I SA/Gd 616/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy Miejskiej S.G. na informację Zarządu Województwa z dnia [...] Nr [...], [...] w przedmiocie dofinansowania projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013 p o s t a n a w i a: pozostawić skargę bez rozpatrzenia. Gmina Miejska S.G., wystąpiła z wnioskiem o dofinansowanie projektu: "Rewitalizacja Rynku Starego Miasta w S.G.". Pismem z dnia 31 maja 2010 r. Zarząd Województwa jako Instytucja Zarządzająca poinformował, że wniosek o dofinansowanie został przekazany na posiedzenie Zarządu jako nierekomendowany. Nie zgadzając się z oceną wnioskodawca złożył protest z dnia 7 czerwca 2010 r. Złożony protest został rozpatrzony negatywnie, informacja z dnia [...] o negatywnym rozpatrzeniu protestu wpłynęła do Urzędu Miasta S.G. w dniu 21 czerwca 2010 r. W dniu 5 lipca 2010 r. Gmina wniosła do tutejszego Sądu skargę, nie dołączając do niej wymaganej przepisami prawa dokumentacji tj. odpisu załączników. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako "ppsa.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 ppsa. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ppsa). Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jedn. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm., dalej jako "u.z.p.p.r."). W myśl art. 30c ust. 1 ww. ustawy po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ppsa. Art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. stanowi z kolei, że skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Skarga podlega opłacie sądowej. Natomiast z ust. 5 art. 30c ww. ustawy wynika, że wniesienie skargi po terminie, o którym mowa w ust. 2, niekompletnej bądź bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, o którym mowa w ust. 2, powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Pojęcie skargi kompletnej zostało zdefiniowane w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r.; jest to skarga z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji o wynikach procedury odwoławczej udzielonej przez właściwą instytucję. Natomiast art.47 ppsa, mający zastosowanie na mocy art.30e u.z.p.p.r. stanowi, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom... . Zatem w świetle w/w przepisów skarga kompletna to skarga, która zawiera materiał umożliwiający sądowi merytoryczne rozpoznanie skargi w zakreślonym 30-dniowym terminie, bez potrzeby jego uzupełnienia, a brak odpisów dla strony przeciwnej powoduje, że skardze nie można nadać prawidłowego biegu. Wniesiona do tutejszego Sądu przez Gminę skarga nie jest kompletna, albowiem nie dołączono do niej odpisów dokumentów do doręczenia stronie przeciwnej, przewidzianych w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. Wobec powyższego Sąd uznając, że skarga nie odpowiada warunkom przewidzianym w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., postanowił w oparciu o art. 30c ust. 5 u.z.p.p.r. pozostawić skargę bez rozpatrzenia.