I SA/Gd 629/25

Dnia 13 listopada 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.C. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi A.C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 24 czerwca 2025 r. nr 2201-IOV-2.4103.266-268.2024/10/03 w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od marca do maja 2013 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. A.C. (dalej jako "Skarżący"), reprezentowana przez pełnomocnika – doradcę podatkowego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej jako "organ" lub "Dyrektor IAS") z dnia 24 czerwca 2025 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od marca do maja 2013 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 22 sierpnia 2025 r. pełnomocnik Skarżącej pismem z dnia 27 sierpnia 2025 r. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Dodatkowo, w podanej dacie pełnomocnikowi Strony został przesłany odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1.245 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu ww. zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie z dnia 1 września 2025 r. został uzupełniony brak formalny i brak fiskalny skargi. Następnie, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału tut. Sądu z dnia 8 września 2025 r. pełnomocnik Skarżącej został wezwany do uzupełnienia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi o kwotę 255 zł – stosownie do §1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczenie korespondencji nastąpiło w dniu 11 września 2025 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k – 35 akt sądowych). Wezwanie pozostało bez jakiejkolwiek odpowiedzi, zaś na podstawie programu kasowego oraz rejestru dochodów budżetowych ustalono, że w okresie od 24 czerwca 2025 r. do 7 października 2025 r. Strona Skarżąca uiściła tylko jedną wpłatę w wysokości 1.245 zł tytułem wpisu sądowego od skargi. W konsekwencji powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 14 października 2025 r., sygn. akt I SA/Gd 629/25 skargę Strony skarżącej odrzucił. Doręczenie odpisu postanowienia wraz z uzasadnieniem pełnomocnikowi Skarżącej nastąpiło w dniu 22 października 2025 r. (k – 47 akt sądowych). Z kolei pismem z dnia 27 października 2025 r. nadanym za pośrednictwem operatora pocztowego Poczta Polska S.A. w dniu 28 października 2025 r. Skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi i załączyła dowód wykonania przelewu kwoty 255 zł. W uzasadnieniu wniosku Skarżąca wskazała, iż w wymaganym terminie nie uiściła wskazanej powyżej kwoty wyłącznie z przyczyn od niej niezależnych. Jak podała, pełną opłatę sądową w wysokości 1.245 zł uiściła niezwłocznie w dobrej wierze, uznając ją za wystarczającą do rozpoznania sprawy. O dodatkowym wezwaniu do uiszczenia 255 zł została poinformowana wyłącznie drogą e:mailową (bez potwierdzenia przeczytania) – z innego adresu e:mail niż dotychczas posługiwał się jej pełnomocnik. Wiadomość nie została przez nią odebrana, a kancelaria nie zwróciła się o potwierdzenie ani nie dopełniła skutecznego jej poinformowania. Dnia 24 października 2025 r. dowiedziała się z rozmowy telefonicznej od pełnomocnika, że nie dokonała wpłaty w terminie. Wówczas, jak Skarżąca podała, niezwłocznie dokonała wpłaty, której dowód dołącza do wniosku. Z uwagi na niezawinione uchybienie i uregulowanie brakującej opłaty Skarżąca wnosi o przywrócenie terminu. Na podstawie programu kasowego oraz rejestru dochodów budżetowych ustalono, że w dniu 27 października 2025 r. Strona Skarżąca uiściła na poczet wpisu sądowego do niniejszej sprawy kwotę 255 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie zaś z art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Podmiotami występującymi z wnioskiem o przywrócenie terminu mogą być podmioty, w które w postępowaniu sądowoadministracyjnym podejmują czynności procesowe, jak również ich przedstawiciele ustawowi oraz pełnomocnicy. Co ważne, dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane przesłanki były spełnione łącznie. W braku spełnienia którejkolwiek z przesłanek następuje odmowa przywrócenia terminu, bądź też, w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego, odrzucenie. Przywrócenie terminu następuje jedynie, gdy podmiot występujący z takim wnioskiem uprawdopodobni, że nie dokonał czynności bez własnej winy. Uprawdopodobnienie zaś braku winy w uchybieniu terminu wiąże się z tym, że powinna zostać uwiarygodniona staranność w działaniu oraz fakt, iż przeszkoda uniemożliwiająca dokonanie czynności w terminie, była od podmiotu niezależna. W tym miejscu podkreślić należy, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonywający zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że przesłanka braku winy w uchybieniu terminu powinna być oceniana na tle wszystkich okoliczności danej sprawy, z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy i przy rozważeniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (por. postanowienie NSA z dnia 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako "CBOSA"). Usprawiedliwione przyczyny uchybienia terminu do dokonania czynności są bowiem ograniczone do okoliczności, które nie tyle utrudniają, ale faktycznie uniemożliwiają dokonanie czynności, nawet przy zachowaniu największej możliwej staranności, takich jak: przerwa w komunikacji, powódź, pożar, inna katastrofa, nagła choroba strony przy równoczesnej niemożliwości wyręczenia się inną osobą, mylne poinformowanie strony o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia (por. T. Woś [red.], Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2005, s. 333). Składający wniosek, celem uprawdopodobnienia braku swojej winy w uchybieniu terminu, powinien zatem wskazać na okoliczności, które nastąpiły nagle i niespodzianie, uniemożliwiając prawidłowe dokonanie czynności procesowej. Ponadto, w sprawach, w których stronę reprezentuje profesjonalny pełnomocnik, w tym m. in. doradca podatkowy, kryterium braku winy w uchybieniu terminowi należy oceniać z uwzględnieniem miernika staranności wymaganego przy dokonywaniu czynności procesowych przez tego pełnomocnika, bez względu na to, czy przy dokonywaniu danej czynności pełnomocnik posłużył się osobami trzecimi, które walorów profesjonalności nie mają. Obowiązek działania pełnomocnika w imieniu i interesie strony nie oznacza jednakże, że strona jest całkowicie zwolniona z jakichkolwiek działań we własnym interesie. Jeżeli zatem dokonanie określonej czynności procesowej wymaga działania lub współdziałania strony, jak w niniejszym przypadku, to brak winy w uchybieniu terminu do jej dokonania należy oceniać także w stosunku do strony. W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu, nie można uznać, że Skarżąca uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora IAS z dnia 24 czerwca 2025 r. W uzasadnieniu pisma Skarżąca podała, iż uchybienie terminu w uiszczeniu brakującej części wpisu sądowego od skargi nastąpiło z przyczyn od Strony niezależnych. Wskazała, iż opłatę sądową w wysokości 1.245 zł uiściła niezwłocznie w dobrej wierze, uznając ją za wystarczającą do rozpoznania sprawy. O dodatkowym wezwaniu do uiszczenia 255 zł została poinformowana wyłącznie drogą e:mailową (bez potwierdzenia przeczytania) – z innego adresu e:mail niż dotychczas posługiwał się jej pełnomocnik. Wiadomość nie została przez nią odebrana, a kancelaria nie zwróciła się o potwierdzenie ani nie dopełniła skutecznego jej poinformowania. Dnia 24 października 2025 r. z rozmowy telefonicznej dowiedziała się od pełnomocnika, że nie dokonała wpłaty w terminie. Wówczas, jak podała, niezwłocznie dokonała brakującej wpłaty na poczet wpisu sądowego od skargi. Na tle opisanych okoliczności wynika, iż przesłanka dotycząca zwrócenia się z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania czynności w ciągu siedmiu dni od daty ustania przyczyny tego uchybienia została przez Skarżącą spełniona, bowiem Strona pismem z dnia 27 października 2025 r. (za pośrednictwem operatora pocztowego Poczta Polska S.A. w dniu 28 października 2025 r.) od momentu kiedy dowiedziała się z rozmowy telefonicznej od pełnomocnika, że nie dokonała żądanej wpłaty w terminie, jako podmiot zainteresowany wystąpiła do tut. Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania wpłaty tytułem uzupełniającej części wpisu sądowego od skargi. Skarżąca jednocześnie z wniesieniem wniosku dopełnienia również czynności, dla której określony był termin tj. zapłaty wpisu sądowego. Jednakże, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Skarżąca nie spełniała przesłanki braku winy w uchybieniu terminu do dokonania ww. czynności. Za brak winy w uchybieniu terminu nie może bowiem zostać uznana okoliczność (podana przez Skarżącą) w postaci nieprawidłowości w komunikacji pomiędzy nią a jej pełnomocnikiem, czy pracownikami kancelarii tegoż pełnomocnika. Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 40 § 1 k.p.a., pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela - temu przedstawicielowi. Natomiast jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Jeżeli ustanowiono kilku pełnomocników, doręcza się pisma tylko jednemu pełnomocnikowi. Strona może wskazać takiego pełnomocnika (§ 2). Zatem, organizacja przepływu informacji pomiędzy pełnomocnikiem a jego mandantem, czy pracownikami kancelarii co do sprawy, która zawisła przed sądem należy do materii wewnętrznej pomiędzy zainteresowanymi i jest kwestią ich uzgodnień. Niewłaściwa natomiast jego organizacja - szczególnie w kwestii tak istotnej, jak terminy podejmowania czynności w postępowaniu przed sądem - nie przemawia za przyjęciem braku winy w uchybieniu terminu. Ponadto, jak Skarżąca sama przyznała, o wezwaniu do uiszczenia uzupełniającej części wpisu w kwocie 255 zł została poinformowana drogą e:mailową (bez potwierdzenia przeczytania) – z innego adresu e:mail niż dotychczas posługiwał się jej pełnomocnik i wiadomość ta nie została przez nią odebrana. Powyższe zatem świadczy o braku odbioru przesłanej do niej wiadomości, na skutek błędnej oceny co do jej nadawcy. Okoliczność ta natomiast nie mieści się w zakresie przyczyn obiektywnie niezależnych od Skarżącej, uniemożliwiających dokonanie przez nią czynności, przy zachowaniu największej możliwej staranności. Dodania w tym wypadku wymaga i to, że na pełnomocniku będącym profesjonalistą spoczywa obowiązek takiej organizacji pracy i sprawowania nadzoru nad wykonywanymi czynnościami, aby nie dochodziło do zaniedbywania ciążących na nim obowiązków związanych ze świadczoną obsługą lub pomocą prawną. Ciąży na nim też szczególny obowiązek dbałości o terminowość i prawidłowość dokonywanych czynności procesowych. Ponadto, zawodowy charakter działalności profesjonalnych pełnomocników powoduje, że ich odpowiedzialność obejmuje także działania osób, którymi posługują się wykonując swój zawód. Zatem brak prawidłowej komunikacji pomiędzy Skarżącą, a jej pełnomocnikiem, czy pracownikami jego kancelarii oraz brak odbioru przesłanej do niej wiadomości wskutek błędnej oceny co do jej nadawcy, nie stanowi przesłanki uzasadniającej brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia uzupełniającej części wpisu sądowego od przedmiotowej skargi. Uznać tym samym należy, że Skarżąca nie wykazała, aby w sprawie wystąpiła przesłanka określona w art. 86 § 1 p.p.s.a to jest okoliczność, uzasadniająca przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności, o której mowa wyżej. Skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności, aby bez swojej winy nie dochowała terminu do uiszczenia uzupełniającej części wpisu sądowego od skargi. W związku z tym, nie zostały spełnione wszystkie niezbędne przesłanki do przywrócenia terminu, o których mowa w art. 87 p.p.s.a. do uiszczenia uzupełniającej części wpisu sądowego od przedmiotowej skargi. Mając zatem powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.