I SA/Gd 62/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 26 listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić skarżącej przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 kwietnia 2019 r. sygn. akt I SA/Gd 62/19. Wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2019 r. sygn. akt I SA/Gd 62/19, wydanym na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę A Sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Postanowieniem z dnia 20 maja 2019r., doręczonym w dniu 6 czerwca 2019r., Sąd na podstawie art. 141 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.) odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku, bowiem wniosek Strony został zgłoszony po terminie siedmiu dni od doręczenia odpisu sentencji wyroku. Sąd wskazał, że odpis sentencji wyroku został doręczony Skarżącej 8 kwietnia 2019 r., termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia upłynął w dniu 15 kwietnia 2019 r., a wniosek nadany został na poczcie w dniu 16 kwietnia 2019 r., zatem po upływie ustawowego terminu. Pismem nadanym na poczcie w dniu 12 czerwca 2019 r. (podpisanym w dniu 13 czerwca 2019 r.), skarżąca Spółka wniosła zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 20 maja 2019 r. Zażalenie to zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2019 r. sygn. akt II FZ 638/19. Wraz z zażaleniem, z ostrożności procesowej, strona skarżąca sformułowała wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, w uzasadnieniu którego wskazała, że Sąd bezzasadnie przyjął, iż odpis sentencji wyroku oddalającego skargę doręczony został Spółce w dniu 8 kwietnia 2019r., podczas gdy Prezes Zarządu Spółki korespondencję tę otrzymał dzień później, tj. 9 kwietnia 2019 r. Odbiór przesyłki z Sądu, jakkolwiek potwierdzony pieczątką firmową, podpisany został przez niezidentyfikowaną osobę. Według wiedzy Prezesa Zarządu Spółki, wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku złożony został terminowo. Jednym logicznym uzasadnieniem dla zaistniałej sytuacji wydaje się być niesubordynacja i nierzetelność pracy listonosza. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zasadą wynikającą z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), dalej p.p.s.a., jest bezskuteczność czynności podjętej w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu. Jednakże w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi termin przywrócić (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Warunkami skuteczności takiego wniosku jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 i art. 87 p.p.s.a.). Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkować musi odmową przywrócenia terminu. W niniejszej sprawie za bezsporne uznać należy, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku złożony został przez Spółkę z uchybieniem terminu. Wynika to z prawomocnego postanowienia tutejszego Sądu z dnia 20 maja 2019 r. Sąd ustalił, że odpis sentencji wyroku doręczony został skarżącej Spółce w dniu 8 kwietnia 2019 r. oraz że siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upłynął bezskutecznie w dniu 15 kwietnia 2019 r., a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 października 2019 r. sygn. akt II FZ 638/19 oddalił zażalenie na powyższe postanowienie WSA w Gdańsku. W ocenie Sądu skarżąca Spółka nie wykazała, aby uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nastąpiło bez jej winy. Spółka wskazała, że przesyłka doręczona została w jej siedzibie osobie, której podpisu nie można zidentyfikować oraz że przesyłka ta została przekazana Prezesowi Zarządu w dniu następnym, tj. 9 kwietnia 2019 r. Odnosząc się do tego należy zauważyć, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru znajduje się podpis osoby odbierającej korespondencję oraz pieczęć Spółki. Okoliczność, że Prezes Zarządu Spółki nie wie, kto podpisał odbiór przesyłki sądowej, świadczy jedynie o braku jego orientacji w organizacji działań Spółki, ale nie zmienia to faktu, że odpis wyroku został skutecznie doręczony Spółce w dniu 8 kwietnia 2019 r. Ponadto doręczenie tzw. osobie czynnej w lokalu przedsiębiorstwa (vide art. 97 Kodeksu cywilnego regulujący domniemanie umocowania dla takiej osoby do czynności prawnych) nie jest błędem czy niesubordynacją listonosza, jak sugeruje Skarżąca. Zgodnie bowiem z art. 67 § 2 p.p.s.a., pisma w postępowaniu sądowym dla osoby prawnej doręcza się (...) do rąk pracownika upoważnionego do odbioru pism. Wyposażenie pracownika w pieczęć firmową i posłużenie się przez niego pieczęcią przy odbiorze korespondencji, stanowią dostateczną podstawę do uznania upoważnienia pracownika do odbioru korespondencji (por. postanowienie NSA z dnia 25 maja 2010 r., sygn. I FZ 169/10). Przesyłka została zatem Spółce skutecznie doręczona, została również przekazana do rąk Prezesa Zarządu przed upływem terminu do dokonania czynności procesowej. Z opisanych okoliczności nie wynikają żadne uchybienia po stronie listonosza ani pracownika Spółki, który korespondencję odebrał. Fakt, że Prezes Zarządu otrzymał przesyłkę sądową zawierającą odpis sentencji wyroku oddalającego skargę w dniu 9 kwietnia 2019r., w żaden sposób nie tłumaczy uchybienia terminu w złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku. W piśmie przewodnim doręczonym wraz z odpisem sentencji wyroku Spółka została pouczona o treści art. 141 § 2 p.p.s.a. Strona została więc pouczona tak co do trybu, jak i terminu do dokonania czynności złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W pouczeniu wskazano wyraźnie, że chodzi o termin siedmiu dni od daty doręczenia odpisu sentencji Stronie, a nie od daty przekazania odpisu Prezesowi Zarządu Spółki w ramach obiegu dokumentów w samej Spółce. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż skarżąca Spółka nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu, co stanowi warunek niezbędny dla przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Z powyższych względów Sąd nie znalazł podstaw do przywrócenia terminu i na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.