I SA/Gd 630/18

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 26 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. T. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wnioskiem z dnia 27 sierpnia 2018 r., złożonym na formularzu PPF w dniu 20 września 2018 r., skarżąca G. T. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (w tym wpisu od skargi w kwocie 500 zł) oraz ustanowienie adwokata. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony pełnomocnika z urzędu wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to pełnomocnika ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). Z oświadczenia złożonego przez skarżącą o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów znajdujących się w aktach sądowych i administracyjnych sprawy wynika, iż skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z bezrobotnym synem, który nie posiada żadnego majątku. Poza działką zabudowaną przedwojennym domem jednorodzinnym o powierzchni około 100 m2, który wymaga remontu, skarżąca nie posiada innych składników majątku, w tym oszczędności. Jedynym źródłem utrzymania dwuosobowej rodziny jest emerytura wypłacana skarżącej w kwocie 1.456 zł miesięcznie, którą w całości przeznacza na bieżące opłaty za energię elektryczną, gaz, wodę, wywóz śmieci, na zakup opału, a także na podatek od nieruchomości, ubezpieczenie w [...], zakup koniecznych leków, spłatę dwóch pożyczek oraz wyżywienie (wysokość zadeklarowanych we wniosku opłat została przez skarżącą w części udokumentowana w postępowaniu administracyjnym, a w pozostałej części orzekający uznał ją za uprawdopodobnioną). Skarżąca od 2008 r. korzysta z pomocy miejskiego ośrodka pomocy rodzinie – warunki mieszkaniowe rodziny są bardzo trudne, co wynika z zaświadczenia MOPR z dnia 28 maja 2018 r. W tym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, iż skarżąca nie ma realnych możliwości poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie nawet w części oraz kosztów zastępstwa procesowego z wyboru. Z dokonanych ustaleń wynika, iż sytuacja skarżącej jest bardzo trudna. Skarżąca, poza pożyczką udzieloną jej przez bank, korzysta z tzw. chwilówek, co prowadzi do wniosku, iż z bieżących dochodów nie jest w stanie zaspokoić wszystkich potrzeb swoich i syna, który aktualnie pozostaje bez pracy i nie osiąga dochodów. W ocenie referendarza sądowego skarżąca nie jest w stanie zabezpieczyć jakichkolwiek środków na koszty niniejszego postępowania. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.