I SA/Gd 635/06

PostanowienieWSA w Gdańsku2007-02-06

Skład orzekający: Ewa Kwarcińska, Sławomir Kozik, Tomasz Kolanowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej może uwzględnić skargę strony po rozpoczęciu rozprawy sądowej, a jeśli tak, jakie są tego konsekwencje dla postępowania sądowego?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej może uwzględnić skargę strony do dnia rozpoczęcia rozprawy sądowej. Jeśli organ uczyni to po rozpoczęciu rozprawy, takie rozstrzygnięcie nie jest samoistnie bezskuteczne, ale powoduje bezprzedmiotowość postępowania sądowego. W takiej sytuacji sąd powinien umorzyć postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący P. P. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w części dotyczącej odpowiedzialności skarżącego za zaległości podatkowe. Następnie Dyrektor Izby Skarbowej wydał decyzję uwzględniającą w całości skargę P. P. z powodu upływu terminu przedawnienia, jednak uczynił to po rozpoczęciu rozprawy sądowej. W związku z tym Dyrektor Izby Skarbowej złożył wniosek o umorzenie postępowania sądowego.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie i zasądzono na rzecz skarżącego P. P. od Dyrektora Izby Skarbowej kwotę 5.615,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym 3.600,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 6 lutego 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędzia WSA Tomasz Kolanowski,, Protokolant Sekretarz Sądowy Zuzanna Baca-Wróblewska, po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi P. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 31 maja 2006 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenie o odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe A SA z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 1999 r., luty, marzec, kwiecień, sierpień wrzesień, październik i listopad 2000 r., marzec 2001 r. oraz z tytułu kosztów egzekucyjnych. postanawia: 1. umorzyć postępowanie; 2. zasądzić na rzecz skarżącego P. P. od Dyrektora Izby Skarbowej kwotę w wysokości 5.615,00 (pięć tysięcy sześćset piętnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym kwotę 3.600,00 ( trzy tysiące sześćset) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Decyzją z dnia [...] roku nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego orzekł o odpowiedzialności P. P. za zaległości podatkowe A z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 1999 rok w kwocie [...] złotych, podatku od towarów i usług za grudzień 1999 roku, luty, marzec, kwiecień, sierpień, wrzesień, październik i listopad 2000 roku w kwocie [...] złotych, odsetek za zwłokę od niezapłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za listopad i grudzień 1999 roku w wysokości [...] złotych oraz luty i sierpień 2000 roku w wysokości [...], a także z tytułu odsetek za zwłokę od ww. należności na dzień [...] roku w kwocie [...] złotych. Ponadto, organ I instancji umorzył postępowanie w części dotyczącej odpowiedzialności skarżącego za zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za marzec 2001 roku oraz z tytułu kosztów egzekucyjnych. Po rozpatrzeniu odwołania P. P., Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] roku nr [...] uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w części dotyczącej orzeczenia o odpowiedzialności skarżącego za zaległości podatkowe A z tytułu dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 1999 roku, luty, marzec, sierpień, wrzesień, październik i listopad 2000 roku w łącznej kwocie [...] złotych wraz z odsetkami za zwłokę od ww. zaległości podatkowych naliczonych na dzień wydania decyzji w kwocie [...] złotych, i orzekając w tym zakresie wyłączył odpowiedzialność skarżącego za ww. należności. W pozostałej części organ II instancji utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego. Od powyższej decyzji P. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę, żądając uchylenia obu decyzji. W dniu [...] roku do tut. Sądu wpłynęło pismo Dyrektora Izby Skarbowej z wnioskiem o umorzenie postępowania z uwagi na wydanie przez organ odwoławczy w dniu [...] roku decyzji nr [...] uwzględniającej w całości skargę P. P. i uchylającej decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] roku oraz decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] roku, z powodu upływu terminu przedawnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku, nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Ratio legis takiego unormowania jest umożliwienie organowi administracji publicznej ponownej weryfikacji własnego działania lub braku działania bez konieczności angażowania sądu administracyjnego w ocenę ich zgodności z prawem. Konstrukcja taka nie powinna przy tym naruszać praw skarżącej strony, skoro uwzględnienie skargi oznacza skorygowanie zaskarżonego działania lub bezczynności wyłącznie w kierunku pożądanym przez skarżącego i w całości powinno być zgodne z żądaniem zawartym w skardze. Sąd zważył, iż w niniejszej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] roku nr [...] uwzględnił w całości skargę P. P. i uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] roku oraz decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] roku, z powodu upływu terminu przedawnienia. Sąd ustalił, iż decyzja ta została jednak wydana po rozpoczęciu rozprawy, która odbyła się w dniu 7 listopada 2006 roku. Zgodnie z cyt. wyżej przepisem uwzględnienie skargi może nastąpić tylko "do dnia rozpoczęcia rozprawy". Przepis ten jednakże nie określa skutków uwzględnienia przez organ skargi z naruszeniem tego terminu tj. po rozpoczęciu rozprawy, w przypadku jej odroczenia przez wojewódzki sąd administracyjny. Zważyć należy, iż podjęcie przez organ rozstrzygnięcia w ramach autokontroli po rozpoczęciu rozprawy może jedynie podlegać badaniu w świetle naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w sytuacji zaskarżenia tegoż rozstrzygnięcia do sądu administracyjnego – tak: Andrzej Kabat (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, str. 149, pakt 11 oraz Tadeusz Woś (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexPolonica Maxima, ppkt 23). A zatem naruszenie terminu, do którego organ może wydać rozstrzygnięcie autokontrolne, nie powoduje samo przez się bezskuteczności tego rozstrzygnięcia. A skoro jest ono skuteczne, to postępowanie w sprawie staje się bezprzedmiotowe i na mocy art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należy je umorzyć; kontrolowana przez sąd działalność administracji publicznej to zarówno zaskarżone rozstrzygnięcie (decyzja) organu administracyjnego, jak i postępowanie administracyjne poprzedzające jej wydanie. Jeżeli zatem przedmiot sądowej kontroli - zaskarżona decyzja - została uchylona i zastąpiona nową decyzją, to postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na tę decyzję (uchyloną) stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.. Sąd rozstrzyga, co prawda, w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Sąd może też, na podstawie art. 135 p.p.s.a. objąć swoim rozstrzygnięciem inne akty i czynności podjęte w granicach danej sprawy. Niemniej jednak postępowanie sądowe dotyczy zaskarżonej decyzji. Wyeliminowanie tej decyzji przez organ sprawia, że Sąd zostaje pozbawiony przedmiotu kontroli, mimo, że sprawa w sensie materialnoprawnym dalej istnieje. Sprawa nie staje się więc bezprzedmiotowa, natomiast bezprzedmiotowe staje się postępowanie sądowe, dotyczące zaskarżonej decyzji. Przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. uznaje zaś za przesłankę umorzenia postępowania sądowego bezprzedmiotowość tego postępowania (tak: wyrok NSA z dnia 11 maja 2005 roku, sygn. akt I GSK 156/2005). Mając powyższe na względzie Sąd na mocy art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Na mocy art. 201 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 209 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 i 4 p.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 1 pkt 1 lit. f) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 roku w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. nr 212, poz. 2075) Sąd zasądził na rzecz skarżącego P. P. od Dyrektora Izby Skarbowej kwotę [...] złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego oraz opłaty za pełnomocnictwo, a także kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło