodawca powołał się na okoliczność pobierania renty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, tekst jedn., zwanej dalej P.p.s.a.). Zgodnie z art. 85 powołanej wyżej ustawy czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 P.p.s.a.). Przepisy art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a. stanowią zaś, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są więc: – zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku, liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, – uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, – dokonanie - równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono. Koniecznym warunkiem uwzględnienia wniosku o jakim mowa w art. 86 § 1 P.p.s.a. jest zachowanie siedmiodniowego terminu do jego złożenia, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia. Niedochowanie powyższego terminu skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem wniosku, o czym wprost stanowi art. 88 P.p.s.a. Postanowienie Sądu w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W rozpoznawanej sprawie ustanie przyczyny uchybienia terminu do uiszczenia wpisu wiązać należy z momentem otrzymania przez skarżącego postanowienia o odrzuceniu skargi. Tym samym od dnia następującego po tym dniu tj. od 4 lipca 2012 r. należy liczyć siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, a więc upływał on 10 lipca 2012 roku. Tymczasem wniosek strony o przywrócenie terminu został przez skarżącego nadany za pośrednictwem pocztowego operatora publicznego w dniu 13 lipca 2012 r. (k. 33). W konsekwencji należało uznać, że strona przekroczyła 7 dniowy termin. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 88 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.