I SA/Gd 614/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 6 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Ż. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2007 rok postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego. Wnioskiem z dnia 21 lipca 2016 r., złożonym na formularzu PPF w dniu 21 września 2016 r., skarżąca A. Ż. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w niniejszej sprawie w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi w kwocie 5.680 zł oraz ustanowienie doradcy podatkowego. Zgodnie z brzmieniem 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Referendarz sądowy uznał, że skarżąca wykazała zasadność wniesionego żądania. Ocena taka została podjęta na podstawie oświadczenia złożonego przez skarżącą o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach, które referendarz sądowy uznał za wystarczające do dokonania oceny możliwości płatniczych skarżącej. Sytuacja finansowa skarżącej była już bowiem przedmiotem ustaleń w związku z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 905/14, w której postanowieniem z dnia 26 stycznia 2016 r. referendarz sądowy ustanowił pełnomocnika z urzędu. Porównując sytuację finansową skarżącej ustaloną w poprzednim postępowaniu z obecną należało stwierdzić, że nie tylko nie uległa ona poprawie, ale wręcz pogorszeniu. Skarżąca samotnie wychowuje rocznego syna, do dnia 27 września 2016 r. utrzymywała się z zasiłku macierzyńskiego w kwocie 2.800-2.900 zł netto, zaś od 28 września 2016 r. – z wynagrodzenia za pracę w kwocie 4.500 zł netto, z którego dokonywane są potrącenia w wysokości 50% tej kwoty, ponosi wydatki z tytułu opłat eksploatacyjnych w kwocie około 1.000 zł miesięcznie, opłaca składkę na ubezpieczenie na życie w kwocie 53 zł miesięcznie oraz dodatkowo kwotę około 300 zł przeznacza na koszty leczenia (z dotychczasowych ustaleń wynika, że skarżąca od 2004 r. pozostaje pod stałą opieką poradni zdrowia psychicznego), natomiast koszty utrzymania dziecka, które choruje na atopowe zapalenie skóry oraz przechodzi częste infekcje, określiła na poziomie minimum 1.000 zł miesięcznie, jej jedyny majątek stanowi udział wynoszący 104/10.000 w prawie własności nieruchomości (ciągach jezdnych i pieszych) o znikomej wartości. Z dokonanych ustaleń wynika, że skarżąca znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej i życiowej. W tym stanie sprawy obciążenie skarżącej kosztami niniejszego postępowania w jakiejkolwiek, choćby nawet w niewielkiej części doprowadziłoby do pozbawienia jej środków na zaspokojenie niezbędnych potrzeb życiowych jej i rocznego dziecka. Z tych względów referendarz sądowy, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.