I SA/Gd 626/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień, Sędziowie Sędzia NSA Ewa Kwarcińska, Sędzia WSA Danuta Oleś (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Zalewska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 9 listopada 2010 r. sprawy ze skargi Z. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 czerwca 2010 r., sygn. akt [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia odwołania oddala skargę. Decyzją z dnia 10 lutego 2010 r. Wójt Gminy L. ustalił G. i Z.M. wymiar podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości za 2010 r. w wysokości 969 zł. Z.M. pismem nazwanym "podaniem" i nadanym w dniu 19 maja 2010 r. wniósł o przekształcenie domu letniskowego na dom mieszkalny. Skarżący opisał okoliczności związane z zakupem domu i działki, stwierdził, że przez urząd gminy został wprowadzony w błąd, co oznaczenia działki UTL. Nie zgodził się z naliczeniem podatku i wniósł o naliczenie podatku za dom mieszkalny a nie za letniskowy. W dniu 9 czerwca 2010 r. Samorządowego Kolegium Odwoławcze wydało postanowienie, w którym stwierdziło, że odwołanie zostało złożone z uchybieniem czternastodniowego terminu przewidzianego w art. 223 § 2 ustawy z dnia z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz.U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm., dalej jako "Ordynacja podatkowa"). Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że z uwagi na widniejącą na zwrotnym potwierdzeniu odbioru datę 29 lutego 2010 r., należy przyjąć za datę odbioru decyzji dzień 1 marca 2010 r. Organ uznał, że termin do złożenia odwołania upłynął w dniu 15 marca 2010 r., natomiast Z.M. nadał odwołanie w dniu 19 maja 2010 r. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Z.M. zaskarżył postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 czerwca 2010 r. jako niezgodne z prawem i wniósł o naliczanie podatku jak za dom mieszkalny i o zwrot nadwyżki zapłaconego podatku. Skarżący wyjaśnił, że w 2009 r. kupił dom letniskowy całoroczny na działce oznaczonej [...] w S. Zaznaczył, że nie zgadza się z faktem jej przekwalifikowania, ponieważ Gmina L. nie poinformowała go, że domy w okolicy pokryte są azbestem. W związku z powyższym skarżący uznał, że Gmina powinna wypłacić mu odszkodowanie. Skarżący wskazał, że w domu tym nie ma kanalizacji, że używa wody ze studni i że droga nie jest utwardzona. Końcowo zaznaczył, że organ błędnie podał datę pierwszego pisma dotyczącego przekwalifikowania działek, które rzeczywiście wpłynęło do Urzędu Gminy w dniu 18 stycznia 2010 r., wskazał też na winę urzędu co do błędnego adresu korespondencyjnego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniosło o oddalenie skargi. W piśmie z dnia 19 lipca 2010 r. skarżący powtórzył okoliczności zawarte w skardze oraz wyjaśnił, że żąda przekształcenia działki z letniskowej na mieszkalną. W dniu 9 listopada na rozprawie skarżący oświadczył, że decyzję organu pierwszej instancji odebrał w dniu 29 lutego 2010 r. Wskazał również, że ww. decyzja została wydana z naruszeniem prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji. Kryterium tej kontroli stanowi natomiast legalność tj. zgodność działania organu administracji z prawem (art. 1 § 2 cyt. ustawy) Mając na uwadze powyższe kryterium, w ocenie Sądu skarga Z.M. nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. W pierwszej kolejności należy wskazać, że przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie nie jest wymiar podatku od nieruchomości za 2010 r. lecz postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W tym przypadku, kontrolą Sądu objęte są jedynie ustalenia organu co do tego, czy odwołanie zostało wniesione w terminie, a zatem czy organ podatkowy miał podstawy do uznania naruszenia terminu. Tymczasem podnoszone przez stronę skarżącą zarzuty odnoszą się w istocie do prawidłowości opodatkowania podatkiem od nieruchomości należącego do skarżącego domu położonego w miejscowości S. Skarżący nie sformułował żadnych zarzutów przeciwko twierdzeniom organu odwoławczego o niezachowaniu terminu do wniesienia odwołania. Zgodnie z art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Stosownie do art. 12 § 6 pkt 2 Ordynacji podatkowej dla skutecznego wniesienia ww. środka zaskarżenia strona nie jest zobligowana do osobistego stawiennictwa i złożenia odwołania w siedzibie organu, ponieważ ma także możliwość wniesienia go za pośrednictwem polskiej placówki pocztowej operatora publicznego. Niezależnie od wyboru sposobu wniesienia odwołania, w każdym przypadku strona jest zobowiązana do dokonania powyższej czynności w terminie wynikającym z art. 223 § 2 pkt 1. Jeżeli zatem strona korzysta z usług Poczty Polskiej S.A. termin będzie uznany za zachowany tylko wtedy, gdy pismo zostanie nadane w placówce tego operatora, przed upływem czternastodniowego terminu, co można ustalić na podstawie umieszczonych na przesyłce stempli pocztowych placówki nadawczej. Z kolei art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej nakłada na organ odwoławczy obowiązek badania terminowości wniesienia odwołania i stwierdzenia w formie postanowienia uchybienie temu terminowi. Samo stwierdzenie uchybienia terminowi nie stoi przy tym na przeszkodzie rozpoznania ewentualnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W przedmiotowej sprawie skarżący nadał przesyłkę zawierającą odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji w dniu 19 maja 2010 r. Podkreślić należy, że stwierdzenie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania następuje z urzędu, a w postępowaniu w tym przedmiocie, organ podatkowy zobowiązany jest określić dwie daty, datę doręczenia decyzji i datę upływu terminu do złożenia odwołania. W jego toku następuje ocena skuteczności doręczenia decyzji i upływ tego terminu. Z potwierdzenia odbioru oraz oświadczenia złożonego przez skarżącego na rozprawie w dniu 9 listopada 2010 r. wynika, że decyzja Wójta Gminy L. z dnia 10 lutego 2010 r. została doręczona skarżącemu w dniu 29 lutego 2010 r. W dniu 19 maja 2010 r. skarżący za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A. nadał odwołanie. Oznaczenia pocztowe, którymi została opatrzona przesyłka są czytelne i nie budzą wątpliwości Sądu. Jedynie wątpliwości może budzić data otrzymania przez Z.M. ww. decyzji, bowiem jak słusznie zauważył organ odwoławczy, ostatnim dniem lutego 2010 r. jest 28. Wobec czego słusznie za datę odbioru organ przyjął kolejny dzień, czyli 1 marzec 2010 r. uznając, że termin do złożenia odwołania upłynął z końcem 15 marca 2010 r. Wobec powyższego Sąd podzielił stanowisko organu, że odwołanie skarżącego nadane w dniu 19 maja 2010 r., zostało wniesione po terminie, który zgodnie z art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej upłynął bezskutecznie z końcem dnia 15 marca 2010 r. W tej sytuacji organ był zobligowany do wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania, co wykluczało merytoryczne rozpoznanie skierowanego do organu żądania zmiany decyzji Wójta Gminy L. Kompetencji takiej nie posiada również Sąd rozpoznający niniejszą sprawę. Końcowo Sąd pragnie zauważyć, iż zarówno decyzja Wójta Gminy L. z dnia 10 lutego 2010 r., jak i zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego skierowane zostały na prawidłowy, wskazany przez stronę adres. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.