I SA/Gd 614/18

Dnia 24 września 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 24 września 2018 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" S.A. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 23 kwietnia 2018 roku, nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie "A" S.A. z siedzibą w W.– dalej jako Spółka, wystąpiła do Burmistrza Miasta i Gminy (dalej jako Burmistrz) z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości. Zdaniem Wnioskodawcy, w związku ze zmianą przepisów od dnia 1 stycznia 2017 r. istnieją wątpliwości co do tego, czy opodatkowanie elektrowni wiatrowej powinno wzrosnąć z uwagi na konieczność opodatkowania jako budowli wszystkich elementów składających się na elektrownię, a nie tylko jak dotychczas jej części budowlanych tj. wieży i fundamentów. Interpretacją indywidualną z dnia 23 kwietnia 2018 r. Burmistrz uznał stanowisko Spółki za nieprawidłowe. W ocenie organu w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2017 r. za budowlę należy uznać elektrownię wiatrową jako całość, na którą składają się co najmniej fundament, wieża oraz elementy techniczne, tj. wirnik z zespołem łopat, zespół przeniesienia napędu, generator prądotwórczy, układy sterowania i zespół gondoli wraz z mocowaniem i mechanizmem obrotu. Na powyższe postanowienie organu odwoławczego Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 - dalej "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Podstawowe znaczenie w tym przepisie ma słowo "zależy", zgodnie z którym, jeśli coś zależy od danej sytuacji, to ona decyduje o tym lub ma na to decydujący wpływ. Nie chodzi przy tym o jakikolwiek wpływ, ale o wpływ przewidziany prawem. Zauważyć należy, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego postępowania wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie występuje zagadnienie wstępne, którego uprzednie rozstrzygnięcie może wpływać na wynik postępowania. W orzecznictwie podnosi się, że zawieszenie postępowania z przewidzianych w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyczyn ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu. Zawieszenie powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości oraz ekonomiki procesowej. Rozstrzygając o zawieszeniu postępowania Sąd powinien jednak oceniać wszelkie przesłanki w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być także istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania (por. postanowienie NSA z 19 października 2010 r., II FSK 912/10). Zaznaczenia również wymaga, że w orzecznictwie podnosi się, że użyte w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., pojęcie "zależy" należy rozumieć stosując także wykładnię systemową i funkcjonalną. Pojęcie to należy rozumieć nie tylko jako związek formalno-instytucjonalny, tj. polegający na tym, że dane zagadnienie wstępne należy do kognicji innej instytucji i musi być przez nie rozpoznane, aby można było kontynuować dane postępowanie sądowe - ale także jako związek treściowo-instytucjonalny, polegający na tym, że dana instytucja realizując swoje ustawowe zadania, przedstawia we właściwym trybie rozstrzygnięcie, które ma na celu realizację celów wskazanych przez ustawodawcę, którym w przypadku działalności uchwałodawczej NSA jest usunięcie ryzyka wystąpienia w danym typie spraw rozbieżności orzeczniczych (por. postanowienie NSA z 26 maja 2011 r., I GZ 119/11). Wobec powyższego Sąd uznał za zasadne zawieszenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do czasu zakończenia postępowania w przedmiocie pytania skierowanego przez Naczelny Sąd Administracyjny do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów postanowieniem z dnia 29 maja 2018 r. sygn. akt II FSK 2983/17. Naczelny Sąd Administracyjny zapytał mianowicie: "Czy w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2017 r. budowlą w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 716 ze zm.) w zw. z art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.) jest tylko część budowlana (wzniesiona z użyciem wyrobów budowlanych) elektrowni wiatrowej czy też budowlę tę stanowi fundament, wieża i elementy techniczne elektrowni wiatrowej, o których mowa w art. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (Dz.U. z 2016 r., poz. 961)?". Zdaniem Sądu rozstrzygnięcie wskazanego powyżej zagadnienia prawnego będzie miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, z uwagi na treść wydanej w sprawie interpretacji indywidualnej i oparcie jej na przepisach prawa materialnego, o dokonanie, których wykładni zwrócono się do poszerzonego składu NSA. Sąd zwraca uwagę, że organ wydający interpretację stanął na stanowisku zgodnie z którym, stanowisko Wnioskodawcy opiera się na błędnej interpretacji obowiązujących przepisów prawa dokonanej z pominięciem zmian wprowadzonych ustawą z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, również w zakresie podatku od nieruchomości. Według stanowiska organu wyrażonego w wydanej interpretacji, w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2017 r. za budowlę w rozumieniu art. la ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 716 z późn. zm.) należy uznać elektrownię wiatrową jako całość, na którą składają się co najmniej fundament, wieża oraz elementy techniczne, tj. wirnik z zespołem łopat, zespół przeniesienia napędu, generator prądotwórczy, układy sterowania i zespół gondoli wraz z mocowaniem i mechanizmem obrotu. Zdaniem Sądu, przesądzenie przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienia prawnego odnoszącego się do tego, czy w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2017 r. budowlą w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. w zw. z art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane jest tylko część budowlana elektrowni wiatrowej czy też budowlę tę stanowi fundament, wieża i elementy techniczne elektrowni wiatrowej, niewątpliwie będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie, w którym Sąd dokona kontroli legalności wydanej w sprawie interpretacji indywidualnej z dnia 23 kwietnia 2018 r. Co więcej wydana na skutek wskazanego powyżej postanowienia uchwała poszerzonego składu NSA będzie miała wiążący charakter, bowiem z postanowień art. 269 § 1 p.p.s.a. wynika moc ogólnie wiążąca uchwał, której istota sprowadza się do tego, że stanowisko zajęte w uchwale podjętej przez NSA wiąże pośrednio wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z 26 listopada 2014 r., II FSK 1474/14). Uchwała jest wiążąca w tym sensie, że składowi sądu administracyjnego rozpoznającemu sprawę nie wolno samodzielnie przyjmować wykładni prawa odmiennej od tej, jaka została przyjęta przez skład poszerzony NSA (por. wyrok NSA z 10 stycznia 2013 r., I GSK 199/12). W świetle powyższego, po dokonaniu oceny z punktu widzenia celowości, sprawiedliwości oraz ekonomiki procesowej Sąd stwierdza, że zawieszenie postępowania jest w pełni uzasadnione. Biorąc pod uwagę przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji