I SA/Gd 634/13

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji w zakresie podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do grudnia 2007 r. postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem, uzupełnionym na formularzu PPF w dniu 28 maja 2013 r. (data stempla pocztowego), J. M. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach z dnia 27 maja 2013 r., dodatkowych oświadczeń wnioskodawcy i jego matki z dnia 17 czerwca 2013 r. oraz załączonych do wniosku i przedłożonych na zarządzenie referendarza sądowego dokumentów źródłowych (odpisów: odcinka świadczenia emerytalno-rentowego za marzec 2013 r., pokwitowań zapłaty za usługi telekomunikacyjne, faktur za gaz i usługi telekomunikacyjne, ostatecznego wezwania do zapłaty z dnia [...] sierpnia 2011 r., zawiadomienia o zmianie wysokości zajęcia z dnia [...] listopada 2009 r., zawiadomienia z banku z dnia [...] stycznia 2013 r., informacji z dnia [...] września 2012 r. w przedmiocie stanu wierzytelności na rzecz wierzyciela alimentacyjnego, decyzji z dnia [...] września 2012 r. o uznaniu za osobę bezrobotną, PIT-11 i PIT-37 za 2012 r., pisma i zaświadczenia z urzędu skarbowego z dnia [...] czerwca 2013 r., obwieszczenia o pierwszej licytacji nieruchomości, wpłat na rzecz MOPS i wspólnoty mieszkaniowej) ustalono, że wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z matką, na której utrzymaniu obecnie pozostaje. W roku 2012 wnioskodawca osiągnął dochody w łącznej wysokości 4.885,86 zł, jednakże z dniem [...] września 2012 r. został uznany za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku. Aktualnie jedynym źródłem utrzymania wnioskodawcy i jego matki jest otrzymywane przez nią świadczenie emerytalno-rentowe w kwocie 1.558,12 zł netto miesięcznie. Wnioskodawca poza nieruchomością położoną w [...] o powierzchni 12.552 m2, (zabudowaną budynkiem [...]), z której prowadzona jest egzekucja, nie posiada innego majątku. Stan zaległości podatkowych wnioskodawcy (wraz z kwotą odsetek, kosztów egzekucyjnych i upomnienia) na dzień 13 czerwca 2013 r. wynosił 2.759.301,24 zł. Wnioskodawca posiada także zadłużenie wobec banku, które na dzień 17 sierpnia 2011 r. wynosiło łącznie 53.477,30 zł. Salda rachunków bankowych prowadzonych dla wnioskodawcy na dzień 31 grudnia 2012 r. były zerowe lub ujemne (łącznie na kwotę – 105.960,21 zł). Nadto na wnioskodawcy ciąży obowiązek alimentacyjny wobec syna, z którego nie wywiązuje się terminowo. Na dzień 10 września 2012 r. stan zaległości względem wierzyciela alimentacyjnego wynosił 1.200 zł. W ostatnich miesiącach wnioskodawca przekazywał z tego tytułu na rzecz MOPS kwotę 100 zł miesięcznie, mimo że zobowiązany jest do płacenia kwoty 400 zł. Średnie miesięczne koszty związane z bieżącym utrzymaniem wnioskodawcy i jego matki, które udokumentowane zostały dowodami wpłat i fakturami, a do których zaliczono opłaty na rzecz wspólnoty mieszkaniowej, za gaz, telefon oraz telewizję, wynoszą 832 zł. W tak ustalonym stanie faktycznym stwierdzić należało, iż wnioskodawca nie ma realnych możliwości poniesienia kosztów sądowych. Wnioskodawca nie uzyskuje dochodów, nie posiada majątku, którym mógłby swobodnie dysponować, na jego rachunkach bankowych brak jest środków pieniężnych. W związku z niemożnością samodzielnego utrzymania korzysta on z pomocy finansowej udzielanej przez matkę, z którą wspólnie zamieszkuje. Dokonując oceny możliwości płatniczych wnioskodawcy, wzięto również pod uwagę stan jego zobowiązań wobec Skarbu Państwa i banku, które wynoszą niemal 3 mln zł. Z tych względów uznano, że wnioskodawca spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.