I SA/Gd 643/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień, Sędziowie Sędzia NSA Ewa Kwarcińska, Sędzia WSA Danuta Oleś (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Zalewska, po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi "A" w Bydgoszczy na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 4 maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie zwrot tytułu wykonawczego p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie w sprawie; 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 ( sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu. I SA/Gd 643/10 UZASADNIENIE "A" w B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 4 maja 2010 r. [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w G. z dnia 10 marca 2010 r. Nr [...] wydane w przedmiocie zwrotu tytułu wykonawczego. W piśmie z dnia 3 listopada 2010 r. (wpływ do sądu w dniu 8 listopada 2010 r.) skarżący cofnął swoją skargę i wniósł o zwrot wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Strona uznała, iż cofnięcie skargi jest zasadne z uwagi wydanie przez tutejszy Sąd orzeczenia w analogicznej sprawie. W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm. - zwanej dalej "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd uznał, iż cofnięcie skargi jest dopuszczalne, gdyż nie zmierza ono do obejścia prawa i nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. umorzył postępowanie w sprawie. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy.