I SA/Gd 643/18

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. B.-O. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wnioskiem, złożonym na formularzu PPF w dniu 13 grudnia 2018 r., którego braki formalne zostały uzupełnione w dniu 18 stycznia 2018 r., skarżąca H. B.-O. zwróciła się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (w tym wpisu od skargi w kwocie 500 zł) oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego bądź adwokata. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony pełnomocnika z urzędu wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to pełnomocnika ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). Z oświadczenia złożonego przez skarżącą o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy wynika, iż skarżąca jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym, prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z ojcem, nie posiada żadnego majątku, w tym nieruchomości i oszczędności, posiada natomiast zobowiązania, które wynoszą ponad 3,6 mln zł (wobec skarżącą prowadzone są liczne egzekucje). Ojciec skarżącej także nie posiada majątku. Skarżąca wraz z ojcem utrzymują się z emerytur wypłacanych po 750 zł netto miesięcznie. Na opłaty związane z eksploatacją zajmowanego domu jednorodzinnego o powierzchni 230 m2, tj. opłaty za energię elektryczną, wodę i odprowadzanie ścieków, wywóz śmieci, skarżąca wydatkuje średnio wydatkuje kwotę około 493 zł miesięcznie. Dodatkowo na opłaty za telefon, internet oraz TV oraz ubezpieczenie medyczne, które opłaca z uwagi na stan zdrowia i konieczność częstych wizyt lekarskich przeznacza kwotę 188 zł miesięcznie. W tym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżąca nie ma realnych możliwości poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie choćby w części oraz kosztów zastępstwa procesowego z wyboru. Z dokonanych ustaleń wynika, sytuacja skarżącej jest trudna. Skarżąca ze względu na stan zdrowia nie może podjąć dodatkowego zatrudnienia (z orzeczenia o niepełnosprawności wynika, iż zatrudnienie jest możliwe jedynie w warunkach pracy chronionej) i wraz z ojcem utrzymuje się z niewielkich dochodów, z których nie jest w stanie zabezpieczyć jakichkolwiek środków na koszty niniejszego postępowania. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.