I SA/Gd 621/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 1 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od środków transportowych za 2006 r. postanawia odrzucić zażalenie M. K. wnioskiem z dnia 20 lutego 2008 r., którego braki formalne uzupełniono 7 marca 2008 r., zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Postanowieniem z dnia 20 maja 2008 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy. Po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 23 czerwca 2008 r. odmówił M. K. przyznania prawa pomocy. Odpis powyższego postanowienia wraz z pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia i terminie jego wniesienia doręczono skarżącemu w dniu 27 czerwca 2008 r. Stosownie do art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej w dalszej części "p.p.s.a", zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W niniejszej sprawie skarżący wniósł zażalenie w dniu 7 lipca 2008 r., a więc po upływie ustawowego terminu, który przypadał na 4 lipca 2008 r. W myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. przepis ten stosuje się odpowiednio do postępowania toczącego się na skutek zażalenia. Skoro skarżący uchybił terminowi do wniesienia zażalenia, który, jak wynika z przytoczonych przepisów, jest zawitym terminem procesowym i którego uchybienie skutkuje odrzuceniem zażalenia, Sąd na mocy art. 178 w zw. z 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.